Δυο κουβέντες για τα πολιτικά

1. Οι πολιτικές που μας έφεραν εδώ είναι αυτές που ασκήθηκαν από το Πα.Σο.Κ και τη Ν.Δ. όχι μόνο ως κόμματα αλλά και από τα ίδια πρόσωπα τα οποία τώρα μιλάνε με θράσος για επαναδιαπράγματευση του μνημονίου που υπέγραψαν και κατηγορούν τον Συ.Ριζ.Α. για την άρνησή του να γίνει συνένοχος στο έγκλημα, όταν ο Συ.Ριζ.Α. απλώς είναι σταθερός στις προεκλογικές του δεσμεύσεις και στην υπόσχεση που έδωσε στους πολίτες που τον στήριξαν. 

Υπενθυμίζω πως προεκλογικά μιλούσαμε για μια κυβέρνηση της Αριστεράς και με αριστερό πρόγραμμα. Πώς αυτό θα μπορούσε να εφαρμοστεί ή να δοκιμαστεί με τη συμμετοχή του Πα.Σο.Κ. και της Ν.Δ. στο όνομα μιας υποτιθέμενης κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας; Πώς είναι δυνατόν η σωτηρία να προκύψει με τη συνεργασία των δυνάμεων που οδήγησαν τη χώρα στην εξαθλίωση;

Προφανώς, οι πολίτες που τόσα χρόνια συναλλάσσονταν με το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα με προσωπικό όφελος έχουν τεράστια ευθύνη για την παθογένεια που κατατρέχει οριζοντίως και καθέτως την μικροαστική μας κοινοβουλευτική δημοκρατία. Αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν είναι δυνατόν να αλλάξει ο τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς και να υιοθετηθεί μια διαφορετική προσέγγιση, η οποία θα ανατρέψει τις μέχρι τώρα πρακτικές και θα εξοβελίσει τα διαβρωτικά στοιχεία.

Για να συμβεί αυτό, είναι αναγκαίο να αποδυναμωθούν τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα και ένας άλλος πολιτικός οργανισμός να αναλάβει την εξουσία. 

Στις επόμενες εκλογές δύο πράγματα μπορεί να συμβούν. Είτε ο Συ.Ριζ.Α. θα ενισχύσει τη δύναμη του και θα μπορεί πιο άνετα να συγκροτήσει κυβέρνηση αριστερών και προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων με σκοπό να απεμπλακεί η χώρα από τις μόνιμες και δυσμενείς επιπτώσεις του μνημονίου και της καπιταλιστικής κρίσης, χωρίς να παγιδεύεται στις αδιέξοδες πολίτικες που προτείνουν τα δυο μεγάλα κόμματα.
Είτε τα ίδια κόμματα που μας έφεραν εδώ θα έχουν τη δυνατότητα συγκρότησης κυβέρνησης που θα ασκήσει φιλομνημονιακη πολίτικη με σκοπό να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των τραπεζών και του κεφαλαίου και θα βρουν τον Συ.Ριζ.Α. ως αντιπολίτευση.  

Ο καθένας διαλέγει και οι συνέπειες θα είναι κοινές για όλους.

2. Έχει ήδη φανεί πως μέχρι τις εκλογές θα λάβει χώρα ένας ανελέητος πόλεμος ενάντια στην εναλλακτική πρόταση του Συ.Ριζ.Α. που θα κλιμακώνεται καθημερινά και θα συνίσταται στη διαστρέβλωση των θέσεων που εκφράζονται από στελέχη του Συ.Ριζ.Α. καθώς και στην ανάδειξη όλων εκείνων των σημείων του προγράμματος του Συ.Ριζ.Α. που ξενίζουν τους πολίτες. οι οποίοι έχουν συνηθίσει να σκέφτονται καταρχήν με έννοιες δικομματισμού και διλημμάτων και όχι απαραιτήτως ουσίας και μακροπρόθεσμων συνεπειών. 

Ο Συ.Ριζ.Α. εκφράζει μια εναλλακτική διέξοδο από την κρίση και μια εναλλακτική δίοδο προς την ανάπτυξη μέσα από την ισονομία, την αξιοπρέπεια, το σεβασμό στη διαφορετικότητα. Προφανώς πολλές θέσεις και προτάσεις έρχονται σε αντίθεση με τον τρόπο με τον οποίο οι καταστάσεις αντιμετωπίζονταν ως τώρα από τη συντεταγμένη πολιτεία και την μικροαστική μας κοινοβουλευτική δημοκρατία. Το μεγάλο στοίχημα που έχουμε όλοι αναλάβει είναι να επικοινωνήσουμε με σαφήνεια και απλότητα τις θέσεις και το όραμά μας και να επιμείνουμε στην αφύπνιση των συνειδήσεων, παραμένοντας σε εγρήγορση ώστε να μπορούμε να βελτιώνουμε τις προτάσεις μας, αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες και τη δυνατότητα της κοινωνίας.

Σε αυτή την πορεία προς τα μπροστά, καταγγέλλουμε τη μεθόδευση και τη διαστρέβλωση των απόψεών μας από τα καθοδηγούμενα ΜΜΕ και αντιπροτείνουμε εναλλακτικές και φιλικές προς εμάς πηγές ενημέρωσης που αναδεικνύουν τις θέσεις μας, όπως το left.gr και το  alterthess.gr, ως αντίβαρο στην παραπληροφόρηση και τις στοχευμένες ειδήσεις που εξυπηρετούν τους σκοπούς και τους στόχους του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου.
 

Read More

Μετεκλογικά σκεπτόμενος

Ο Συ.Ριζ.Α. κατέθεσε ένα πρόγραμμα εξουσίας και όχι καταγγελίας, ζητώντας να του δοθεί η δυνατότητα να συγκροτήσει κυβέρνηση συνεργασίας της Αριστεράς με αριστερό πρόγραμμα και όχι να παραμείνει στην αντιπολίτευση με τις λιγότερες ευθύνες και τη λιγότερη φθορά.

Το αν λίγα ή πολλά σημεία του προγράμματος είναι ανεπαρκή ή όχι, θα φανεί στην πορεία (το ίδιο προφανώς ισχύει και για τις προτάσεις υπέρ της συνέχισης της πολιτικής του μνημονίου), Σαφώς και υπάρχει η διάθεση να διορθωθούν οι αδυναμίες, μιας και ομολογημένος στόχος είναι η προστασία του ανθρώπου και του περιβάλλοντος και όχι των κερδών και του κεφαλαίου. Τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο βάζουν οι πολιτικές που έχουν μέχρι τώρα ασκηθεί από τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα που μέχρι τώρα κυβέρνησαν εναλλάξ τη χώρα.

Στις εκλογές της 6ης Μάη πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες -και μόλις 130 χιλιάδες λιγότεροι από τη ΝΔ- έστρεψαν τις ελπίδες τους στην πρόταση του Συ.Ριζ.Α. και κατάφεραν ένα δυνατό πλήγμα στο δικομματισμό, αλλάζοντας άπαξ και δια παντός το συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων, καθιστώντας την ψήφο στην Αριστερά ως μια ρεαλιστική επιλογή.

Σαφώς και δεν ήταν όλες οι ψήφοι υπέρ του Συ.Ριζ.Α. μια πλήρως συνειδητή επιλογή και η εκτίναξη των ποσοστών του δεν αποδεικνύει πως έγινε ξαφνικά μια μεταστροφή της σκέψης των πολιτών προς αριστερές ιδεολογίες. Όμως οι θέσεις του Ενωτικού Κοινωνικού Μετώπου του Συ.Ριζ.Α. είχαν διατυπωθεί με σαφήνεια και δεν άφηναν περιθώρια λάθος ερμηνειών, όπερ σημαίνει πως αυτά που μετεκλογικά υποστηρίζει ο Συ.Ριζ.Α. είναι εκείνα τα οποία και προεκλογικά διακήρυσσε.

Επομένως, καλό θα είναι όσοι -λιγότερο ή περισσότερο συνειδητά- ψήφισαν Συ.Ριζ.Α. να μην υποκύπτουν στα νέα εκβιαστικά διλήμματα τα οποία θέτουν με επιμονή και εμμονή τα δύο κατακερματισμένα πρώην μεγάλα κόμματα και προσφάτως και το αριστερό δεκανίκι τους, η Δημ.Αρ, αλλά και τα καθοδηγούμενα ΜΜΕ που απομονώνουν φράσεις στελεχών του Συ.Ριζ.Α., διαστρεβλώνουν το νόημά τους και τρομοκρατούν τους πολίτες στην προσπάθειά τους να περιορίσουν τη διαφαινόμενη δυναμική του Συ.Ριζ.Α..

Αν υποθέσουμε ότι ο λαός μέσα από τις εκλογές έστειλε ένα μήνυμα, τότε υπάρχουν πολλές σκοπιές από τις οποίες κάποιος μπορεί να το ερμηνεύσει και ο καθένας θα επιλέξει εκείνη τη θεώρηση που τον συμφέρει περισσότερο. Όπως δεν έδωσε αυτοδυναμία ούτε στον Συ.Ριζ.Α. και τη λοιπή αριστερά ούτε στις μνημονιακές δυνάμεις του δικομματισμού, έτσι δεν έδωσε την έγκρισή του για την άνευ όρων συνεργασία με μόνο σκοπό να συγκροτηθεί μια οποιαδήποτε κυβέρνηση.

Πάντως, ο Συ.Ριζ.Α. ήταν σαφής πως θα επιχειρούσε να συσπειρώσει την Αριστερά και να εμπνεύσει κατόπιν τους πολίτες, ώστε να καταστεί εφικτή μια κυβέρνηση των προοδευτικών δυνάμεων της Αριστεράς η οποία θα εφάρμοζε ένα αριστερής θεώρησης πρόγραμμα, με σκοπό την απαγκίστρωση με κάθε τρόπο από το λαοκτόνο μνημόνιο, τη σταδιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, θέτοντας ως προτεραιότητα τη σωτηρία των ανθρώπων και όχι την κερδοφορία των κεφαλαιοκρατών.

Πόσο πιο σαφές θα πρέπει να καταστεί σε όλους ότι δεν είναι ο Συ.Ριζ.Α. αυτός που θα "σύρει" τη χώρα εκ νέου σε εκλογές και πως οι εκλογές είναι μια αναπόφευκτη διαδικασία ώστε να ενδυναμωθεί η μία ή η άλλη πλευρά από τη στιγμή που η λαϊκή ετυμηγορία είναι αρκετά θολή για να καταστεί λειτουργική;

Πόσο πιο σαφές θα πρέπει να καταστεί σε όλους ότι μια μειοψηφική κυβέρνηση της Αριστεράς με επικεφαλής τον Συ.Ριζ.Α., η οποία στο όνομα της "εθνικής ενότητας και σωτηρίας" θα είχε την ανοχή της Ν.Δ., του Πα.Σο.Κ., δε θα μπορούσε να νομοθετήσει και να εφαρμόσει την πολιτική που έχει προεκλογικά διακηρύξει, από τη στιγμή που δε θα είχε εξασφαλισμένες τουλάχιστον τις 151 ψήφους σε κάθε ψηφοφορία;


Πόσο πιο σαφές πρέπει να καταστεί σε όλους ότι τα δύο κόμματα που υπερασπίστηκαν συνολικά ή εν μέρει το μνημόνιο θέλουν να ανακόψουν τη δυναμική του Συ.Ριζ.Α. εγκλωβίζοντάς τον σε μια μη λειτουργική και βραχύβια κυβέρνηση;


Πόσο πιο σαφές πρέπει να καταστεί σε όλους ότι το Πα.Σο.Κ. και η Ν.Δ. που μας έφεραν εδώ, δεν μπορεί να είναι εκείνοι που θα μας απελευθερώσουν από τις συνέπειες της πολιτικής τους;

Πόσο πιο σαφές πρέπει να καταστεί σε όλους ότι αν κάποιοι θεωρούν πως ο μόνος δρόμος είναι μια κυβέρνηση που θα προκύψει από τη συνεργασία των κομμάτων με τις τωρινές τους δυνάμεις, τότε τα κουκιά βγαίνουν με τη συνεργασία Ν.Δ., Πα.Σο.Κ. και Δημ.Αρ. ή ακόμη και Αν.Ελ., αν χρειαστεί;
Ας το κάνουν και ας καταστεί ο Συ.Ριζ.Α. αντιπολίτευση, από τη στιγμή που δεν συμφωνεί με την προοπτική που διανοίγεται, μιας και δε θα έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.


Τέλος, πόσο πιο σαφές θα πρέπει να καταστεί σε όλους πως δεν αρκεί η ψήφος αλλά χρειάζεται η ενεργός συμμετοχή στις διαδικασίες, η προσωπική εμπλοκή, η αφύπνιση και η απεμπλοκή από τη λογική της ανάθεσης;  Κανένας δε θα μας σώσει, αν δεν είμαστε συνεχώς παρόντες να ζητούμε, να κρίνουμε, να προτείνουμε.

Read More

Συ.Ριζ.Α. παντού (3)

Ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τις αδυναμίες και την πολυφωνία του είναι η μόνη κοινοβουλευτικά εκπροσωπούμενη ομάδα της Αριστεράς που τολμά να κάνει πρόταση για ενότητα και για κυβέρνηση της Αριστεράς αλλά και που καταθέτει πρόταση εξουσίας και όχι ψήφο διαμαρτυρίας.
Αυτό, οι άλλοι δεν το κάνουν.

Είναι το πρόγραμμα που έχει καταρτίσει ικανό για να μας σώσει;
Όχι απαραίτητα, αλλά κανενός το πρόγραμμα δεν είναι τέλειο.
Πρέπει να δοκιμαστεί στην πράξη για να μπορέσουμε να το κρίνουμε και να το βελτιώσουμε. Κυρίως, όμως, πρέπει και εμείς οι ίδιοι να συμμετάσχουμε και να εμπλακούμε στις διαδικασίες, ο καθένας στο βαθμό που μπορεί.

Αλλά, όταν τα όνειρά μας τα σκοτώνουν, ο μόνος δρόμος είναι να τολμήσουμε αυτό που δεν περιμένουν ότι θα κάνουμε. Κι αυτό, δεν είναι να περιμένουμε να έρθει το πλήρωμα του χρόνου για την λαϊκή εξουσία αλλά να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε τις ζωές μας, προσπαθώντας να μείνουμε πιστοί στις ιδέες μας αλλά και να τις αναπροσαρμόζουμε ώστε να μην αποτελούν τροχοπέδη για δράση, όπως καταντά να λέει η Αλέκα ότι δε θέλει να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε κυβέρνηση για να μην προδώσει το λαό και ότι το ΚΚΕ είναι ιδανικό για αντιπολίτευση.

Ναι, αλλά τότε θα μας κυβερνάνε πάντα οι καπιταλιστές...

Αν δεν το τολμήσουμε τώρα, πότε θα το κάνουμε; Πόσο περισσότερο πρέπει να μας βιάσουν την αξιοπρέπεια και την ελευθερία;

Κι αν δεν είναι τόσο δραστικό όσο το να πάρουμε τα όπλα, όπως λένε κάποιοι -εγώ διαφωνώ προς το παρόν με τον ένοπλο αγώνα- είναι περισσότερο δραστικό από το να θέλουμε να καταγγέλλουμε και να περιμένουμε στο διηνεκές του χρόνου να ζυμωθούν οι συνειδήσεις.

Εγώ, αν και ψήφιζα από το 2000, μόλις το Δεκέμβρη οργανώθηκα. Άφησα τη βόλεψη του καναπέ και είπα να αποδείξω στους φίλους μου πως αν και είναι τεράστια αλλαγή η κινητοποίηση δεν παύει να είναι ο μόνος δρόμος.

ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, και αυτή τη φορά, πάντα με κριτική διάθεση, αλλά με έντονη ανάγκη να μη χαθεί η ελπίδα.
Κι αν δεν πάει καλά το εγχείρημα, που δεν έχω λόγο να πιστεύω ότι δε θα πάει, είναι από πριν ειλημμένη η απόφαση μέσα μου πως δε θα τα παρατήσω αλλά θα προσπαθήσω να συμμετάσχω στη διόρθωση των λαθών...Γιατί αλλιώς, τι νόημα έχει;

Read More

Συ.Ριζ.Α. παντού (2)

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά στη διάρκεια των τελευταίων 40 χρόνων, είναι αναγκαία η κινητοποίηση των πολιτών, η συμμετοχή τους σε πολιτικές διαδικασίες, η έγκυρη ενημέρωσή τους για τα τρέχοντα θέματα, η συνειδητοποίηση των ευθυνών τους όσον αφορά τις μέχρι τώρα επιλογές τους αλλά και σχετικά με τις μελλοντικές κινήσεις τους. Το διεφθαρμένο δικομματικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας έφτασε σε ένα κρίσιμο σημείο και μαζί με αυτό και η χώρα, μιας και οι πολιτικές που ασκήθηκαν δεν στόχευαν στην εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών αλλά στη συναλλαγή με τους επιχειρηματίες, τους έχοντες τα μέσα παραγωγής και τους κατέχοντες τον πλούτο. 

Επί δεκαετίες, τόσο μετά την πτώση της χούντας όσο και πριν-με τις διαπλοκές μεταξύ παλατιού και ξένων δυνάμεων, οι πολιτικοί ηγέτες υπονόμευαν τη δημοκρατία, την ελευθερία και το δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση των πολιτών. Παροχές χωρίς μέτρο και σωφροσύνη υπέσκαπταν τη βιωσιμότητα της οικονομίας και κατέστρεφαν το περιβάλλον και το μέλλον. Υπέρογκα ποσά σπαταλήθηκαν σε πολεμικούς εξοπλισμούς, ενώ ο πρωτογενής τομέας παραγωγής οδηγήθηκε στην εγκατάλειψη με το δέλεαρ των επιδοτήσεων. Συγχρόνως, οι πολίτες εγκλωβίστηκαν σε μια λογική συναλλαγής με τους πολιτικούς, καταλήγοντας να ψηφίζουν με ατομικιστικά κριτήρια εκείνον που θα ικανοποιούσε τις ιδιοτελείς απαιτήσεις τους. Όλα αυτά συνετέλεσαν στο να φτάσουμε σταδιακά στην υποδούλωσή μας μέσω της υπογραφής ληστρικών και τοκογλυφικών δανειακών συμβάσεων και μνημονίων λιτότητας από τους πολιτικούς που μας έφεραν εδώ και οι οποίοι δεν είχαν εξουσιοδοτηθεί να προβούν σε τέτοιες ενέργειες.

Οι περισσότεροι από όλους εμάς έχουμε μεγαλώσει μέσα σε ένα καπιταλιστικό και έντονα καταναλωτικό περιβάλλον το οποίο επιδρά καταλυτικά στην ψυχοσύνθεσή μας, στον τρόπο σκέψης και στις επιλογές σε προσωπικό και πολιτικό επίπεδο. Επομένως, η ρήξη με το παρελθόν της διαπλοκής και των κομματικών σκοπιμοτήτων δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Αυτό, εξάλλου, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα -και μόνο αυτά- εναλλάσσονται στην εξουσία και εξακολουθούν ακόμη και σε αυτή τη δύσκολη περίοδο να θεωρούνται από μεγάλο κομμάτι των πολιτών ως η μόνη αξιόπιστη λύση! 

Η άκρα δεξιά και οι εκφραστές της μισαλλοδοξίας, του ρατσισμού και του φασισμού, αποκλείονται από περαιτέρω αναφορά στο παρόν κείμενο ως επικίνδυνοι για τη δημοκρατία, την ελευθερία και ως εν δυνάμει -αλλά και στην πράξη, σε πάρα πολλές περιπτώσεις- καταπατητές των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Σε καιρούς κρίσης είθισται ο λαός είτε να υιοθετεί συντηρητική προσέγγιση είτε να εξεγείρεται. Στην χώρα μας, η συντηρητική προσέγγιση ταυτίζεται με την παράδοση και προκρίνεται σε σχέση με την αντίδραση σε όλες τις καταστάσεις που δυσκολεύουν τις ζωές των ανθρώπων. Παρόλα αυτά, μέρος των σκεπτόμενων και συνειδητοποιημένων πολιτών αναγνωρίζει πως άλλος δρόμος για την κοινωνική ειρήνη και ευημερία δεν υπάρχει εκτός από αυτόν που περνά από την με κάθε τρόπο προσπάθεια ανατροπής του ισχύοντος κοινωνικο-οικονομικο-πολιτικού συστήματος, ώστε να αλλάξουν οι συσχετισμοί δυνάμεων και να έρθει στο προσκήνιο μια ανθρωποκεντρική θεώρηση των πραγμάτων, απαλλαγμένη από κάθε είδους διακρίσεις. Αυτοί οι άνθρωποι στρέφουν τη σκέψη τους αριστερά και αριστερότερα και κινητοποιούνται.

Στεκόμαστε με έντονα κριτική διάθεση απέναντι στα κομμουνιστικά καθεστώτα της ΕΣΣΔ, της ανατολικής Ευρώπης, της Κίνας, της βόρειας Κορέας και αναγνωρίζουμε τα λάθη και τις απάνθρωπες ακρότητες. Σε καμία περίπτωση δεν είναι στόχος και επιθυμία του γράφοντος μια κομμουνιστική αυταρχική κοινωνία, όπως αυτή εκφράστηκε στο παρελθόν και η οποία προκάλεσε εκατομμύρια θανάτους. Για το λόγο αυτό και τονίζουμε την αναγκαιότητα για σοσιαλισμό με έμφαση στη δημοκρατία και την ελευθερία.

Όμως, ήρθε ο καιρός να παραδεχτούμε πως ο καπιταλισμός δεν είναι το σύστημα εκείνο που μπορεί να διασφαλίσει ικανοποιητικές και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους ανθρώπους, γιατί πάνω από τον άνθρωπο βάζει το κέρδος και την συσσώρευσή του στους κεφαλαιοκράτες.

Απαιτεί τόλμη και προσωπική εμπλοκή η αλλαγή των καταστάσεων. Είναι όμως ο μόνος δρόμος για τη ζωή.

Απόψεις για τον τρόπο με τον οποίο θα φτάσουμε σε μια καλύτερη κοινωνία υπάρχουν πολλές και ποικίλες.

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να ενστερνίζεται εκείνες με τις οποίες νιώθει πιο οικεία.

Στο πλαίσιο της αλλαγής των πραγμάτων μέσα από την -έστω και μικροαστική- κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο γράφων θεωρεί πως το ενωτικό εγχείρημα του Συ.Ριζ.Α., όπως αυτό διαμορφώνεται συνεχώς, είναι εκείνος ο φορέας της αλλαγής και της ανανέωσης που μπορεί να δώσει ελπίδα. Ειδικά σε αυτές τις εκλογές, οι οποίες βέβαια δεν είναι παρά μια στιγμή για όλους εμάς και σε καμιά περίπτωση αυτοσκοπός, ο Συ.Ριζ.Α. τολμά να προτείνει ένα πρόγραμμα εξουσίας και δε ζητά πλέον ψήφο διαμαρτυρίας. Με διάθεση να βελτιώνονται τα κακώς κείμενα και να αποφεύγονται οι δογματισμοί και οι ιδεολογικές αγκυλώσεις, ζητά τη συμμετοχή των πολιτών στις διαδικασίες, ώστε να εξασφαλιστεί η δημοκρατικότητα μέσα από τη μαζικότητα. 

Είναι απαραίτητο ο καθένας από εμάς να αναλογιστεί τις ευθύνες του, μα και να συνειδητοποιήσει τις τραγικές συνέπειες που θα έχει η απάθεια, η αδιαφορία, η αποχή. Είναι σημαντικό να εμπλακεί προσωπικά σε συζητήσεις και σε δράσεις. Αυτή η διαδικασία της συμμετοχής μπορεί να διαμορφώσει συνειδήσεις και αποτελεί κορυφαία ευκαιρία για να αλλάξουν δραστικά οι καταστάσεις.

Τώρα, ο Συ.Ριζ.Α.. Αύριο, ενωμένη η σκεπτόμενη και ανθρωποκεντρική Αριστερά.

Κάθε φορά, είμαστε από τη μια εμείς, οι άνθρωποι και από την άλλη οι φορείς του καπιταλισμού και οι υπερασπιστές του. Αυτό είναι προφανές πλέον και ο καθένας πρέπει να διαλέξει ποιον υποστηρίζει.

Read More

Συ.Ριζ.Α. παντού...

Στις 6 Μαΐου έχουμε βουλευτικές εκλογές. 

Αυτή τη φορά το διακύβευμα δεν είναι ποιο από τα δύο "πρώην μεγάλα κόμματα" θα εναλλαχθεί στην εξουσία, υφαρπάζοντας την ψήφο των πολιτών είτε με ψέμματα είτε με προεκλογική παροχολογία. 

Αυτή τη φορά το επίδικο είναι η επιβίωσή μας. 

Το Πα.Σο.Κ. και η Ν.Δ. είναι τα δύο κόμματα που άσκησαν επί 40 σχεδόν χρόνια τις πολιτικές που μας έφεραν στη σημερινή αβάσταχτη κατάσταση. Κάθε φορά που το ένα από αυτά έχανε την εξουσία από το άλλο, υποστήριζε με θράσος πως κατάλαβε τα λάθη στα οποία υπέπεσε και καλούσε τον λαό να το στηρίξει εκ νέου.

Το Πα.Σο.Κ. απώλεσε νωρίς τα όποια σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά του και κατέληξε να διαχειρίζεται εισαγόμενα κονδύλια από την ευρωπαϊκή ένωση χωρίς να μεριμνά για την αποφυγή της τωρινής υποδούλωσής μας σε αιώνιες δόσεις δανειακών συμβάσεων και μνημονίων λιτότητας.

Η Ν.Δ. στα 3+5 χρόνια που κυβέρνησε μετά το 1981 επιδόθηκε σε ένα ατέρμονο φαγοπότι και βόλεμα "γαλάζιων παιδιών" και ειδικά η πενταετία 2004-2009 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των κινήσεων που θα πρέπει να αποφεύγονται από τις όποιες μελλοντικές αριστερές κυβερνήσεις, ακόμη και τη λαϊκή αμεσοδημοκρατική κοινωνία που οραματιζόμαστε.
Το LάOσ δεν είναι παρά ένα λαϊκίστικο συνονθύλευμα ακροδεξιών ασυναρτησιών που εντέλει εξυπηρετεί το κεφάλαιο κρύβοντας τις καπιταλιστικές απόψεις με θέσεις ρατσιστικές και επικίνδυνες, βασισμένες στο μίσος και τις διαφόρων ειδών διακρίσεις.

Τα προσωποκεντρικά κόμματα/δεκανίκια ένθεν κακείθεν των δύο καταρρέοντων κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα αποτελούν αναχώματα τα οποία θα δυσχεράνουν τη διαρροή ψήφων αριστερά και δεξιά.
Η Δημοκρατική Συμμαχία ιδρύθηκε από κορυφαία υπουργό της Ν.Δ. όταν δεν κατάφερε να ηγεμονεύσει απέναντι στον σημερινό αρχηγό της και καμία ανανέωση δεν εκφράζει, πόσο μάλλον όταν έχει ήδη υπερψηφίσει το μνημόνιο ως λύση σωτηρίας για τη χώρα. 
Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, καλύπτονται από έναν αντιμνημονιακό μανδύα, θέλουν απλώς να καταλάβουν μια θέση δεξιότερα της Ν.Δ., χωρίς να καταφέρνουν να ξεφεύγουν από τις συντηρητικές καταβολές τους.
Η Κοινωνική Συμφωνία προέκυψε από την αποχώρηση από το Πα.Σο.Κ. δύο στελεχών του, τα οποία, κατόπιν εορτής αποφάσισαν να διαφοροποιηθούν από την αποκλίνουσα από το σοσιαλισμό πορεία του κόμματος.


Η Δημοκρατική Αριστερά, προερχόμενη από διάσπαση του Συνασπισμού, αυτοακυρώθηκε μιας και δεν μπορεί πλέον να συνεργαστεί με το μνημονιακό Πα.Σο.Κ., αλλά εξακολουθεί και αυτή να απορροφά εν δυνάμει ψηφοφόρους του Συ.Ριζ.Α..

Το Κ.Κ.Ε. αυτοπροσδιορίζεται ως η μόνη αξιόπιστη αντιπολίτευση και αυτό το ρόλο επιφυλάσσει για τον εαυτό του, εγκλωβίζοντας τη δυναμική του σε μια στείρα αντιπαράθεση με το σύστημα, χωρίς ουσιαστικά να επιθυμεί άμεσα μια αλλαγή των καταστάσεων.

Η χροισύ αβγεί είναι μια συμμορία εγκληματιών με παρανοϊκές ιδέες στο διατρητο κεφάλι τους και αποτελεί κίνδυνο για τη δημοκρατία, καθώς πρεσβεύει ακόμη πιο έντονα από το λaOσ το μίσος και τις διακρίσεις.


Και καταλήγουμε στον Συ.Ριζ.Α. για τον οποίο πολύς κόσμος θα έχει κάτι να πει με αρνητική διάθεση και επιφυλακτικότητα. 
Όχι εγώ.
Ο Συ.Ριζ.Α. είναι η μόνη κοινοβουλευτικά εκπροσωπούμενη ενωτική προσπάθεια στο χώρο της Αριστεράς και δείχνει πως διακατέχεται από ενωτική διάθεση και αυτοκριτική για τα λάθη του παρελθόντος.
Ειδικά σε αυτές τις εκλογές τολμά να ζητήσει ψήφο εξουσίας και όχι διαμαρτυρίας.
Προφανώς και έχει αδυναμίες και ατέλειες. Προφανώς και το πρόγραμμά του χωλαίνει σε διάφορα σημεία. Αλλά αν δεν του δώσει ο λαός την ευκαιρία να το δοκιμάσει στην πράξη, ώστε να το βελτιώσει, τότε το μόνο που θα έχουμε θα είναι ο μονόδρομος που χαράσσει το ΔΝΤ και η τρόικα.
Το μέλλον προβλέπεται ζοφερό και τα όνειρα έγιναν εφιάλτες.

Το Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο του Συ.Ριζ.Α. προτείνει ανατροπή της κατάστασης στην ελλάδα ώστε να σταλεί ένα σαφές μήνυμα στην ευρώπη.
Οι πολιτικοί του μνημονίου, οι πολιτικοί που μας έφεραν εδώ, αποφάσισαν χωρίς εμάς. Προχωράμε χωρίς αυτούς. 
Εμπλεκόμενοι και εμείς οι ίδιοι προσωπικά στις διαδικασίες, χωρίς να αναθέτουμε απλώς ευθύνες και αρμοδιότητες. Διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό τη δημοκρατία και διαμορφώνοντας τη συνείδησή μας μέσα από τις πράξεις.

Read More

Το κίνημα της πατάτας revisited

Συνεχίζω τις σκέψεις μου σχετικά με το κίνημα της πατάτας και της παράκαμψης των μεσαζόντων γενικά, με αφορμή μια συζήτηση που προέκυψε την περασμένη εβδομάδα, για να αποσαφηνίσω μια μικρή παρεξήγηση που προέκυψε και έδωσε αρχικά την εντύπωση πως είμαι καταρχήν αντίθετος στα κινήματα αυτά.

Ο αγρότης πέρα από τον προσωπικό χρόνο και τον κόπο που αφιερώνει για την καλλιέργεια, ξοδεύει και χρήμα για να μπορέσει να ποτίσει και χρησιμοποιήσει κάποιο μηχάνημα. Συνεπώς, η τιμή κόστους στην οποία θα μπορούσε να πουλήσει το προϊόν ώστε και αυτός να μπορεί να έχει ένα στοιχειώδες κέρδος και να μην αποθαρρυνθεί από το να συνεχίσει να ασχολείται με το συγκεκριμένο επάγγελμα, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει όλα αυτά τα έξοδα και, για τη διευκόλυνση της αφήγησης, ας υποθέσουμε ότι είναι 25 λεπτά του ευρώ ανά κιλό.

Αν πας, λοιπόν, στο χωράφι του και αγοράσεις πατάτες, έχεις δικαίωμα να ζητήσεις την τιμή των 25 λεπτών. Αν, όμως, είναι μακριά από την πόλη όπου μένεις και θες να σου το φέρει αυτός ή κάποιος άλλος μέχρι την είσοδο της πόλης, όπου εσύ θα περιμένεις με το αυτοκίνητό σου, αναγκαστικά η τιμή θα πρέπει να ενσωματώσει και το κόστος μεταφοράς. Αν τη μεταφορά την κάνει ο αγρότης, θα μπορούσε να σου ζητήσει 30 λεπτά. Αν, όμως, τη μεταφορά την κάνει κάποιος επαγγελματίας οδηγός, ο οποίος πληρώνει εισφορές στο ασφαλιστικό του ταμείο και έχει να συντηρήσει και ένα φορτηγό, τότε η τιμή θα μπορούσε να φτάσει στα 35 λεπτά. Εσύ, ως καταναλωτής, δε χρειάστηκε ούτε να ξοδέψεις βενζίνη για να πας στο χωράφι ούτε και χρόνο από τη ζωή σου.

Ας υποθέσουμε ότι δεν έχεις αυτοκίνητο κι επομένως δε θα μπορούσες ούτως ή άλλως να φύγεις από την πόλη για να αγοράσεις τις πατάτες. Το να πας με ταξί ως την είσοδο της πόλης για να κουβαλήσεις τις πατάτες, θα σου κοστίσει χρήμα και θα πρέπει να το συμπεριλάβουμε στο τελικό κόστος της αγοράς. Επίσης, θα χρειαστεί να αφιερώσεις κάποια ώρα. Αν το κάνεις αυτό με αστικό λεωφορείο, τότε θα πληρώσεις μόνο το εισιτήριο αλλά θα πάρει περισσότερη ώρα και θα αναγκαστείς να κουβαλήσεις και το σακί με τις πατάτες. Επομένως, θα ήταν πιο βολικό για σένα, η διανομή να γινόταν κάπου πιο κεντρικά. Αυτό απαιτεί από τον διανομέα, όποιος κι αν είναι αυτός, να αφιερώσει περισσότερο χρόνο για να μετακινηθεί εντός της πόλης και δε θα ήταν παράλογο να σου ζητήσει 40 λεπτά ανά κιλό, ως αμοιβή για το χρόνο και το καύσιμο που κατανάλωσε.

Τώρα, η πατάτα είναι διαθέσιμη σε πιο κεντρικό σημείο, αλλά και πάλι δεν είναι τόσο βολικό για σένα, μιας και το πιο πιθανό είναι να μην είναι δίπλα στο σπίτι σου, επομένως θα αναγκαστείς να κουβαλήσεις και κάτι τέτοιο είναι κουραστικό, αλλά και δεν ευκαιρείς την ώρα που γίνεται η διανομή. Συνεπώς, θα ήθελες μια σχετική ευελιξία. Αυτό σημαίνει, σημείο διανομής κοντά στο σπίτι και διαθεσιμότητα ανά πάσα στιγμή. Χμ, κάτι τέτοιο παραπέμπει είτε σε μανάβικο είτε σε super market. Όμως, αυτό ενέχει επιπλέον κόστος, μιας και πρέπει να πληρωθούν τα λειτουργικά έξοδα της επιχείρησης αλλά και οι υπάλληλοι που απασχολούνται εκεί. Ίσως να μην πηγαίναμε στα 45 λεπτά αλλά στα 50.
Τέλος, αν σκεφτούμε ότι ίσως είναι αναγκαία και η ύπαρξη μιας κεντρικής λαχαναγοράς για να στηριχθεί αποδοτικά η όλη διαδικασία, τότε στην τελική τιμή θα πρέπει να συμπεριληφθούν κι άλλα έξοδα και αμοιβές εργαζόμενων που ίσως ανεβάζουν την τιμή στα 55 ή 60 λεπτά ανά κιλό.

Προφανώς, ο γράφων δεν είναι οικονομολόγος και ενδεχομένως να του διαφεύγουν ουσιαστικές λεπτομέρειες. Παρόλα αυτά, η διαδικασία που περιγράφεται ίσως και να εξηγεί την τελικώς διαμορφούμενη τιμή στα προϊόντα. Αν η τιμή αγοράς είναι στα 65, 70, 80 λεπτά ανά κιλό, τότε η διαφορά από τα 55, 60 που αναφέρθηκαν είναι το επιπλέον κέρδος που βγάζουν οι όποιοι μεσάζοντες, αφού κάλυψαν τις υποχρεώσεις και τα έξοδά τους. Προφανώς, αν αυτό το κέρδος συμπιεστεί χωρίς όμως να μειωθούν οι αμοιβές των εργαζόμενων στη μεταφορά και στην αποθήκευση, τότε και η τελική τιμή αγοράς θα είναι πιο χαμηλή και θα φαίνεται πιο συμφέρουσα για τον αγοραστή.
 

Ο καταναλωτής, ανάλογα με τη δυνατότητα που έχει να φτάσει ως το χωράφι, την είσοδο της πόλης, κάποιο κεντρικό σημείο αλλά και ανάλογα με το χρόνο που έχει διαθέσιμο και το πόσο τον κοστολογεί, μπορεί να επιλέξει σε ποιο σημείο της διανεμητικής διαδικασίας θέλει να αγοράσει ένα προϊόν. Όσο πιο αρχικά στην διαδικασία γίνει η αγορά, τόσο λιγότεροι θα εμπλέκονται και τόσο πιο χαμηλή θα είναι η τιμή.

Επομένως, το κίνημα της πατάτας θα μπορούσε να λειτουργήσει αφυπνιστικά για τους καταναλωτές, ώστε να κατανοήσουν πως έχουν τη δυνατότητα να απαιτήσουν χαμηλότερες τιμές στα προϊόντα που αγοράζουν. Ας τονιστεί, όμως, ότι το ζητούμενο είναι η έλλογη κατανάλωση, ο σεβασμός στο περιβάλλον, η αειφόρος και βιώσιμη καλλιέργεια της γης, η αναδιανομή του πλούτου, η μέριμνα για τους μη έχοντες, εντός ελλάδος και παγκοσμίως, και συνεπώς δεν μπορεί η όποια εμπλοκή του καθενός να περιορίζεται στην κινηματική κινητοποίηση αλλά να επεκτείνεται και σε πιο πολιτικές δράσεις, μιας και είναι αναγκαία και η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού και των συσχετισμών δυνάμεων, ώστε να υποβοηθηθεί η κινηματική διαδικασία.

Με μια κουβέντα, δεν αρκεί να συμμετέχεις στο κίνημα της πατάτας και παρόλα αυτά να μην ψηφίζεις αριστερά ή να επιλέγεις να απέχεις από τις εκλογές και την πολιτική ζύμωση.

Read More

Τείχος αστυνομικών

Οι δυνάμεις περιφρούρησης των επισήμων έχουν συνήθως γυρισμένα τα νώτα τους προς την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία. Οι ίδιοι οι επίσημοι στην παρέλαση στην αθήνα δεν αντικρίζουν καν το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη, αλλά κάθονται μπροστά απ' αυτό και σχεδόν το περιφρονούν κατά τη διάρκεια της παρέλασης η οποία τυπικά δε γίνεται για να αποδοθούν τιμές στους πολιτικούς αλλά στους πεσόντες. Την κυριακή που πέρασε, 25 του μηνός, ήμουν στη λεωφόρο μεγάλου αλεξάνδρου και τουλάχιστον τριάντα αστυνομικοί, ΜΑΤ και λοιπά όργανα των δυνάμεων καταστολής των λαϊκών διαδηλώσεων ήταν απέναντί μου και δεν είχαν γυρισμένη την πλάτη τους προς εμάς, που φωνάζαμε συνθήματα για λεφτά στην παιδεία και την υγεία, αλλά μας κοιτούσαν. Τους κοιτούσαμε κι εμείς κατάματα και συνεχίζαμε να προτρέπουμε τους μαθητές να μην γυρίσουν το κεφάλι τους προς τους επίσημους αλλά να κοιτάξουν προς τη θάλασσα, να μην αποδώσουν την ελάχιστη τιμή στους πολιτικούς που μας έφεραν με τις επιλογές τους στο σημείο να μην έχουμε όνειρα. Κάποιος σύντροφος αναρωτήθηκε αν θα ήταν πιο εύκολο να πείσουμε τους μαθητές να κοιτάξουν προς τη θάλασσα αν λέγαμε ότι φάνηκαν δελφίνια...

Από πόσους πάνοπλους με άδεια βλέμματα και αλεσμένο μυαλό αποτελείται μια διμοιρία, άραγε;

Από πόσα δελφίνια αποτελείται ένα κοπάδι;

Read More

Όχι στις παρελάσεις

 [...] Δε με νοιάζει. Αυτή είναι η άποψή μου και δεν προσπαθώ να την επιβάλλω σε κανέναν. Αλλά είμαι πεπεισμένος πως η εμμονή σε σύμβολα, στο ξεθωριασμένο και ωραιοποιημένο μεγαλείο των προγόνων και οι παρελάσεις δεν κάνουν καλό σε αυτόν τον τόπο γιατί φανατίζουν και ο φανατισμός είναι σαν τον καταρράκτη του ματιού: σε εμποδίζει να δεις την αλήθεια και η αλήθεια δεν είναι ελληνική ούτε κάποιας άλλης χώρας μοναδικό προνόμιο. Η αλήθεια είναι ανθρώπινη κι αυτό είναι που έχουμε ξεχάσει. Ότι είμαστε όλοι άνθρωποι που παλεύουμε να νικήσουμε για μερικές στιγμές ακόμη το θάνατο, τη φθορά κι ελπίζουμε να ζήσουμε σε λίγο περισσότερο φως ακόμη. Το να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας ή να αδικούμε τους αδύνατους ενδεχομένως να είναι φυσική επιλογή και αναγκαίο για την επικράτηση των δυνατότερων ζώων, αλλά υποτίθεται ότι δε θέλουμε να θεωρούμε το είδος μας ότι ανήκει έτσι απλά στο ζωικό βασίλειο. Υποστηρίζουμε πως μας έχει δοθεί το χάρισμα της λογικής.

Πού είναι λοιπόν, κύριοι;

Ας τελειώσουμε επιτέλους με τις παρελάσεις, τους πανηγυρικούς λόγους, την αποχαύνωση που προκαλεί ο συνεχής αυνανισμός του νου.

[,,,]

Όχι στις παρελάσεις.

Όχι στις στρατιωτικές παρελάσεις.

Όχι στις μαθητικές παρελάσεις.

Όχι στις εθνικιστικά πανηγύρια.

Να ενημερώνονται οι νέοι για τη φρίκη του πολέμου και να μην τους φανατίζουν με πατριωτικά ιδεώδη.

Δεν υπάρχουν πατριωτικά ιδεώδη.

Πρέπει από την αρχή να αποδείξουμε την όποια αξία μας. Τίποτα δεν κληρονομείται...Αυτό είναι σωστό...

[...]

Ούτε ευλογημένη είναι αυτή η χώρα ούτε αδικημένη.

Απλώς μάλλον κάτι έχει το νερό κι αυτοί που την κατοικούν διακατέχονται τα τελευταία 200 χρόνια από μαλακία και ονειρεύονται περασμένα μεγαλεία και θεωρούν ότι τα πάντα τούς ανήκουν δικαιωματικά λόγω κληρονομικότητας, μα δεν τολμούν να παραδεχτούν ότι έχουν τόσο πολύ μπασταρδευτεί μέσα στους αιώνες ώστε οι πρόγονοί μας δε θα μας αναγνώριζαν ως κληρονόμους και συνεχιστές του πολιτισμού τους. Γιατί ούτε καν συνεχίσαμε την εξέλιξη του πνεύματος την οποία επέτυχαν πριν 2500 χρόνια εκείνοι!

Γιατί, με πρόσχημα την τουρκοκρατία, επικαλούμαστε κάθε δικαιολογία για να επιδοθούμε σε ασύστολη κωλυσιεργία και παράλογη σπατάλη και κουτοπόνηρη παρανομία.

Ας σταματήσουν οι μεγαλοϊδεατισμοί κι ας επιχειρήσουμε μια ενδοσκόπηση, μια εσωτερική αναζήτηση, μήπως και ανακαλύψουμε μέσα μας εκείνες τις λέξεις που θα έπρεπε να μας καθοδηγούν:

Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη, Αλληλεγγύη, Σεβασμός, Αξιοπρέπεια, Αξιοκρατία, Δικαιοσύνη.

Απαλλαγμένοι από θεούς κι αφέντες, μόνο τότε θα μπορέσουμε να κάνουμε κάτι σωστό.

Μέχρι τότε, θα μαλακιζόμαστε 2 φορές το χρόνο στις παρελάσεις, μια φορά κάθε 4 χρόνια πίσω από το παραβάν, κάθε μέρα στη συναλλαγή μας με το κράτος και κάθε βράδυ στην τουαλέτα πριν πάμε για ύπνο...

Θα τυφλωθείτε κάποια στιγμή! Σταματήστε τη μαλακία!!

[...]

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ!

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ!

ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ!

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ!

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΣΚΕΛΟΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ Ή ΈΣΤΩ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΚΑΙ ΙΡΑΚ ΟΠΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΛΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ!

ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ...

ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ...

Να μείνει μόνο η αργία και να γίνονται λιτές εκδηλώσεις προς τιμήν των πεσόντων.

[...]

"Όχι στις παρελάσεις! Μπορούμε να διδαχτούμε από την ιστορία, μα δεν κερδίζουμε τίποτα αν καταντήσουμε την περισυλλογή για τα όσα συνέβησαν ένα μονότονο θεατρικό, μια ανούσια copy paste ομιλία υπό το συνεχές ταμ ταμ των τυμπάνων. Όχι στην κατασπατάληση δημοσίου χρήματος σε εμπορικές και πολιτικές συναλλαγές με τις πολεμικές βιομηχανίες και τις κυβερνήσεις που τις στηρίζουν. Μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς την "απειλή" του πολέμου και της επίθεσης από τους εχθρούς. Αν δεν το τολμήσουμε, δε θα μάθουμε ποτέ αν είναι αλήθεια κι αν δεν είναι δυνατό να μην έχουμε σύνορα, να μην έχουμε στρατούς*...Όσο θα παραδέχεστε ότι κάτι τέτοιο είναι ουτοπικό, τόσο αυτό θα παραμένει στη σφαίρα της φαντασίας μου και θα χάνουμε την ευκαιρία να ζήσουμε ελεύθεροι..."

*και δε μιλώ για πολιτοφυλακές και εθνοφρουρές και τα όπλα στα χέρια του λαού-μιλώ για μια κοινωνία χωρίς όπλα.

Read More

Δεν είμαστε όλοι αριστεροί, μπορούμε όμως να γίνουμε

Η πλειονότητα των ανθρώπων δεν έχει σαφώς καθορισμένες αριστερές πεποιθήσεις (έστω και με τη συμβατική έννοια). Συνεπώς, ψευδαίσθηση καμία δεν έχω πως από τη μια στιγμή στην άλλη θα γίνουν αριστεροί, μόνο και μόνο επειδή ο καπιταλισμός, ειδικά αυτή την περίοδο, τούς οδηγεί στην εξαθλίωση.

Οι άνθρωποι είναι κατά βάση εγωιστές και οι δυσκολίες τούς κάνουν πιο συντηρητικούς, τους ωθούν να κλείνονται στο στενό κύκλο του εαυτού τους και της οικογένειάς τους.

Όμως, η ιδιώτευση δεν είναι η λύση στα προβλήματα που μας ταλανίζουν. Η μελαγχολία και η κατάθλιψη που προκαλεί η παρούσα κρίση είναι απλώς δικαιολογίες ώστε το άτομο να μην εμπλακεί σε μια πιο απαιτητική διαδικασία που αφορά στην ενεργό συμμετοχή σε όλες εκείνες τις δράσεις που προάγουν την κοινωνική ευημερία. Την ενημέρωση, την κριτική σκέψη, το διάλογο και κατόπιν την κινητοποίηση.
Η συμμετοχή απελευθερώνει το άτομο από τα δεσμά της μονόχνοτης προσέγγισης της πραγματικότητας και τούτο αποτελεί την ικανή και αναγκαία συνθήκη για την αλλαγή και κατάργηση της καπιταλιστικής κοινωνίας. Το αν αυτή η διαδικασία θα είναι σταδιακή ή ενός βήματος, ας το αποφασίσει η πλειοψηφία όταν έρθει ο καιρός, όταν γίνουμε πολλοί, όταν θα έχουμε καταφέρει να επικοινωνήσουμε το όραμά μας σε όλους εκείνους οι οποίοι σήμερα δεν έχουν άλλο όνειρο πέρα από την επιβίωσή τους.
Κι όταν κάποιος συμμετάσχει ουσιαστικά, πεποίθησή μου είναι πως δε θα μπορεί πια παρά να θέλει να συνεχίσει να αγωνίζεται, να διεκδικεί, να συνδιαμορφώνει το αύριο. Απαλλαγμένος από εθνικές, φυλετικές, θρησκευτικές προκαταλήψεις.
Επομένως, αν και δεν είμαστε όλοι αριστερών πεποιθήσεων, οι αριστερές πεποιθήσεις μπορούν να προκύψουν ως λογική συνέπεια της ενασχόλησής μας με τις κοινωνικές απαιτήσεις. Οι απόψεις, έτσι κι αλλιώς, δεν είναι αμετάβλητες, όπερ σημαίνει πως πρόκειται για μια αμφίδρομη διαδικασία μέσα από την οποία και οι μεν και οι δε εξελίσσονται και απαλλάσσονται από όλα τα βαρίδια που τους εμποδίζουν να ενωθούν στην κρίσιμη εκείνη μάζα που θα μπορέσει να κινηθεί οργανωμένα απέναντι στον ταξικό εχθρό.
Γιατί είναι ταξικό το θέμα, φίλε αναγνώστη, μιας κι από τη μια πλευρά είμαστε εμείς κι από την άλλη όλοι εκείνοι που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και καρπώνονται το μεγαλύτερο ποσοστό από τα κέρδη και την υπεραξία των προϊόντων και των υπηρεσιών. Δε χρειάζεται να αυτοπροσδιορίζεται κάποιος ως αριστερός για να μπορεί να το αντιληφθεί αυτό. Όμως, η συνειδητοποίηση αυτής της πραγματικότητας είναι μια αριστερή σκέψη, την οποία δύνανται όλοι να κάνουν, κάποια στιγμή στη ζωή τους. Όσο πιο σύντομα, ίσως και καλύτερα...

Read More

Το δόγμα του σοκ για τον Klein Mein

Κι αν εσύ νομίζεις πως εγώ σού κουνάω το δάκτυλο με τον διδακτικό τρόπο που τόσο μισείς, θα σε ενημερώσω για τρία πράγματα:

1. Το δάκτυλο το έχω για να σκαλίζω τη μύτη μου.
2. Ίσως έχω σκεφτεί κάτι που εσύ δεν έχεις ακόμη καταφέρει να συλλάβεις με το μυαλό σου και γι'αυτό νιώθεις πως εγώ βρίσκομαι πάνω σε μια έδρα και σε νουθετώ.
3. Όσο εσύ επιλέγεις να μην αφήνεις τη μονόχνοτη θεώρηση και την εγωιστική προσέγγιση των πραγμάτων, είναι και η δική μου ζωή που γαμιέται από τις λάθος επιλογές σου ή τις μη επιλογές σου κι έχω κάθε δικαίωμα να εξοργίζομαι με την ευκολία με την οποία και εσύ επιλέγεις να λες ότι σκέφτεσαι να μην ψηφίσεις στις εκλογές ή ότι η αριστερά δε σε πείθει.

Θα φανώ θρασύς και πολιτικά μη ορθός και θα σου πω ότι εσύ είσαι που επιλέγεις να μην πείθεσαι από την αριστερά. Γιατί το να υιοθετήσεις οποιαδήποτε πραγματικά αριστερή ιδέα συνιστά υπέρβαση του εαυτού σου κι ο εαυτός σου είναι τόσο διογκωμένος ώστε δε δύνασαι να τον υπερβείς. Μεγάλωσες και εσύ όπως και εγώ μέσα σε ένα καταναλωτικό και διαβρωτικά καπιταλιστικό περιβάλλον. Εγώ, δεν έχω κάποια πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου και απορώ με το γεγονός ότι εγώ εξανίσταμαι κι εσύ φλυαρείς με κεντρώες ιδεολογίες καθώς πίνεις το ποτό σου.

Εσύ, τι άποψη έχεις για τον εαυτό σου και τις διανοητικές σου δυνατότητες ώστε απλώς να αναπαράγεις με μια τρομακτική απάθεια την πολλάκις διατυπωμένη άποψη πως σε απωθεί ο κατακερματισμός της αριστεράς και δεν καταφέρνεις τουλάχιστον να αντιληφθείς πως, όσον αφορά στην αριστερά, παρά το ότι ο στόχος είναι κοινός, έχουμε σοβαρές διαφωνίες για κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες σχετικά με την πορεία προς την υλοποίησή του και πως αυτό μπορεί να αποτελεί ακόμη και λόγο ώστε να μην μπορούμε προς το παρόν να συνεργαστούμε απέναντι στον κοινό εχθρό, ο οποίος έχω πει παλιότερα πως δεν είναι απλώς ο καπιταλισμός αλλά η κατακτητική επίδραση της δυναμικής του χρήματος στην εγγενή απληστία του ανθρώπου;

Κάθεσαι στον καναπέ σου και αναθέτεις τη σωτηρία σου σε άλλους, χωρίς να εμπλέκεσαι κατ'΄ελάχιστον στην όποια προσπάθεια να βελτιωθεί η αριστερά που τόσο πολύ λες ότι σε απογοητεύει αλλά για την οποία δεν κόπτεσαι και πάρα πολύ, μιας και τη βόλεψή σου, έστω την κυριακάτικη, δεν τη χαλάς.

Κι αν η δική μου προσέγγιση σού φαίνεται θρασεία και επιθετική, τι έχεις να πεις για την επέλαση του κλυδωνιζόμενου καπιταλισμού στη ζωή σου, καθώς το κεφαλαιοκρατικό καθεστώς επιχειρεί να διασωθεί θυσιάζοντας τις ζωές των ανθρώπων κι όπου να 'ναι και τη δική σου;

Read More

Μια κυριακή και μια δευτέρα

Δε σου ζητώ να απεργήσεις μονάχος και να χάσεις το μεροκάματο, να κατέβεις σε ένα ακόμη κυριακάτικο συλλαλητήριο σού ζητώ, ένα απόγευμα ραστώνης να ανταλλάξεις με τη φυσική σου παρουσία στην κεντρική πλατεία της πόλης σου, να είσαι κι εσύ ένας από αυτούς που βρέθηκαν εκεί, κι αν έχεις παιδιά να τα πάρεις μαζί σου, γιατί αν εσύ έφτασες στην ηλικία σου και δεν αντιλήφθηκες στο έπακρο πόσο εύκολα γεννιούνται στο δρόμο οι συνειδήσεις, τη νέα γενιά που βγάζει ρίζες διαδικτυακές αν την αφήσεις θα σαπίσει πάνω στην πολυθρόνα με την ανατομική πλάτη, κι εσύ έχεις χρέος απέναντι στον καρπό της κοιλίας σου, αγαπημένη, να αναθρέψεις επαναστάτες κι αγωνιστές, όχι να διαιωνίσεις το καταθλιπτικό είδος σου, δε θέλω άλλα μοσχαναθρεμμένα βλαστάρια που θα σπάσουν στον πρώτο δυνατό αέρα, θέλω φωνές στεντόρειες και σώματα έτοιμα να πηδήξουν πάνω από τις πολυκατοικίες, στήθη που προτάσσονται και βήματα αποφασιστικά, κι όλα αυτά δε μαθαίνονται μέσα σε μια κυριακή, θέλει πολλές κυριακές και σάββατα, θέλει τετάρτες και παρασκευές, τρίτες και πέμπτες, μα κυρίως θέλει και δευτέρες, όταν δε θα αρχίσεις δίαιτα, μα επιτέλους μια πολιτική απεργία διαρκείας και θα κοιτάς στα μάτια τα παιδιά σου και θα τους λες πως αν τώρα πεινάνε, είναι για να μην πεινάσουν και αύριο...

Read More

Πράξεις πλέον

Το πιο δύσκολο πράγμα δεν είναι να αλλάξεις τις καταστάσεις προς όφελος της κοινωνίας. Το πιο δύσκολο πράγμα είναι να σηκωθείς από τον καναπέ σου, να αφήσεις τη βόλεψή σου, να σταματήσεις τις συζητήσεις και να αρχίσεις τη δράση. Δεν είναι απαραίτητο, βέβαια, να σταματήσουν οι συζητήσεις, είναι αναγκαίο όμως να ξεκινήσουν οι πράξεις. Κάθε μέρα που περνά, κάθε στιγμή που χάνεται χωρίς ένας ακόμη άνθρωπος να συνειδητοποιεί την αναγκαιότητα της πράξης και της προσωπικής εμπλοκής, στερεί από το κίνημα τη δυνατότητα να παλέψει πιο αποδοτικά για ένα καλύτερο αύριο.

Όμως, καθώς το κίνημα κάνει την αυτοκριτική του για να βελτιώσει τις αδυναμίες του, πρέπει και ο καθένας από εμάς ξεχωριστά να αποφασίσει να εμπλακεί στο κίνημα ώστε να βελτιώσει τα κακώς κείμενα. Αν δεν το κάνει, αν επιλέξει, με οποιαδήποτε δικαιολογία, την απομόνωση στον εαυτό του, είναι υπεύθυνος και συνένοχος για τα δεινά της κοινωνίας, τα οποία προφανώς και θα ταλανίζουν και τον ίδιο και τις γενιές που θα έρθουν για πολύ καιρό.

Τέρμα πια ο στρουθοκαμηλισμός. Όσο κρύβεσαι πίσω από φτηνές δικαιολογίες, η ζωή σου εξαθλιώνεται και χάνεται στο βωμό του κέρδους.

Read More

Τηγανητές πατάτες και πολιτική

Το κίνημα της πατάτας δεν είναι αρκετό. Η προσπάθεια παράκαμψης των μεσαζόντων δεν είναι ικανή από μόνη της να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης όλων των ανθρώπων. Η ανταλλαγή προϊόντων του στυλ "σου δίνω πατάτες, μου δίνεις λάδι" δε θα φτιάξει τηγανητές πατάτες, γιατί θα πρέπει κάποιος να πληρώσει το ηλεκτρικό ρεύμα ή το γκάζι, εφόσον συμφωνηθεί πως δε θα κοπούν δέντρα για το σκοπό αυτό. Σαφώς και είναι μία ακόμη δράση προς τον επιθυμητό σκοπό, αλλά η πρωταρχική προσέγγιση πρέπει να είναι πολιτικής φύσης και μέσα στο πλαίσιο της μικροαστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας μας, όσο  ακόμη θα συνεχίζουμε να επιθυμούμε να κινούμαστε μέσω αυτής της οδού. Και αυτή την κοινοβουλευτική δημοκρατία θα πρέπει να προσπαθούμε να βελτιώσουμε μέχρι να την μεταλλάξουμε σε κάτι αμεσότερο και δικαιότερο. Εκτός κι αν θεωρηθεί λύση η επανάσταση, παρά το ότι θα επιχειρηθεί να επιβληθεί από μια τραγική μειοψηφία η οποία δε θα έχει κατορθώσει να πείσει περισσότερους για τον στόχο της.

Είναι αναγκαίο να συμμετέχει ο καθένας ενεργά σε πολιτικές διαδικασίες και να μην επιλέγει μόνο την εύκολη αλλά αποσπασματική προσέγγιση της υιοθέτησης εναλλακτικών πρακτικών για θέματα της καθημερινότητας, καθώς με τον τρόπο αυτό δεν επιλύει τα προβλήματα επί της ουσίας αλλά πρόσκαιρα και επιφανειακά.

Read More

Φοβού...

Οι πολιτικές εξελίξεις είναι ταχύτατες και ο γράφων δε θα μπορούσε να έχει το χρόνο να διατυπώσει σαφή και συγκροτημένη άποψη επί παντός θέματος της επικαιρότητας.

Παρόλα αυτά, υποφέροντας από αλλεργία στους φασίστες και στους ρατσιστές, δεν μπορεί παρά να προσπαθήσει να εκφράσει την ανησυχία του για την προσχώρηση στη Ν.Δ. των δύο ακροδεξιών πρώην βουλευτών του LάΟs. Το κόμμα της νεοφιλελεύθερης και λαϊκίστικης πολιτικής που έβαλε την ταφόπλακα στην ελλάδα, είχε ούτως ή άλλως φιλοξενήσει στους κόλπους του και τον αρχηγό του LάΟσ, όπως και το Πα.Σο.Κ. φιλοξενούσε τον αρχηγό της "δημοκρατικής αναγέννησης". Χάριν της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, οι ηγεσίες των κομμάτων είναι διατεθειμένες να συνεργαστούν με οποιονδήποτε κρίνουν οι δημοσκόποι πως θα μπορούσε να ανεβάσει τα ποσοστά.

Η προωθούμενη άνοδος της χρυσής αυγής στις διάφορες αμφιλεγόμενες δημοσκοπήσεις είναι περισσότερο ανησυχητική από όσο παρήγορη μπορεί να είναι η παρουσία του Συ.Ριζ.Α. .Οι δημαγωγοί δημοσκόποι επιχειρούν να κάνουν τους πολίτες να συνηθίσουν με την πιθανή εκπροσώπηση της πλέον απεχθούς ναζιστικής ιδεολογίας και η ενσωμάτωση των δύο προβεβλημένων στελεχών του καρατζαφύρερ είναι το πρώτο βήμα προς τον σκοπό αυτό.

Είναι σαφές και προφανές σε κάθε λογικό άνθρωπο πως η μικροαστική κοινοβουλευτική δημοκρατία μας θα υποστεί ισχυρό πλήγμα εάν τα χρυσά αυγά καταφέρουν να εκπροσωπηθούν πέραν του δήμου αθηναίων. Είναι αναντίρρητη διαπίστωση πως η πιθανή ενδυνάμωση των ναζιστών/φασιστών/ρατσιστών θα επιφέρει επιπλέον συντηρητικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και κάτι τέτοιο οφείλουμε να το επισημάνουμε και να προσπαθήσουμε να το αποτρέψουμε.

Η κρίση την οποία διάγουμε δεν  μπορεί να αποτελέσει αφορμή για την άλωση της δημοκρατίας από τη ναζιστική απειλή... 

Άνθρωποι, γρηγορείτε και μην εφησυχάζετε....

Read More

Είμαστε όλοι κατσαρίδες (video)

Είναι εδώ και χρόνια σαφής και σταθερή η άποψή  μου για τα ΜΑΤ και τις λοιπές δυνάμεις καταστολής της λαϊκής αντίδρασης και πρόληψης αντίθετων προς το υπάρχον πολιτικοοικονομικό σύστημα δράσεων. Είναι πιόνια της εκάστοτε κυβέρνησης και εκτελεστές των αντιλαϊκών εντολών που δίνει ο πρωθυπουργός και ο υπουργός "δημόσιας τάξης και προστασίας του πολίτη" σε αγαστή συνεργασία και διάλογο με στρατιωτικούς και λοιπούς ειδικούς σε θέματα πολέμου.

Δε θα πω πολλά αυτή τη φορά.
Διαφόρων κατηγοριών άνθρωποι είναι αυτοί που προβαίνουν σε πράξεις βίας: προβοκάτορες του συστήματος, αναρχικοί, ιδεολόγοι της καταστροφής, εξουθενωμένοι νέοι που οδηγούνται ή βρίσκονται ήδη στο περιθώριο της κοινωνίας, οργισμένοι συμπολίτες μας που διαπιστώνουν πως κακοποιείται η ζωή τους και τα όνειρά τους και βρίσκονται σε αδιέξοδο.

Προς το παρόν, αποτελούν μια ενεργητική μειονότητα στις παθητικές πολυπληθείς συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και τις πορείες. Ενδεχομένως, με αυξανόμενη υποστήριξη από τον κόσμο.

Η πραγματικότητα είναι όμως πως, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, από τα ΜΑΤ δεν διώκονται όλοι εκείνοι που φαίνονται ότι προβαίνουν σε πράξεις βίας αλλά ο απλός κόσμος που κατεβαίνει στις πορείες. Από την εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και χημικών όλοι οι διαδηλωτές είναι αυτοί που απωθούνται και πλήττονται. Από τα γκλομπ των ανθρωποειδών υπερασπιστών του συστήματος χτυπιούνται συνάνθρωποί μας που θέλησαν να ενώσουν τις φωνές τους και να διαμαρτυρηθούν.

Ένα πρόσφατο βίντεο στο οποίο φαινόταν στη Μητροπόλεως στη Θεσσαλονίκη ένα μπλοκ που οπισθοχωρούσε καθώς το πλησίαζε απειλητικά μια ομάδα από 23 οπλισμένα όργανα του συστήματος αποδεικνύει την άποψη που έχουν για τους διαδηλωτές. Άρχισαν να ψεκάζουν τους τελευταίους διαδηλωτές που περιφρουρούσαν το μπλοκ! Έτσι απλά! Για αυτούς, δεν είμαστε τίποτα άλλο από κατσαρίδες...

Όμως αυτό, δε θα το δεις στα συμβατικά ΜΜΕ.

Read More

Ο Λουκάς θα σας σώσει...

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Το πόδι ακόμη πονάει και πολύ φοβούμαι πως ίσως η δεύτερη φορά που στραμπούληξα τον ίδιο αστράγαλο να μου αφήσει κάποια μόνιμη ενόχληση, κάθε που θα 'χει υγρασία και θα αλλάζει ο καιρός εγώ θα κουτσαίνω λίγο...Παρόλα αυτά, τις προηγούμενες μέρες περπάτησα αρκετά μες στην πόλη. Κι είδα τα κλεισμένα μαγαζιά, με τις ταμπέλες "κλειστό για ανακαίνιση", για μια ανακαίνιση που ποτέ δεν έγινε. Κι έτσι, απόμειναν παρατημένα να σκονίζονται και τα τζάμια τους να γεμίζουν από στρώσεις από αφίσες που καλούν σε πορείες, διαδηλώσεις και πασχίζουν για μια ενημέρωση εναλλακτική, που δεν πρόκειται τα συμβατικά ΜΜΕ ποτέ να μας προσφέρουν, καθώς αυτά ανήκουν σε επιχειρηματίες που συναλλάσσονται με τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις και, μην ξεχνάς, το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα παρά μόνο την τραπεζική θυρίδα, όπου θα προστατευθεί από τη βροχή και το χιονόνερο που έχει γίνει συχνό φαινόμενο τις τελευταίες ημέρες, εδώ στη συμπρωτεύουσα, την πόλη της συντήρησης και της διαφθοράς...

Το πρωί του Σαββάτου έγινα μάρτυρας του αποκλεισμού πολυκαταστημάτων, ώστε να παρεμποδιστούν οι υπάλληλοι να εισέλθουν και να έχουν ίσως μια καλή δικαιολογία να κατέβουν στην πορεία που θα ακολουθούσε λίγη ώρα μετά. Γιατί, όσο χαμογελαστούς κι αν τους βλέπεις καθώς χαζεύεις στους διαδρόμους του μαγαζιού και δοκιμάζεις ρούχα, τόσο πιεσμένοι είναι από την εργοδοσία για μη συμμετοχή σε απεργίες, υπό τον φόβο της απόλυσης, Γιατί, αγαπημένο μου ημερολόγιο, στο καπιταλιστικό σύστημα όπου διάγουμε το βίο μας, σημασία έχει η κερδοφορία των επιχειρήσεων πάση θυσία και το κέρδος δεν αναδιανέμεται στους εργαζόμενους, το κέρδος μιας επιχείρησης ποτέ δεν έτυχε διαχείρισης από τους υπαλλήλους, αλλά ανήκε πάντα στον ιδιοκτήτη και τους μετόχους, οι οποίοι μέσω χρηματιστηρίου παζάρευαν καλύτερες τιμές για την επένδυσή τους, σε μια απίστευτη φούσκα, μια τσιχλόφουσκα με γεύση καρπούζι στο στόμα μιας κακομαθημένης μοναχοκόρης που χαριεντίζεται με έναν μεγαλύτερό της με φανταχτερό αμάξι.

Κατόπιν, κουτσαίνοντας ελαφρώς, διασχίσαμε το κέντρο της πόλης σε μια ακόμη πορεία που ταλαιπώρησε τους οδηγούς που ποτέ δεν ξέρουν τίποτα και τους πιθανούς καταναλωτές που δεν μπόρεσαν να κάνουν ανενόχλητοι τα ψώνια τους. Αυτοκίνητα σταματημένα, γυναικεία πρόσωπα βαμμένα και στολισμένα, μάτια που κοιτάζουν με απορία τα πλακάτ, δάχτυλα νευρικά πάνω στο τιμόνι, πορτοφόλια που ανυπομονούν να αδειάσουν, καθώς το αυτοκίνητο θα έχει κλείσει κάποιο πεζοδρόμιο ή μια ράμπα αναπήρων. 

Και, ξέρεις, αν και έκανε κρύο, το πόδι δε με πονούσε. Γιατί εκπλήρωνε το σκοπό του. Με πήγαινε. Αν και μέχρι να φτάσω, έχει δρόμο ακόμη...

Την επόμενη μέρα, ημέρα του κυρίου, Κυριακή, το απόγευμα η πλατεία Αριστοτέλους άρχισε να γεμίζει από ένα πολυποίκιλο πλήθος που θέλησε να διαμαρτυρηθεί για την επερχόμενη ψήφιση της νέας δανειακής σύμβασης, του μνημονίου 2 που επρόκειτο να γίνει νόμος του "ελληνικού" κράτους. Ένα δίωρο μέχρι να μαζευτούμε πολλοί κι ύστερα μια πορεία που γέμισε όλη τη λεωφόρο Νίκης, μια βουβή διαμαρτυρία, ένα πλήθος μουδιασμένο που συνόδευε κάποιον νεκρό, μια κηδεία. Κάποιοι κρανοφόροι εμφανίζονται, ο κόσμος τούς γιουχάρει, σπάνε τζάμια στα ΕΛΤΑ στην Εθνικής Αμύνης και αναλαμβάνουν και πάλι δράση στις τράπεζες στη Βενιζέλου και τη Μητροπόλεως.  Κι εκεί ξεκίνησαν τα ΜΑΤ τη συνήθη δράση τους. Αφού οι πανταχού παρόντες ασφαλίτες άφησαν να παρεισφρήσει το ταραχοποιό στοιχείο, οι δυνάμεις καταστολής των λαϊκών διαδηλώσεων άρχισαν να ρίχνουν δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης. Σε δευτερόλεπτα η πλατεία Αριστοτέλους γέμισε καπνό που έκαιγε τα μάτια σου και σε έκανε να βήχεις μέχρι εμετού. Αυτό το κάψιμο ήταν διαφορετικό από άλλες φορές, πιο έντονο και πιο οξύ. Κάποιο νέο συστατικό ίσως; Η συγκέντρωση άρχισε να διαλύεται ατάκτως. Κόσμος μπήκε στο υπό κατάληψη ΟΛΥΜΠΙΟΝ, γέροι και μικρά παιδιά χρειάστηκαν τη βοήθεια των ψυχραιμότερων και πιο έμπειρων. Στους γύρω δρόμους ο κόσμος άρχισε πάλι να μαζεύεται. Μια πορεία ξεκίνησε από Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας και έφτασε ως Αριστοτέλους με Εγνατία. Εκεί ήταν που εγώ αποχώρησα. Στην τηλεόραση είδα την Αθήνα να φλέγεται και στη βουλή να μιλούν ασυνάρτητα και με θράσος, λες κι ο λαός είναι μια αποχαυνωμένη μάζα. Δεν είναι. Είναι;

Ο ΓΑΠ στην κοσμάρα του.  Μαζικές διαγραφές των βουλευτών που ψήφισαν  "όχι" εκ των υστέρων, αφού φρόντισαν να ψηφίσουν "ναι" το καλοκαίρι, τώρα έρχονται αντιμέτωποι με τη συνείδησή τους! Εσύ κυρά μου, που παραιτήθηκες για να μην πεις "όχι", έπρεπε να μείνεις μέσα στο μπουρδέλο για να το πεις, τώρα δεν είσαι παρά μια πόρνη.

Παρόλα αυτά, δεν έτρεφα την αυταπάτη πως θα καταψηφιζόταν το μνημόνιο. Στους δρόμους δεν είχε κατέβει όλος ο κόσμος. Πολλοί είχαν μείνει σπίτια τους ή σε καλά αμπαρωμένες καφετέριες και αμπελοφιλοσοφούσαν για το τι πρέπει να γίνει και για την ανικανότητα της Αριστεράς.

"Μην αγχώνεστε! Ο Λουκάς θα σας σώσει. Από Δευτέρα, θα χεστούμε στο τάληρο".

Έτσι, έτσι, συνεχίστε να ζείτε τη ζωούλα σας, καλά μου μοσχαράκια, ο σφαγέας πλησιάζει κι εσείς βόσκετε κουτόχορτο.

Read More

Απογευματινός κυριακάτικος περίπατος...

Αγαπητέ συνέλληνα, εσύ που μεγάλωσες με πρωινή προσευχή στην αυλή του σχολείου και αναγκαστική συμμετοχή στις στρατιωτικού τύπου μαθητικές παρελάσεις κάθε Οκτώβρη και κάθε Μάρτη, εσύ που έμαθες να υποστηρίζεις την τάδε ή τη δείνα ποδοσφαιρική ομάδα και κατόπιν την εθνική ελλάδος, εσύ που ανατρίχιαζες κάθε που ακουγόταν ο εθνικός ύμνος σε κάποια αθλητική διοργάνωση, εσύ που αποδέχθηκες ως το ελάχιστο πατριωτικό σου καθήκον να θυσιάσεις μερικούς μήνες από την πεπερασμένη σου ζωή μέσα στο κάτεργο και τον παραλογισμό που χαρακτηρίζει τα ελληνικά στρατά, εσύ που έστω μια φορά στη ζωή σου σιχτίρισες τους αλβανούς που γέμισαν την ελλάδα και καταράστηκες τους τούρκους για τα κακά που μας προξένησαν με τα 400 χρόνια σκλαβιάς στην οποία μας υπέβαλαν και μας καταδίκασαν να γίνουμε ουραγοί της ευρώπης -εμάς που φτιάξαμε τον παρθενώνα και γεννήσαμε τη δημοκρατία και τον πολιτισμό, εσύ που πιστεύεις ότι οι όλοι έλληνες που μετανάστευσαν στη γερμανία και στην αμερική υπήρξαν υπόδειγμα αλλοδαπού στη χώρα όπου τους έφερε η μοίρα κι αναρωτιέσαι γιατί στην ελλάδα μας έρχονται όλα τα καθάρματα από τις ξένες χώρες, εσύ που τα τελευταία χρόνια ψήφιζες Πα.Σο.Κ. και Ν.Δ. ή LάΟσ ή φασίστες ή έλληνες κηνυγούς (γιατί ακόμη δεν έχεις μάθει πώς γράφεται ο κυνηγός και ποια η ετυμολογία της λέξης) ή προτιμούσες να μη χάσεις το χρόνο σου για να καταθέσεις την άποψή σου στην κάλπη (κι ας ήταν και μορταδέλα) και προσπαθούσες να ντύσεις με φιλοσοφικές μαλακιούλες την αποχή σου, χωρίς να αντιλαμβάνεσαι πως με τον τρόπο αυτό δε βοηθάς προς την οποιαδήποτε αλλαγή παρά μόνο στη διατήρηση των καταστάσεων που δε σου αρέσουν, όπως λες, ή που σε βολεύουν, εντέλει, εσύ που θα πας να γαμήσεις κάποια εγχώρια ή αλλοδαπή πουτάνα χωρίς να σε νοιάξει αν είναι θύμα κυκλωμάτων εμπορίας ανθρώπων ή αν με τον τρόπο αυτό μεταφέρεις στην ελληνική σου οικογένεια αρρώστιες (όπως πολύ "πολιτικά" παρατήρησε κάποιος πασόκος υπουργός υγείας/wannabe πρωθυπουργός και πρότεινε την άμεση απέλαση κάθε παράνομης ξένης πόρνης, λες και πρόκειται για ληγμένη παρτίδα κρέατος), εσύ που ακόμη ζεις κι αναπνέεις σ' αυτόν τον τόπο, που πετάς τα τσιγάρα και την ανακύκλωση και πας για χέσιμο με το αυτοκίνητό σου...

Αγαπητή συνελληνίδα (sic), εσύ που μεγάλωσες πιστεύοντας στα ζώδια, εσύ που έμαθες να ονειρεύεσαι να βρεις κάποιον να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά και να 'χεις ένα σπιτικό να συγυρίζεις, εσύ που φοβάσαι τους μετανάστες, εσύ που έμαθες να θεωρείς τη θέση σου κάτω από τον άντρα σε αυτή την κοινωνία και τίποτα δεν κάνεις για να το αλλάξεις αυτό, παρά μόνο μαθαίνεις να φτιάχνεις νοστιμότερα φαγητά και διοργανώνεις επιδείξεις τάπερ, εσύ που απαιτείς από τον σύζυγό σου να μπορεί να σου προσφέρει ανέσεις που σε ανεβάζουν στο κοινωνικό φαίνεσθαι, εσύ που περιμένεις τα λουλούδια και το κόσμημα στην κάθε περίσταση, εσύ που θες και παιδιά και καριέρα αλλά συνεχίζεις να ψηφίζεις όλους εκείνους που καταστρέφουν τις δομές κοινωνικής πρόνοιας και το δημόσιο σύστημα υγείας και παιδείας...

Εσύ κι εσύ κι εσύ που δεν αναγνωρίζεις κάποιο από τα παραπάνω χαρακτηριστικά στον εαυτό σου (και μπράβο σου γι' αυτό, αλλά αναρωτήσου αν εθελοτυφλείς, παρόλα αυτά), σήμερα Κυριακή 12 Φλεβάρη στις 5μμ μπορείτε να πάρετε τους εαυτούς σας και τα παιδιά σας -αν έχετε- και να κατεβείτε στο Σύνταγμα ή στην Αριστοτέλους ή όπου αλλού ίσως έχει διοργανωθεί συλλαλητήριο και να μη διαμαρτυρηθείτε για το θρήσκευμα στις ταυτότητες ούτε για τα σκόπια που θέλουν να λέγονται μακεδονία, αλλά να διαμαρτυρηθείτε γιατί οι υπηρέτες του κεφαλαίου ετοιμάζονται για μια ακόμη φορά να γκρεμίσουν ό,τι έχει απομείνει από τα όνειρά σας, όχι τα πιο εγωιστικά μα εκείνα που σας θέλουν απλώς να είστε οριακά καλά κι ευτυχισμένοι.

Γιατί η τρόικα και οι συγκυβερνήτες της, δε θέλουν ανθρώπους που ονειρεύονται αλλά που φοβούνται και δε συμμετέχουν γιατί θα θεωρούν πως η συμμετοχή τους δε θα αλλάξει το ρου των γεγονότων...

Κατεβείτε στις πλατείες, γαμωτημπανακόλα μου...

Read More

Δεν είσαι ο μόνος μα δεν είσαι και μόνος...

Να ξέρεις πως δεν είσαι ο μόνος που ζορίζεται να τα βγάλει πέρα με τις καθημερινές υποχρεώσεις του. Εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας είδαν το εισόδημά τους να μειώνεται δραματικά τα τελευταία δύο χρόνια, ήρθαν αντιμέτωποι με αυξήσεις σε άμεσους και έμμεσους φόρους. Έκτακτες εισφορές και “ειδικά” τέλη επιβάλλονται αυταρχικά και χωρίς προγραμματισμό ή κοινωνική πρόνοια από τις κυβερνήσεις οι οποίες αποδεικνύεται πλέον έμπρακτα και περίτρανα ότι δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα του λαού.

Καθημερινά οι ίδιοι οι πολιτικοί που συμμετέχουν στη διορισμένη συγκυβέρνηση της τρόικας διαψεύδουν τα όσα έχουν εξαγγείλει και προχωρούν σε ακόμη πιο έντονη πίεση προς τους δοκιμαζόμενους πολίτες οι οποίοι καλούνται να απαντήσουν σε ένα άδικο και παράλογο δίλημμα: ή πληρώνεις και δεν έχεις να ζήσεις ή πληρώνεις και υποθηκεύεται το μέλλον των παιδιών σου.

Σε κάθε περίπτωση, οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα της νεοφιλελεύθερης κακοδιαχείρισης των τελευταίων δεκαετιών από το Πα.Σο.Κ, και τη Ν.Δ. και παγιδεύονται σε αιώνιες δόσεις μνημονίων και δανειακών συμβάσεων.

Όμως, να ξέρεις πως σε όλη αυτή τη δύσκολη κατάσταση δεν είσαι μόνος σου. Αυτές οι δύσκολες ημέρες που ζούμε όλοι είναι μια καλή ευκαιρία να ψάξουμε στη γειτονιά μας, στην πόλη μας και να βρούμε όλους εκείνους οι οποίοι αποφάσισαν να πάρουν τη ζωή στα δικά τους χέρια και να αντιδράσουν στην εξαθλίωση και τη μιζέρια που θέλουν να μας επιβάλουν.

Με αφορμή το “χαράτσι” της Δ.Ε.Η. οργανώνονται ανοιχτές συνελεύσεις και Επιτροπές Κατοίκων στις γειτονιές. Ο περιορισμός της κοινωνικής πρόνοιας και η σταδιακή κατάργηση του δημόσιου συστήματος υγείας αποτέλεσαν αφορμή για την ίδρυση του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης (Αισώπου 24, τηλ. 2310520386). Στο χώρο εργασίας σου μπορείς να απευθυνθείς στο συνδικάτο για να ενημερωθείς, να συμμετάσχεις ενεργά και να αγωνιστείς για τα δικαιώματά σου. Συγχρόνως, μπορείς κι εσύ ο ίδιος να βοηθήσεις τους συνανθρώπους σου στη γειτονιά σου που είναι σε πιο δύσκολη θέση από εσένα.

Μπορούμε να ενώσουμε όλοι μαζί τις φωνές μας, τις σκέψεις μας, τη δύναμή μας και να αντισταθούμε.

Πολλά μυαλά μαζεμένα και σε αλληλεπίδραση είναι πιο ικανά και αποδοτικά από ένα μυαλό μόνο του...

Σε αυτή την κρίση, πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι και αλληλέγγυοι. Μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε!

Read More

Ισχύς εν τη ενώσει

Σε μια τρομοκρατημένη κοινωνία, όπου η αστυνόμευση εξυπηρετεί μόνο τους σκοπούς της καταστολής και της πρόληψης των δράσεων αντίθετων προς το σύστημα ιδεολογιών, είναι αναπόφευκτο εκείνοι που θέλουν να δραστηριοποιηθούν για την πρόκληση άμεσων κλυδωνισμών και όχι τη σταδιακή αποδόμηση και τον επαναπροσδιορισμό των προτεραιοτήτων να επιλέγουν την εκτός νόμου οδό, την περιπλάνηση σε σκοτεινά σοκάκια, σε υπόγειες διαδρομές, ώστε να αποφεύγουν τις κάμερες και τους χαφιέδες και να δύνανται να χρησιμοποιούν ικανοποιητικά τα εργαλεία που καταφέρνουν να απαλλοτριώσουν από το σύστημα ή να δημιουργούν νέα σταυροδρόμια στις οδούς που το σύστημα έχει ήδη χαράξει.

Η παγκοσμιοποιημένη αγορά καθιστά προσβάσιμο το γαλόνι πετρελαίου και το μπουκάλι της μπύρας καθώς και όλα τα άλλα υλικά μέσα που θα χρησιμοποιήσει κάποιος για να καταστρέψει σύμβολα του καπιταλιστικού τρόπου ζωής, θέτοντας όμως και σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, οι οποίες θα θεωρηθούν παράπλευρες απώλειες στον αγώνα για απελευθέρωση από τη δικτατορία του κεφαλαίου, παρά το ότι ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή θα έπρεπε να είναι θεμελιώδης λίθος κάθε επαναστατικής ιδεολογίας.

Στην εποχή του διαδικτύου, με την ηλεκτρονική μεταφορά κεφαλαίων, η άυλη πλέον υπόσταση του χρήματος καθίσταται σχεδόν ισότιμη με τις ιδέες που γεννιούνται στο μυαλό των ανθρώπων και αποτελεί μείζονα πρόκληση για τους εναντιωνόμενους στην κατακτητική επέλαση των κεφαλαιοκρατών οι οποίοι αναζητούν φτηνό εργατικό δυναμικό για τη συνέχιση της κερδοφορίας τους.

Παγκοσμίως, η συντριπτική πλειονότητα των εκλεγμένων κυβερνήσεων  συναλλάσσεται με τους επιχειρηματίες και απεργάζεται την εξαθλίωση των λαών, με οικονομικά ανταλλάγματα και ατομικιστική προσέγγιση. Η μικροαστική κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει φτάσει στα όρια ανοχής της κοινωνίας και σε αυτό το κρίσιμο σημείο της παρούσης κατάστασης προβάλλει πιο αναγκαία από ποτέ η ανάγκη επαναπροσδιορισμού των στόχων, των αναγκών και των μέσων που θα χρησιμοποιηθούν για την επίτευξη και ολοκλήρωση του αγώνα.
Η παθητική προσέγγιση και ο εφησυχασμός, η αποποίηση των ευθυνών και η ανάθεση των αρμοδιοτήτων σε πεφωτισμένους ηγέτες είναι απαραίτητο να εγκαταλειφθούν ως τρόπος αντιμετώπισης των καταστάσεων. 
  
Δύο είναι οι κυρίαρχες ενεργητικές ιδεολογίες που υποστηρίζουν τη συμμετοχή και αντιστέκονται στη μεμψιμοιρία και την αποχαύνωση της θρησκευτικής προσμονής για τη δικαίωση των τωρινών κακουχιών σε μια επόμενη μεταθανάτια και μεταφυσική ζωή.

Η μία συνίσταται στην προσπάθεια σταδιακής αναδιαμόρφωσης του παρόντος, ώστε να προκύψει ο αναγκαίος χρόνος για την αφύπνιση και συνειδητοποίηση των πολιτών και η άλλη προτείνει την επιθετική τακτική, την καταβαράθρωση και εκθεμελίωση των εγκαθιδρυμένων καθεστώτων και ιδεολογιών, ώστε να μην εμφανιστεί η χαλαρότητα που θα μπορούσε να αποπροσανατολίσει από τον στόχο.


Δεδομένων των απαιτητικών καταστάσεων που βιώνουμε και λαμβάνοντας υπόψη την αναγκαιότητα εγκατάλειψης των ασαφών τοποθετήσεων, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως οι διαδικτυακές ενέργειες που στοχεύουν στον κλυδωνισμό του συστήματος εξυπηρετούν προς τον ίδιο στόχο και τις δύο ενεργητικές ιδεολογίες, καθώς καταδεικνύουν πόσο τρωτό είναι το ισχύον καθεστώς σε συντονισμένη πίεση από τους λαούς, πόσο εφικτό είναι να σταλεί ένα σαφές μήνυμα προς τις κυβερνήσεις και πως είναι δυνατόν να συσταθούν λαϊκές συμμαχίες απέναντι στον κοινό εχθρό, ο οποίος είναι το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο, οι φορείς του και οι υπηρέτες του.

Με το πρόσχημα της προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων που πλήττονται από την ηλεκτρονική πειρατεία, ψηφίζονται μια σειρά από νομοθετικές πράξεις οι οποίες εντέλει εγκλωβίζουν τους πολίτες σε μια συνεχή διαδικτυακή αστυνόμευση, αρχικά για την αποφυγή της παράνομης διακίνησης πνευματικώς κατοχυρωμένου υλικού, μα στην ουσία για τη μείωση των διαφυγόντων κερδών των επιχειρήσεων και στη συνέχεια για την καταστολή οποιασδήποτε ιδέας και πληροφορίας αντιτίθεται στο υπάρχον πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, το στυγνό δηλαδή καπιταλισμό, την πλήρη παράδοση στις επιταγές του κεφαλαίου για μεγαλύτερα κέρδη εις βάρος των ανθρώπων και του περιβάλλοντος.
Στο πλαίσιο αυτό, δέχθηκε στις 3/2/2012 κυβερνο-επίθεση ο διαδικτυακός τόπος ελληνικής κρατικής υπηρεσίας κι αυτό δεν μπορεί παρά να είναι ένα μήνυμα προς τους εξουσιαστές το οποίο είναι απαραίτητο να ακούσουν και οι πολίτες, ώστε να διαπιστώσουν τη δύναμη που προκύπτει από την ένωση και να αποφασίσουν επιτέλους να εμπλακούν με τον τρόπο που ο καθένας θεωρεί πιο σωστό στην προσπάθεια αλλαγής της πραγματικότητας στην οποία ζούμε...

Read More

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) στην Ελλάδα

Διαβάζω ότι σχεδιάζεται να δημιουργηθούν ΕΟΖ στην Ελλάδα και στην προσπάθειά μου να κατανοήσω περί τίνος πρόκειται διάβασα στο διαδίκτυο και σταχυολόγησα τα παρακάτω.
.

Οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) είναι βιομηχανικές περιοχές όπου δίνονται ιδιαίτερα κίνητρα για προσέλκυση ξένων επενδύσεων, κατ' εξαίρεση της ισχύουσας νομοθεσίας.

Τα κίνητρα αυτά είναι τα εξής:

1. φοροαπαλλαγές στα κέρδη, την ακίνητη περιουσία και τα δημοτικά τέλη

2. απαλλαγές από δασμούς στην εισαγωγή πρώτων υλών ή ενδιάμεσων αγαθών

3. απαλλαγή από ελέγχους στο συνάλλαγμα

4. ελεύθερος επαναπατρισμός κερδών στη χώρα προέλευσης της εταιρείας

5. δωρεάν πρόσβαση σε υποδομές που αφορούν παραγωγή, μεταφορά και logistics

6. προσαρμογή στις προβλέψεις της εθνικής νομοθεσίας που αφορούν στην ξένη περιουσία και στο μίσθωμα οικοπέδων.

Στην ουσία πρόκειται για θύλακες ελεύθερου εμπορίου σε σχέση με το εμπορικό και δασμολογικό καθεστώς μιας χώρας, όπου ξένες επιχειρήσεις είτε παράγουν με εξαγωγικό σκοπό είτε εξειδικεύονται στην παροχή υπηρεσιών, πχ πληροφορικής ή χρηματοπιστωτικών (όπως συμβαίνει στην Ινδία, στα νησιά Cayman και στο Ντουμπάι).

Από τους υποστηρικτές των ΕΟΖ χρησιμοποιείται το επιχείρημα πως οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις που προσελκύονται δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, βελτιώνουν το τεχνολογικό επίπεδο, αυξάνουν τις εισαγωγές και κατά συνέπεια το ΑΕΠ και με την εισροή συναλλάγματος βελτιώνεται η ρευστότητα της οικονομίας.

Στην πραγματικότητα όμως, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι

1. υπάρχει η πιθανότητα η δημιουργία ΕΟΖ σε κάποια περιοχή της χώρας (πχ Πελοπόννησο) να προκαλεί εσωτερική μετανάστευση επιχειρήσεων από άλλες περιοχές, προκαλώντας έτσι δημιουργία θέσεων εργασίας στην ΕΟΖ αλλά μείωση απασχόλησης στις αρχικές περιοχές (πχ Οινόφυτα),

2. στην περίπτωση αυτή οι θέσεις που χάνονται είναι πιο ποιοτικές, με όρους μισθών και συνθηκών εργασίας, σε σχέση με τις νέες οι οποίες είνα συνήθως ευέλικτου ωραρίου,

3. οι περισσότερες από τις εισροές που χρησιμοποιούνται από τις εξαγωγικές βιομηχανίες των ΕΟΖ, όπως και οι πρώτες ύλες, είναι κυρίως εισαγόμενες και επομένως δαπανώνται πολλά συναλλαγματικά αποθέματα και είναι αμφίβολο το κατά πόσο θα δημιουργηθούν θετικές οικονομίες κλίμακος που θα διαχυθούν στην εγχώρια οικονομία.

Τα δύο σημαντικότερα όμως θέματα είναι

1. Αν και οι μισθοί στις ΕΟΖ δεν είναι απαραιτήτως χαμηλοί, αυτό συμβαίνει για να μην συγκροτούνται σωματεία και προκύπτουν συνδικαλιστικές διεκδικήσεις, ώστε ελλείψει ελεγκτικών μηχανισμών να παραβιάζονται τα ωράρια εργασίας και οι συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής και

2. Οι φοροαπαλλαγές προς το κεφάλαιο σημαίνουν μεγαλύτερα φορολογικά βάρη στους εργαζόμενους.

Μέχρι τώρα ΕΟΖ έχουν δημιουργηθεί σε χώρες όπως οι Φιλιππίνες, το Μπαγκλαντές και η Καμπότζη, γεγονός που αποδεικνύει το πώς οραματίζονται το μέλλον οι επιχειρηματίες και οι φορείς του κεφαλαίου.
Για να δημιουργηθεί σε κάποιο κράτος μέλος της ΕΕ μία ΕΟΖ έχει θεσπιστεί πως είναι απαραίτητο να ζητήσει το ίδιο το κράτος να ρυθμιστεί νομοθετικά το ζήτημα και δεν πρόκειται για μια ενέργεια που αναλαμβάνει από μόνη της η ΕΕ.

Στην ΕΕ υπάρχουν 14 ΕΟΖ στην Πολωνία στο πλαίσιο της ένταξής της στην ΟΝΕ και αναμένεται αυτές να εκπνεύσουν σταδιακά ως το 2017.

'Ίσως το μόνο επιχείρημα που θα μπορούσε εύκολα να γίνει αποδεκτό από τους θιασώτες του συστήματος είναι το γεγονός ότι οι ΕΟΖ είναι προς το παρόν ασύμβατες με το ευρωπαϊκό δίκαιο γιατί οι ευνοϊκές ρυθμίσεις καταλύουν την ελευθερία της εσωτερικής αγοράς. Αλλά μιας και η ισχύς αυτού του επιχειρήματος εξαρτάται από την νομοθετική διάθεση της ΕΕ, από μόνο του δεν είναι ικανό να στηρίξει ικανοποιητικά μια επιφυλακτική προσέγγιση απέναντι στις ΕΟΖ.


Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως έχοντας εφαρμόσει την τεχνική του σοκ στην ελλάδα οι υπερασπιστές του κεφαλαίου επιχειρούν να πειραματιστούν για τις μελλοντικές τους επιθέσεις στους εργαζόμενους και υιοθετούν τακτικές που χρησιμοποίησαν σε αναπτυσσόμενες χώρες μετά τη δεκαετία του '70, όπου εκμεταλλευόμενοι την ανυπαρξία συνδικαλιστικού κινήματος και την δεινή οικονομική κατάσταση των λαών εγκαθίδρυσαν βιομηχανικά κάτεργα και κατάφεραν να τονώσουν την κερδοφορία τους.
Η δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών οπουδήποτε στην Ελλάδα δε θα επιλύσει το πρόβλημα της ανεργίας αλλά θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε να ενταθεί η εργασία σε κάποιους βιομηχανικούς τομείς όπου θα απασχολούνται υπό δύσκολες συνθήκες χιλιάδες επισφαλώς εργαζόμενοι, μιας και θα έχουν καταλυθεί οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί και το εργατικό δίκαιο θα έχει τροποποιηθεί προς όφελος των επιχειρηματιών. 
Σε μια χώρα που βιώνει έντονη κρίση, η πιθανότητα δημιουργίας θέσεων εργασίας, ανεξαρτήτως κόστους, δεν πρέπει να λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός για να καταλυθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα ούτε ως δούρειος ίππος που θα καθιερώσει και επισήμως στην ελλάδα τριτοκοσμικές συνθήκες εργασίας.
Σε όλο αυτό το σκηνικό, οι φορείς του κεφαλαίου είναι οι μόνοι που ωφελούνται. Οι άνθρωποι απλώς ίσως να καταφέρνουν να επιβιώσουν. Όχι αξιοπρεπώς. Θα επιζούν οριακά.


Αυτό επιθυμούν να επιβάλλουν, μια μοιρολατρική θεώρηση γα τη ζωή και μια διάθεση παραίτησης από τη διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης.
Σε αυτό είναι που πρέπει να αντισταθούμε, αυτό πρέπει να αποφύγουμε, τη μιζέρια στη σκέψη. Κι αυτό θα επιτευχθεί μόνο με την κινητοποίηση και την αφύπνιση κι όχι με τον αρνητισμό και την εκ του καναπέως επανάσταση...

Read More

Σχετικά με την ΚΦΕ51 και το μεταπτυχιακό πρόγραμμα "Εξειδίκευση Καθηγητών Φυσικών Επιστημών" του ΕΑΠ

Στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου όπου περιγράφεται το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών με τίτλο "Μεταπτυχιακή Εξειδίκευση Καθηγητών Φυσικών Επιστημών" αναφέρεται στις πρώτες ήδη γραμμές πως σκοπός είναι η εξειδίκευση εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στις βασικές επιστημονικές κατευθύνσεις των Φυσικών Επιστημών. Προφανώς αυτό σημαίνει πως ο μεταπτυχιακός φοιτητής θα έρθει σε επαφή με τις βασικές επιστημονικές θεωρίες της Φυσικής, της Χημείας και της Βιολογίας.
Παρόλα αυτά, το υπόλοιπο μέρος της περιγραφής του σκοπού του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών επικεντρώνεται σε τέσσερα σημεία που αφορούν στην εκπαιδευτική διαδικασία στο σχολείο, στη χρήση της πειραματικής διαδικασίας, σε εκπαιδευτικές και εκλαϊκευτικές δράσεις στο σχολείο και στην τοπική κοινωνία, καθώς και στη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών και σχετικού λογισμικού για την κατασκευή εποπτικού υλικού.
Καθίσταται, λοιπόν, σαφές πως δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στη διδακτική και παιδαγωγική διαδικασία ώστε ο καθηγητής της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να μπορεί να επικοινωνήσει στους μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου τις σχετικές γνώσεις, με τρόπο ενδιαφέρων και δημιουργικό, μέσα από πειράματα και εμπνευσμένη διδακτική προσέγγιση.
Αυτό ακριβώς είναι που λείπει από την εκπαιδευτική διαδικασία στην οποία εμπλέκονται οι μαθητές του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και η πιθανότητα κάτι τέτοιο να προσφέρεται στο συγκεκριμένο μεταπτυχιακό πρόγραμμα είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο αρκετοί εκπαιδευτικοί το επιλέγουν, ελπίζοντας πως θα βελτιώσουν τις διδακτικές τους ικανότητες, αλλά και θα μπορέσουν να το χρησιμοποιήσουν ως μεταπτυχιακό συναφές με την εκπαίδευση κατά τη συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ για εκπαιδευτικούς.
Εξάλλου, ο αγγλικός τίτλος του μεταπτυχιακού είναι Master in Teaching Natural Sciences, που παραπέμπει χωρίς αμφισβήτηση σε Μεταπτυχιακό στη Διδακτική των Φυσικών Επιστημών.

Παρόλα αυτά, όταν ο μεταπτυχιακός φοιτητής έρθει αντιμέτωπος, αργότερα ή νωρίτερα στις σπουδές του, με την υποχρεωτική θεματική ενότητα ΚΦΕ51: Κίνηση, Δομική Συγκρότηση και Βασικές Αλληλεπιδράσεις της Ύλης, θα κληθεί να ασχοληθεί με τη Φυσική σε ένα επίπεδο τελείως διαφορετικό από αυτό που κάποιος λογικός άνθρωπος θα ανέμενε. Η προσέγγιση δεν αφορά καθόλου στη Διδακτική της Φυσικής και περιορίζεται σε μια εξαντλητική εμβάθυνση στο σύνολο της ύλης της Κλασικής Μηχανικής, της Θεωρίας της Σχετικότητας, των Κυμάτων, των Ταλαντώσεων, της Θερμοδυναμικής και του Ηλεκτρομαγνητισμού. Πρόκειται για ύλη η οποία διδάσκεται προπτυχιακά στα πρώτα δύο ή και τρία έτη του προγράμματος σπουδών των περισσότερων Τμημάτων Φυσικής στα ελληνικά ΑΕΙ και η κατανόηση της οποίας δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί μέσα σε εννέα μήνες από τις λοιπές ειδικότητες του κλάδου ΠΕ 04. Όμως, ακόμη και για έναν πτυχιούχο φυσικό, κάτι τέτοιο είναι ομολογουμένως απαιτητικό.
Η δυσκολία της ενότητας ΚΦΕ51 αυξάνεται περισσότερο γιατί οι έξι γραπτές εργασίες μέσα στο ακαδημαϊκό έτος και οι τρεις τρίωρες εξετάσεις μέσα σε ένα σαββατοκύριακο στη λήξη του έτους ξεφεύγουν από κάθε σωστή παιδαγωγική προσέγγιση από μέρους των διδασκόντων, καθώς οι μεν εργασίες αφορούν μόνο στην επίλυση ασκήσεων έως και μεγάλου βαθμού δυσκολίας, οι δε εξετάσεις διενεργούνται με κλειστά βιβλία και κινούνται στο ίδιο υψηλό επίπεδο δυσκολίας, που απέχει πολύ από την όποια πρόθεση να εξοπλιστούν με κάποιες βασικές γνώσεις αλλά κυρίως να αποκτήσουν επάρκεια στην παρουσίαση πειραμάτων και προγραμμάτων προσομοίωσης όσοι καθηγητές διδάξουν φυσική στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Με αφορμή όλα τα παραπάνω, προκύπτουν τα εξής ερωτήματα, τα οποία κάποια στιγμή θα πρέπει να απαντηθούν:
1. Γιατί στήνεται ένα ολόκληρο πρόγραμμα σπουδών το οποίο παραπέμπει στη Διδακτική των Φυσικών Επιστημών αλλά η όποια παιδαγωγική ενασχόληση εξαντλείται σε μία μόνο θεματική ενότητα, την ΚΦΕ60: Φυσικές Επιστήμες: Ιστορία, Επιστημολογία και Εκπαιδευτική Μεθοδολογία, όπου όπως αναφέρεται γίνεται απλώς μια ενημέρωση για τα τρέχοντα παιδαγωγικά μοντέλα και θεωρίες;
Ειδικά η ΚΦΕ51 θα μπορούσε από μόνη της να αποτελεί βασικό τμήμα κάποιου μεταπτυχιακού στις βασικές γνώσεις Φυσικής!
2. Γιατί η προσέγγιση στις υπόλοιπες θεματικές ενότητες εξαντλείται στην εμπέδωση των επιστημονικών θεωριών σε επίπεδο πολύ ανώτερο από αυτό που ένας καθηγητής θα κληθεί να διδάξει σε ένα γυμνάσιο ή ένα λύκειο και δε γίνεται καμία επιδίωξη να κατανοηθεί η διδακτέα ύλη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης;
Η ύλη που παρουσιάζεται στα βιβλία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απαιτεί κάποιες βασικές γνώσεις και όχι τον όγκο που καλείται να κατανοήσει κάποιος, ειδικά στην ΚΦΕ51.
3. Γιατί η δυσκολία της θεματικής ενότητας ΚΦΕ51 είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τις λοιπές θεματικές ενότητες και αποτελεί ένα σχεδόν ανυπέρβλητο εμπόδιο στην ολοκλήρωση του μεταπτυχιακού;
Με τον τρόπο αυτό καθίσταται βέβαιο πως δε θα μπορέσουν όλοι να τελειώσουν επιτυχώς το μεταπτυχιακό ή θα χρειαστεί να πληρώσουν εκ νέου δίδακτρα.
4. Ειδικά για την ΚΦΕ51, γιατί οι εργασίες και τα θέματα των εξετάσεων ξεπερνούν σε επίπεδο δυσκολίας ακόμη και προπτυχιακές σπουδές Φυσικής, ενώ υποτίθεται πως δεν πρόκειται για μεταπτυχιακό στη Φυσική;
5. Γιατί υποχρεούται ένας πτυχιούχος φυσικός να επανεξεταστεί σε ύλη που αντιστοιχεί σε αρκετά εξάμηνα της προπτυχιακής του εκπαίδευσης κι ένας μη φυσικός να κατανοήσει με προσωπικό και μόνο διάβασμα μέσα σε 9 μήνες τόσο μεγάλο όγκο ύλης, ενώ δεν πρόκειται για μεταπτυχιακό στη Φυσική;
6. Γιατί οι εξετάσεις της ΚΦΕ51 διαρκούν συνολικά 9 ώρες, ενώ για τις υπόλοιπες θεματικές ενότητες αρκούν 3 ώρες;
7. Γιατί υποχρεώνονται όσοι αποτύχουν σε κάποια από τις εξετάσεις να πληρώνουν εξέταστρα ή εκ νέου δίδακτρα εφόσον δεν επιτύχουν το 50% στις εργασίες;
Η δυσκολία της ΚΦΕ51 παγιδεύει τους φοιτητές σε μια διαδικασία κατά την οποία είτε πληρώνουν εξέταστρα ή δίδακτρα τουλάχιστον μία ακόμη φορά είτε εντέλει παρατούν το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών.
8. Γιατί οι διδάσκοντες της ΚΦΕ51 και των θεματικών ενοτήτων που αφορούν στη Χημεία και τη Βιολογία δεν καταρτίζουν ένα πρόγραμμα σπουδών όπου θα δίνεται έμφαση στη διδακτική, την παρουσίαση πειραμάτων και προγραμμάτων προσομοίωσης σχετικών με το κάθε αντικείμενο;
9. Γιατί δεν αποσαφηνίζεται επιτέλους από τους ιθύνοντες αν πρόκειται για μεταπτυχιακό παιδαγωγικής και διδακτικής ειδίκευσης ή όχι, ώστε να γνωρίζουν οι υποψήφιοι αν τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο ή αν είναι προτιμότερο γι' αυτούς να δηλώσουν κάποιο άλλο μεταπτυχιακό και να μη σπαταλήσουν χρήματα για 1 ή 2 ενότητες που ίσως πάρουν κατά το πρώτο έτος, προτού απογοητευτούν από την υπάρχουσα κατάσταση;

Πρόκειται για ειλικρινείς απορίες, προέρχονται από ανθρώπους με διάθεση για μάθηση, οι οποίοι δεν απαιτούν να τους χαριστεί ένα εύκολο μεταπτυχιακό ούτε όμως επιθυμούν να τους εμπαίζουν και να εκμεταλλεύονται την αγωνία τους για το επαγγελματικό τους μέλλον και απευθύνονται στους πανεπιστημιακούς καθηγητές που έχουν συμβάλει στην κατάρτιση του προγράμματος σπουδών της "Μεταπτυχιακής Εξειδίκευσης Καθηγητών Φυσικών Επιστημών", σε όσους από αυτούς έχουν αναλάβει να αξιολογούν τους φοιτητές και σε ανθρώπους διαφόρων ειδικοτήτων που βρίσκονται σε καίριες θέσεις σχετικές με την παιδεία και πιο συγκεκριμένα το ΕΑΠ...

Read More