Time beggar

Ο χρόνος πυροβολήθηκε εξ επαφής πολλάκις και κατέληξε να γίνει μια διάτρητη άμορφη οντότητα από τις οπές της οποίας ξεχύνονται στιγμές με ρυθμό μεγαλύτερο από αυτόν με τον οποίο εισέρχονται. Ως εκ τούτου, το δοχείο άδειασε και ο πρωταγωνιστής ξέμεινε από διαθέσιμο χρόνο, κατέληξε να ζητιανεύει κοντά στις στάσεις των αστικών για μερικά δευτερόλεπτα. Με τα επώνυμα ρούχα του και με τη μάσκα στο πρόσωπό του, μιας και ο ιός της γρίπης καραδοκεί για να ξεκάνει τον αδύναμο οργανισμό του...

"Φιλαράκι, σου περισσεύουν μερικά δευτερόλεπτα; Μου λείπουν πολλά ακόμη για να συμπληρώσω τα επιπλέον λεπτά της μέρας που χρειάζομαι για να προλαβαίνω να κάνω όσα θέλω κι όσα πρέπει... Συγγνώμη για την ενόχληση που σας κάνω, δεν είμαι ναρκομανής, έχω εδώ την ταυτότητά μου και χαρτί από τη διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διαβεβαιώνει ότι δεν είμαι επικίνδυνος για την κοινωνία. Προσπαθώ να ζήσω με αξιοπρέπεια τις μέρες που μου απομένουν σ' αυτόν τον πλανήτη, μα δε μου φτάνουν οι ώρες και αναγκάζομαι να τριγυρνώ στους δρόμους και να ζητώ από τους ανθρώπους να μου δώσουν όσα δευτερόλεπτα τούς περισσεύουν. Εγώ, σε αντάλλαγμα, τους δίνω ένα στυλό που γράφει ιαπωνικά και ένα φακό που φέγγει τη μέρα μόνο...Διαλέξτε ο,τι θέλετε και σε όποιο χρώμα σάς αρέσει. Αν δεν είναι ετοιμοπαράδοτο, αναλαμβάνω να σας το παραδώσω κατ' οίκον, χωρίς κάποια επιπλέον χρονική επιβάρυνση! Τα δευτερόλεπτα που θα μου χαρίσετε είναι αρκετά...Αισθάνομαι άβολα που έχω έρθει στη θέση αυτή και ξέρω ότι πολλοί από εσάς με κατακρίνετε και με θεωρείτε ανίκανο να διαχειριστώ σωστά τον χρόνο μου. Έχετε δίκιο! Εσείς καταφέρατε να είστε καλά και σας αξίζει κάθε ευτυχία. Ίσως πλέον δεν εκτιμάτε καν το χρόνο που έχετε στη διάθεσή σας και δεν ξέρετε τι να τον κάνετε. Αυτόν τον χρόνο σάς ζητώ, για να σας απαλλάξω από το βάρος του και να τον χρησιμοποιήσω για να ισορροπήσω το μέσα μου κενό που μεγαλώνει και καταπίνει τα πάντα. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου τελείωσε κι ήρθε ο καιρός να βγάλω σε πλειστηριασμό τη συλλεκτική cineκάρταF η οποία θα έχει τιμή εκκίνησης τουλάχιστον 1 ώρα. Παρακάτω, θα ήταν κλοπή..."

Ταξίδι σε Αγγλία/ Μεγάλη Βρετανία/ Λονδίνο με αστυνομική ταυτότητα

Ο μοναδικός διαχειριστής πλήθους ιστολογίων εξακολουθεί να βρίσκεται τις περισσότερες ώρες της κάθε μέρας εκτός σπιτιού είτε διδάσκοντας είτε παρακολουθώντας ταινίες σε βραδινές ως επί το πλείστον προβολές του φεστιβάλ είτε πίνοντας αποστάγματα σταφυλιών. Τις ώρες που βρίσκεται στην οικία του προσπαθεί να μελετήσει όχι "τας γραφάς" αλλά "τον ΑΣΕΠ".

Δεν ευκαιρεί ούτε να ανεβάσει δεκάδες αναρτήσεις σε κάποιο από τα δύο αδελφά blogs ούτε να παρακολουθήσει τους συναδέλφους bloggers. Θα επανέλθει εν καιρώ.

Παρόλα αυτά, λόγω του ότι προσφάτως είχε σχετική κουβέντα και διαπίστωσε ότι πολύς κόσμος αναρωτιέται με ποια έγγραφα μπορεί να ταξιδέψει στη Μ. Βρετανία, αποφάσισε να κάνει μια ακόμη αναφορά στο θέμα, μιας και ο ίδιος έχει σχετική εμπειρία.

Ο υπογράφων έχει αστυνομική ταυτότητα εκδομένη το 2003 η οποία έχει χειρόγραφα τα στοιχεία του, αλλά και με λατινικούς χαρακτήρες. Οι πρόσφατες ταυτότητες έχουν τυπωμένα τα στοιχεία, γεγονός που τις κάνει πιο ευανάγνωστες.

Πέραν της ταυτότητας, έχει στην κατοχή του και διαβατήριο εν ισχύ, το οποίο εκδόθηκε το 2008, από αυτά με τις ψηφιακά εκτυπωμένες φωτογραφίες. Δε θυμάται όμως αν παίζει κάτι με τσιπάκι και συναφή διαβολικά εφευρήματα, αλλά είναι σίγουρος ότι είχε πληρώσει ένα 80άρι ευρώ για να το αποκτήσει.

Από το Μάρτη του 2008 μέχρι τον Οκτώβρη του 2009 αξιώθηκε να μεταβεί από Θεσσαλονίκη 3 φορές στο Ηνωμένο Βασίλειο και μάλιστα να ταξιδέψει αεροπορικώς από Εδιμβούργο προς Ιρλανδία κι από Δουβλίνο προς Μάντσεστερ. Το κύριο έγγραφο που παρουσίαζε κατά τον έλεγχο των διαβατηρίων και αυτό με το οποίο είχε κάνει τις κρατήσεις των εισιτηρίων ήταν η αστυνομική του ταυτότητα.

Αυτά που συμπέρανε είναι τα εξής:

1. Η επίδειξη της ταυτότητας συνεπάγεται για τον ελεγκτή ότι θα πρέπει να πληκτρολογήσει κάτι στον υπολογιστή του και αυτό θεωρείται χρονοβόρο σε πολυσύχναστα αεροδρόμια. Οπότε, με το που δει ταυτότητα και χωρίς να εξετάσει αν έχει λατινικούς χαρακτήρες, ρωτάει αν υπάρχει διαβατήριο.

2. Το διαβατήριο είναι πιο εύχρηστο γιατί απλώς το σκανάρει στο ειδικό μηχάνημα και η όλη διαδικασία κρατά λιγότερο από δέκα δευτερόλεπτα. Αν, παρόλα αυτά, δεν υπάρχει διαθέσιμο διαβατήριο, θα δεχτεί χωρίς αντίρρηση την ταυτότητα.

3. Οι μόνοι ελεγκτές με τους οποίους διαπιστώθηκε ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα κατά την επίδειξη ταυτότητας είναι εκείνοι που φαίνονται ότι δεν είναι γηγενείς Άγγλοι/Βρετανοί αλλά ενδεχομένως κατάγονται από τις πρώην βρετανικές αποικίες και περιοχές της βρετανικής αυτοκρατορίας. Αν και το παρόν ιστολόγιο δεν είναι ρατσιστικό, ο διαχειριστής του, από τη στιγμή που θέλει κατά κύριο λόγο να δείχνει την ταυτότητα και δεν έχει διάθεση να τον μπουζουριάσουν για εξακρίβωση στοιχείων και έλεγχο αποσκευών, αποφάσισε να κάθεται στη σειρά που περιμένει μπροστά από κάποιον που φαίνεται ντόπιος και ενδεχομένως δεν τον ταλαιπωρήσει τόσο.
Η εξήγηση που δίνει είναι ότι ενδεχομένως οι άνθρωποι αυτοί να γίνονται στόχος ρατσιστικών σχολίων και πράξεων στην προσωπική τους ζωή και από τη στιγμή που έχουν μια κάποια θέση εξουσίας απέναντι σε αλλοδαπούς επισκέπτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, επιλέγουν να εκτονώνονται με τον τρόπο αυτό.

4. Ειδικά στα ταξίδια που έκανε προς και από Ιρλανδία έδειχνε μόνο την αστυνομική ταυτότητα και κανένα πρόβλημα δεν προέκυψε.

Συνεπώς, εφόσον κάποιος έχει στην κατοχή του αστυνομική ταυτότητα με λατινικούς χαρακτήρες και μετακινηθεί αεροπορικώς από Ελλάδα προς Μεγάλη Βρετανία, δεν πρέπει να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα.

Η δική μου ατυχία πριν 2 χρόνια ήταν μάλλον λόγω υπερβάλλοντα ζήλου της υπαλλήλου της αεροπορικής εταιρείας, καθώς στον έλεγχο διαβατηρίων στο αεροδρόμιο του Λονδίνου δεν γνωρίζουν αν έρχεσαι μέσω Γερμανίας ή κατευθείαν από Ελλάδα, αλλά κοιτάνε μόνο τα ταξιδιωτικά σου έγγραφα. Για το λόγο αυτό, εξάλλου, αποζημιώθηκα πλήρως.

Θα ακολουθήσει και μια ανάρτηση σχετικά με τη χρήση της ταυτότητας στην on line αγορά εισιτηρίων...

50ο Φεστιβάλ και συνεχόμενο τρέξιμο

Κι ενώ το λαμπάκι του internet είναι και πάλι πράσινο και το πολυμηχάνημα λειτουργεί και πάλι, έστω και με κάποιες ατέλειες που δεν διορθώθηκαν ακόμη, ξεκίνησε το φεστιβάλ και εντάθηκαν και οι ώρες διδασκαλίας, με αποτέλεσμα και πάλι να τρέχω...

Δυο ταινίες την πρώτη μέρα.
Άλλες δύο χτες, μετά από 11 ώρες μαθημάτων και 2 ώρες μπυροποσίας και κοτοπουλοκατανάλωσης σε γνωστό ζυθεστιατόριο του κέντρου.

Ο κουλτουριάρης φυσικοχημικομαθηματικός δεν κατάφερε να παρευρεθεί στην προβολή της ταινίας των 11πμ σήμερα λόγω κόπωσης και ελπίζει ότι παρόλα αυτά οι υπεύθυνοι δεν πτοήθηκαν και δεν την ακύρωσαν, ώστε να μην ταλαιπωρήθηκε άδικα το υπόλοιπο κοινό.

Σήμερα, συνεχίζει με δύο βραδινές προβολές και στο ενδιάμεσο θα αποφασίσει για τις αυριανές, οι οποίες θα είναι και πάλι βράδυ, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να παρακολουθήσει τη συναυλία του αγαπημένου Yann Tiersen, αν και εξακολουθεί να το σκέφτεται...

Πεντηκοστό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2009. Επετειακό. Ο διαχειριστής τόσων και τόσων ιστολογίων αξιώθηκε να αποκτήσει την πρώτη του cinecartaF. Συλλεκτική και προς πώληση στο e-bay μετά τη λήξη των προβολών. Τα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση του γράφοντα...

Τελευταία νέα

Ένα router του οποίου σταμάτησε να είναι αναμμένο το λαμπάκι του internet και μια ατυχής προσπάθεια να κάνω ένα format στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή, με κρατάνε μακριά από τον διαδικτυακό κόσμο...

Με έχουν παραπέμψει στο τεχνικό τμήμα αλλά το αρχείο setup.exe φαίνεται να είναι κατεστραμμένο, οπότε δεν ξέρω τι θα γίνει και πόσες μέρες θα περάσουν μέχρι να αποκατασταθεί η ροή δεδομένων...

Στο ενδιάμεσο, λέω να αρχίσω να μελετάω το πρόγραμμα για τις ταινίες στο φεστιβάλ και να συνεχίσω και τη γενικότερη μελέτη στην οποία έχω περιπέσει τις τελευταίες ημέρες...

Βροχή, αυγά και πιπέρι...

Η βροχή που πέφτει από χτες βράδυ στην πόλη τής αλλάζει την όψη, την κάνει να γυαλίζει, όχι σαν κάτι καινούριο μα σαν κάτι που έχεις φτύσει από αηδία ή έστω για να το καθαρίσεις από τη σκόνη που έχει καθίσει πάνω στο καθετί. Λακκούβες, δημιουργημένες από την κακοτεχνία, γεμίζουν με βρώμικα νερά ανακατεμένα με λάδια μηχανών και τοξικά απόβλητα από την άσφαλτο που στρώνεται κάθε τόσο, σηματοδοτώντας διαφορετικές εποχές, ώστε στο μακρινό μέλλον να είναι οι στρώσεις αυτές που θα ανακαλύπτονται από τους μελετητές του παρελθόντος και θα αποκαλύπτουν πληροφορίες για τους καιρούς που εμείς τώρα διανύουμε...

Το χάος που επικρατεί στην πόλη κάθε φορά που βρέχει είναι απολαυστικά αστείο. Γεμίζουν οι δρόμοι με αυτοκίνητα, λες κι οι άνθρωποι περίμεναν τη βροχή για να βγουν από τα σπίτια τους. Μεταλλικά σαλιγκάρια περιφέρονται στους διαδρόμους αυτού του κατασκευάσματος, το οποίο δεν αναμένεται να έχει διάρκεια ζωής παρά μόνο μερικές δεκαετίες ακόμη. Στη συνέχεια, τα πάντα θα γκρεμιστούν κι οι εργολάβοι θα αναλάβουν να ακολουθήσουν και πάλι τα ανέμπνευστα σχέδια μέτριων αρχιτεκτόνων που αποφοίτησαν οριακά από τις σχολές τους. Χιλιάδες αδήλωτοι μετανάστες θα εργάζονται στις οικοδομές υπό καθεστώς δουλείας, με την ευλογία του κράτους, το οποίο θα γνωρίσει μια νέα άνθηση στην οικονομία, όπως ακριβώς σκόπευε. Και θα αρθεί για μια ακόμη φορά η επιτήρηση από την ευρωπαϊκή ένωση στην οποία πλέον θα ανήκουν και η τουρκία και το ισραήλ κι η Γάζα δε θα είναι παρά μια λωρίδα ύφασμα στο ρούχο κάποιου ανορεξικού μοντέλου που θα ανεβοκατεβαίνει σε πασαρέλες και κρεβάτια managers και επιχειρηματιών, στο πλαίσιο του καινούριου reality show που θα καθηλώνει τα έθνη στους τηλεοπτικούς δέκτες, καθώς οι τράπεζες θα συνεχίσουν να ληστεύουν τις ζωές των ανθρώπων, να υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών και να αναφέρονται μόνο σε κέρδη και περικοπές εξόδων.

Μέσα σε όλα αυτά, διακρίνω μια άνθηση φαινομένων βίας. Άλλοτε υποκινούμενων από πολιτικές σκοπιμότητες, άλλοτε από καθαρή μαλάκυνση εγκεφάλου.
Η τέχνη πρέπει να αντανακλά σαν τον καθρέφτη μα και σαν φακός να μεγεθύνει. Να τονίζει τις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, να δίνει έμφαση στα θετικά σημεία και να μην παραγνωρίζει τα αρνητικά. Ακόμη κι αν δεν μπορεί να προτείνει από μόνη της μια λύση, είναι σημαντική η συμβολή της στη διαδικασία επίλυσης, στην οποία όποιοι δε συμμετέχουν γίνονται εμπόδιο και καταλήγουν να πετάνε αυγά ή να ρίχνουν spray πιπεριού και λοιπών μπαχαρικών.

Από τη στιγμή που αφήνονται να μιλάνε σχετικά ανενόχλητοι, μέχρι κι από τηλεοπτικές εκπομπές, όλοι αυτοί οι ανόητοι δωδεκαθεϊστές πατριώτες χριστιανοί, η μόνη χρήση αυγών και πιπεριού θα έπρεπε να περιορίζεται στην παρασκευή ομελέτας...

Η βροχή συνεχίζει να πέφτει και τώρα που κοιτάζω την πόλη από ψηλά, δεμένος στο μπαλόνι με ήλιον που ξέφυγε από τα χέρια ενός μικρού παιδιού στην παραλία, μου μοιάζει περισσότερο με γυναίκα πρόθυμη να περάσει κάποιες ώρες μαζί μου κι εγώ ποτέ δεν μπορώ να αρνηθώ μια τέτοια πρόσκληση. Παίρνω ένα μπουκάλι κρασί από το διανυκτερεύον ψιλικατζίδικο και πάω να τη συναντήσω...

Η πάγια θέση μου για τις παρελάσεις! (διατυπωμένη από Μ.Βρετανία!)

Και για να είμαι συνεπής στην πάγια θέση μου στο ζήτημα τωνπαρελάσεων, φωνάζω για μια ακόμη φορά:

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ!
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ!
ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ!

ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ!
ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ!
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΣΚΕΛΟΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ Ή ΈΣΤΩ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΥΠΟΥ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΚΑΙ ΙΡΑΚ ΟΠΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΛΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ!

ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ...
ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ...
Να μείνει μόνο η αργία και να γίνονται λιτές εκδηλώσεις προς τιμήν των πεσόντων.

Flying υπό συνθήκες αλλαγής ώρας!

Χτυπά το ξυπνητήρι, σηκώνομαι, ετοιμάζω καφέ και διαπιστώνω ότι η ώρα άλλαξε χωρίς να ενημερωθούν αυτόματα όλα τα ρολόγια στο σπίτι! Μόνο του υπολογιστή άλλαξε από μόνο του κι αυτό γιατί μου κόστισε μια περιουσία να τον αγοράσω! Όλα τα υπόλοιπα ρολόγια, αυτό του χεριού μου, του κινητού μου (που αγοράστηκε μέσω επιδότησης), του τοίχου, του τραπεζιού, του μπαλκονιού, της τουαλέτας δεν πήραν χαμπάρι τίποτα! Κι εξακολουθούν να θεωρούν ότι είναι καλοκαίρι ακόμη...Τς τς...

Με το παρανοϊκό μυαλό μου αναρωτιέμαι αν στο αεροδρόμιο θυμήθηκαν να αλλάξουν την ώρα ή το αεροπλάνο μου πρόκειται να αναχωρήσει μια ώρα νωρίτερα από το κανονικό! Καθόλου πλάκα δε θα είχε κάτι τέτοιο! Καιροί δύσκολοι, ίσως να μην προσέλαβαν έκτακτο εργάτη για να μετακινήσει τους δείκτες όλων των ρολογιών στους χώρους του αεροδρομίου αλλά και μέσα στα αεροπλάνα...

Αλλά ακόμη κι αν κατάφεραν να το κάνουν, ποιος μου εγγυάται ότι στο Ενωμένο Βασίλειο έπραξαν το ίδιο; Αυτοί εκεί ακόμη οδηγούν από την αντίθετη πλευρά του δρόμου, διατηρούν το δικό τους νόμισμα και χρησιμοποιούν άλλο μετρικό σύστημα! Κι αν άλλαξαν την ώρα αλλιώς; Αντί για μια ώρα πίσω, μια ώρα μπροστά; Το αεροπλάνο της easytsep αντί να φύγει από το Gatwick στις 9 θα έφυγε στις 10 κι αντί να φτάσει στις 2 θα φτάσει στις 3!

Και με εμάς εδώ στην Ελλάδα να έχουμε κάνει την ώρα 2 αντί για 3, θα συμβεί ένα χρονικό παράδοξο το οποίο θα έχει σαν αποτέλεσμα να διαρραγεί το χωροχρονικό συνεχές και να ξεχυθούν παράλληλα σύμπαντα μέσα στο δικό μας, να κυκλοφορώ στο δρόμο και να συναντώ διαφορετικές εκδοχές του εαυτού μου, τον Konstantino να έχει επιτύχει διαφορετικά πράγματα κάθε φορά!

Δίπλα στον πρωθυπουργό Konstantino, θα περπατά ο αποτυχημένος πολιτευτής Konstantinos, ο εργένης/ο παντρεμένος, ο μονογαμικός/ο πολυγαμικός, ο άθεος/ο θρήσκος, ο καθηγητής σε δημόσιο σχολείο/ο ιδιαιτεράκιας των ακυρώσεων, ο πλούσιος/ο φτωχός/ο μεσοαστικός...

Θα το ρισκάρω! Λοιπόν, την κάνω για μια ακόμη φορά για Αγγλίες και λοιπές βρετανικές επαρχίες! Καλά τριήμερα!

Κι έλεγα:"δε θα έχω φέτος κρούσματα;"

Ο φέρελπις φυσικομαθηματικός έχει ξυπνήσει από το πρωί και ετοιμάζει τις σημειώσεις του για τα μαθήματα της ημέρας και τις ομιλίες σε Αγγλία, Ουαλία και Σκωτία. Αγχωμένος δεν είναι, καθώς είναι άριστος γνώστης όλων των θεμάτων. Νυστάζει λίγο, αλλά είναι επαγγελματίας και έχει αποφασίσει να χτίσει μια σημαντική καριέρα στον τομέα της εκπαίδευσης, προτού μεταπηδήσει στην πολιτική και στην πρωθυπουργία της χώρας. Της χώρας αυτής ή οποιασδήποτε άλλης του ζητηθεί να κυβερνήσει...

Σήμερα επρόκειτο να ξεκινήσει μαθήματα από τις 12 το μεσημέρι και να τελειώσει στις 20:30, έστω κι αν δύο από τις ώρες θα αφορούσαν μετακίνησή του με αστικό λεωφορείο από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη και τούμπαλιν. Αυτοκίνητο είχε έτσι κι αλλιώς αποφασίσει να μην αγοράσει, μιας και δεν είχε καμία διάθεση να δουλεύει για να το ξεπληρώσει, αλλά και γιατί δεν ήθελε να γίνει συμμέτοχος στο πρόβλημα. Οπότε, είχε απλώς αποδεχτεί ότι δε θα μπορούσε να μειώσει σε καμία περίπτωση το χρόνο που χρειαζόταν για τις συγκεκριμένες μετακινήσεις, παρόλο που συμπτωματικά δε θα είχε πρόβλημα στάθμευσης.

"Όταν οι άνθρωποι - και κυρίως οι καθηγητές που απασχολούνται σε ιδιαίτερα - κάνουν σχέδια, το τεράστιο ιπτάμενο μακαρονοτέρας φτιάχνει μουσακά"...

Απανωτά τηλεφωνήματα ανέτρεψαν ολοκληρωτικά το πρόγραμμά του!

Πήρε ο Κούλης - από το Αθλητικούλης - και του είπε ότι θα λείπει σε αγώνα.
"Και γιατί, ρε άνθρωπε, μου το λες 2 ώρες πριν; Είναι έκτακτος ο αγώνας; Αυθόρμητος;".

Πήρε η Σία - από το Καταληψία (μεγάλη η χάρη της) - και του είπε ότι αφού τελεί το σχολείο υπό κατάληψη δε βρίσκει λόγο να κάνουν μάθημα.
"Μα αυτό είναι το θέμα: να διεκδικείς τα δίκια σου αλλά να μη χάνεις τα μαθήματά σου και καταλήξεις στουρνάρι! Κι αφού τα χάνεις στο σχολείο, κάνε τα μαζί μου! Μιας και είναι και η κύρια πηγή βιοπορισμού μου, έλεγα να μπορώ να επιβιώσω. Μη με κάνετε να αποβιώσω από τώρα που περνάει η μπογιά μου!".

Πήρε τέλος και η Λίτσα - από το Καυλίτσα - για να με ενημερώσει ότι έτυχε κάτι έκτακτο και θα έπρεπε να φύγει από σήμερα για να συναντήσει τον καλό της στου Putsutimana και θα έπρεπε therefore να ακυρώσουμε το μάθημά μας.
"Το έκτακτο που έτυχε ξέρω τι είναι: στύση εφηβική και πρόθυμη, αλλά έχε χάρη που αυτό το θεωρώ πιο φυσιολογικό από όλα και δεν το κατακρίνω. Λίγο με την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων έχω μια αντίρρηση, κυρίως όταν εγώ μπαίνω σε δεύτερη μοίρα, αλλά ποιος με ακούει εμένα; Ένας απλός φυσικομαθηματικός είμαι για σας! Με παίρνετε και με ακυρώνετε κατά βούληση. Στα παπαράκια σας! Και τα δικά σας και των γονιών σας"...

Αυτά σκέφτηκε και σήκωσε το στρώμα για να πάρει μερικά λεφτά που είχε εκεί κρυμμένα. Μιας και δεν επρόκειτο σήμερα να βγάλει παρά μόνο το το 1/4 των χρημάτων που υπολόγιζε. Πήρε τηλέφωνο στην πιτσαρία, την gelateria και τον προσωπικό στυλίστα του και ακύρωσε τις παραγγελίες που είχε κάνει. Βγήκε έξω κι άρχισε να ψάχνει στους κάδους των σκουπιδιών για φαγητά και για ρούχα. Μιας και είχε ανάγκη και από επίσημο ένδυμα για τις ομιλίες και τις συνεστιάσεις που θα ακολουθούσαν θα περνούσε κι από τα νεκροταφεία. Συνέχισε να προχωρά, με το φτυάρι ριγμένο στον ώμο του.

Zoom out. Θόλωμα. Τίτλοι τέλους κι ο ήχος ενός αεροπλάνου που απογειώνεται...

Πενθήμερον

Ο καθηγητής κάθεται σκεπτικός στο γραφείο του και ατενίζει έξω από το παράθυρό του τη θάλασσα και τα σύννεφα που κατεβαίνουν από τον ουρανό για να τη σκεπάσουν για να μην κρυώνει και αναγκάζεται και ανάβει το φυσικό αέριο κι ύστερα έρχεται φουσκωμένος ο λογαριασμός.
Την Κυριακή το μεσημέρι πετάει για μια ακόμη φορά με την easytsep προς Ηνωμένο Βασίλειο, όπου θα δώσει μια σειρά από διαλέξεις σε μεγάλα πανεπιστήμια της χώρας και για τις οποίες θα πάρει αρκετά λεφτά για να καλύψει τις μαύρες τρύπες στα έσοδά του. Τα οποία εφέτος έχουν συρρικνωθεί αρκετά μιας και με τη νέα ρύθμιση δε δύναται να προσληφθεί ως ωρομίσθιος στην ΠΔΣ και παλεύει με το χαρτζιλίκι του σαν το γιο του ταξιτζή κι εκχωρεί ακίνητα σε τοκογλύφους και τιμαλφή και πουλάει κειμήλια στις λαϊκές αγορές μαζί με ομογενείς ή αλλογενείς από τις ρώσικες "και καλά" δημοκρατίες.
Θα επιστρέψει το μεσημέρι της Παρασκευής. Κουρασμένος από τις μετακινήσεις με τρένα και αεροπλάνα. Εξουθενωμένος από την πνευματική και διανοητική εργασία στην οποία θα επιδοθεί για να πείσει τους Βρετανούς για την ορθότητα των απόψεών του και την αναγκαιότητα να ληφθούν άμεσα μέτρα και να τεθεί ο ίδιος επικεφαλής, με παχυλό μισθό και λοιπές υλικές απολαβές...
Αυτή είναι όμως η ζωή του επιστήμονα. Συνεχής έρευνα, συμμετοχή σε συνέδρια, δημοσιεύσεις σε έγκριτα περιοδικά, ομιλίες σε πανεπιστήμια και think tanks.
Το θέμα το οποίο θα διαπραγματευθεί είναι "Η Ψυχολογία της Φυσικής Επιλογής Προς την Κβάντωση και την Περιδίνηση και η Πρόκληση Έντονων Κλιματικών Φαινομένων Συνδεόμενων με την Ιστολογική Προσέγγιση της Σύγχρονης Παγκόσμιας Τάσης Προς την Μοναξιά και τη Συναισθηματική Απελευθέρωση λόγω της Χρήσης Παραισθησιογόνων Ουσιών/A Case Study".

Volume up, part 1

Δυναμώνω τη μουσική τόσο ώστε να μην μπορώ να ακούσω οτιδήποτε άλλο.
Τα αστικά λεωφορεία περνούν κάτω από το μπαλκόνι μου και μεταφέρουν ψυχές που στοιβάζονται η μια πάνω στην άλλη σα ληγμένες κονσέρβες στα ράφια ενός παντοπωλείου στο αγαπημένο χωριό στο βουνό, ακριβώς κάτω από τα δάση με τα έλατα απ'όπου ρυάκια παγωμένου νερού ξεπηδάνε και κυλούν δίπλα από τα σπίτια με τις πλακόστρωτες σκεπές κι εγώ βουτώ εκεί μέσα και αφήνομαι, παρασύρομαι στις δίνες, ακολουθώ υπόγειες αρχαίες διαδρομές σκαμμένες από τότε που η ύπαρξή μου υποννοείτο μόνο στο διαρκώς εξελισσόμενο και μεταλλασσόμενο γενετικό υλικό αρθρόποδων και μαλακίων και αμοιβάδων και λοιπών θαλασσινών που γεμίζουν το τραπέζι την Καθαρά Δευτέρα προτού φύγω με τον πατέρα μου από την παραλία με τους πολλούς χειριστές χαρταετών και ανεβούμε μέσα από δύσβατα μονοπάτια στην κορφή του λόφου κι από εκεί αφήσω τον δικό μου χαρταετό, που τον φτιάξαμε μαζί με καλάμια από το λιβάδι με τις αγελάδες και χαρτόνια από το παντοπωλείο και πετονιές που χρησιμοποιεί όταν πάει για ψάρεμα και με παίρνει κι εμένα μαζί του κι όταν βαραίνει απίστευτα η πετονιά ξέρω πως λίγο μετά ένα καλαμάρι ή μια σουπιά θα με λερώσει με το μελάνι που θα εκτοξεύσει προς τον γιγάντιο εχθρό και θα γελάσουμε κι οι δυο και θα με βοηθήσει να ξεπλύνω το μούτρο μου με θαλασσινό νερό κι όπως θα σκύψω προς τη θάλασσα θα δω να καθρεφτίζεται εκεί μέσα ο δικός μου χαρταετός, που θα έχει πάει πιο ψηλά από όλους τους άλλους, μεταφέροντας το μήνυμα αμφισβήτησης που είχα γράψει στα χαρτόνια του, ένα βιβλίο ολόκληρο όπου απέρριπτα κι αναθεμάτιζα, ορκιζόμουν κι εξαπατούσα...
Είναι παράξενη η ζωή. Είναι οι επιλογές μας και οι συνέπειες των αποφάσεών μας που δημιουργούν κάθε στιγμή πολλά πιθανά μονοπάτια για να περπατήσουμε, από τα οποία μόνο ένα μπορούμε να διαλέξουμε κάθε φορά, χωρίς να ξέρουμε αν είναι το εύκολο ή το δύσκολο, το σωστό ή το λάθος. Όμως, το περπατάμε και συναντάμε κι άλλες διακλαδώσεις κι άλλες αποφάσεις κι άλλες συνέπειες και νιώθουμε ότι ίσως αποκλίνουμε από το στόχο μας, τον αρχικό μας προορισμό, μα αυτό που ήταν αρχικά πλέον δεν υφίσταται, καθώς κι εμείς οι ίδιοι αλλάζουμε στην πορεία και νέες ανάγκες, διαφορετικές επιθυμίες αντικαθιστούν τις προηγούμενες. Εξάλλου, κι ο αρχικός προορισμός δεν παραμένει αμετάβλητος, μα κι αυτός διαφοροποιείται κι ίσως τελικά τα πάντα να είναι πολύ αλλιώτικα από αυτά που φανταζόμασταν στην αρχή κι αν στην Ιθάκη φτάσουμε επειδή εκεί λέγαμε ότι αρχικά θέλαμε να πάμε, ενδέχεται η Ιθάκη να έχει αλλάξει σε σχέση με αυτό που είχαμε στο μυαλό μας και κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά εκ των προτέρων ότι θα μας αρέσει ή όχι, κυρίως όταν κι εμείς οι ίδιοι συνειδητοποιούμε ότι προέκυψε και η Κεφαλλονιά ή η Λευκάδα ή η Θάσος ως επιθυμία η οποία σε κάποια στιγμή μάς αποπροσανατόλισε και στρίψαμε το τιμόνι λίγο πιο αριστερά για να ανηφορίσουμε ή λίγο πιο δεξιά για να παρακάμψουμε την Πελοπόννησο, ερχόμενοι από τα στενά του Γιβραλτάρ κι από τη μεγάλη θάλασσα με το ζεστό ρεύμα...

Ανασκόπηση ταξιδιού σε Μ.Βρετανία και Ιρλανδία...(4)

4) EDI-DUB-MAN

Η πτήση με την Brianair ήταν μια χαρά! Μου θύμισε έντονα την Easytsep, με τη μόνη διαφορά ότι η αεροπορική εταιρεία του Stelios δεν είναι τόσο επηρμένη ώστε τη στιγμή της προσγείωσης να παίζει ηχητικό κλιπάκι με τρομπέτες που παιανίζουν την επιτυχή και εντός προγράμματος άφιξη στο αεροδρόμιο! Μα έλεος! Πόσο βαύκαλοι μπορεί να είναι;!!

Ο οδηγός αστικού λεωφορείου ήταν πολύ ευγενικός όταν μας είδε να αναρωτιόμαστε ποιο από όλα τα εισιτήρια να βγάλουμε στο μηχάνημα και μας πρότεινε την πιο φτηνή λύση! Το ξενοδοχείο ήταν μόλις 8 χιλιόμετρα μακριά, οπότε λίγη ώρα μετά τρώγαμε κινέζικο στο απέναντι εστιατόριο και πίναμε την απαραίτητη Guiness στη διπλανή pub!

Το χτυπημένο πόδι όμως είχε αρχίσει να πρήζεται, με αποτέλεσμα να κουτσαίνω και να πονάω. Ο ύπνος ήταν ανήσυχος, με έναν επαναλαμβανόμενο εφιάλτη: χρειάζεται να πάω στο νοσοκομείο γιατί έχω πάθει κάταγμα και όλοι μιλάνε ιρλανδικά και πίνουν μπύρες και διαμαρτύρονται για τη συνθήκη της Lisbon!

Το επόμενο πρωί απλώς δεν μπορούσα να το πατήσω! Χαπακώθηκα με παρακεταμόλες και έμεινα ξαπλωμένος μέχρι το απόγευμα. Λίγο ο ύπνος, λίγο το φάρμακο κατά τις 6μμ (8 ώρα Ελλάδος) σηκώθηκα και με έκπληξη διαπίστωσα ότι μπορούσα να περπατήσω χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα, παρόλο που ο πόνος ήταν οξύς!

Να μην τα πολυλογώ, γιατί και βαριέμαι και τα έχω ξεχάσει, τις κάναμε τις βόλτες μας στο Dublin. Μπυρόνια κυρίως πίναμε και ασιατικά κυρίως τρώγαμε.

Trinity College, Temple Bar, εργοστάσιο Guiness με είσοδο 15 λιρόνια! Εννοείται ότι δεν πήγαμε και τα λεφτά τα ήπιαμε το βράδυ. Δεν έχω να πω κάτι για την πόλη. Ένιωθα τόσο κοσμοπολίτης και frequent flyer εκείνες τις μέρες ώστε σχεδόν πίστεψα ότι πλέον δε μου έκανε αίσθηση να βλέπω τα μεγάλα κτίρια, τους καθεδρικούς, τα πάρκα, τις πλατείες, τα ποτάμια...

Στις 3πμ της τρίτης βραδιάς αναχωρήσαμε με ταξί για αεροδρόμιο. Brianair και 15 ευρώ για Manchester, όπου φτάσαμε νωρίς το πρωί και σκοτώσαμε το χρόνο μας μέχρι να πάει 10...

Πήγε 10, κάναμε και τις άλλες δουλειές μας, πήγαμε και όπου αλλού ήταν να πάμε και τελικά επιστρέψαμε στην Ελλάδα!

Να, το άφησα τόσο καιρό και τώρα βαρέθηκα να το συνεχίσω...! Δεν έγινε και τίποτα! Όσα ήθελα να πω, τα είπα! Κάτι ακόμη μένει, το οποίο είναι για το blender όμως.

Και, στις 31 Αυγούστου, το μεσημέρι, ο Konstantinos προσγειώθηκε στη Θεσσαλονίκη και ξεκίνησε το νέο εκπαιδευτικό του έτος πάραυτα!

Βέβαια, την Κυριακή 25 Οκτώβρη θα ξαναπεταχτεί στο Ενωμένο Βασίλειο για 5 μερούλες, καθότι στη Θεσσαλονίκη έχουμε ένα καλό τριημεράκι ή πενθημεράκι ανάλογα με το τι μπορεί να καταφέρει ο καθένας! Κι επειδή δεν μπόρεσε να φύγει 2 μέρες πριν, ώστε να έχει και σαββατοκύριακο μέσα, θα καθίσει μια εργάσιμη παραπάνω...Καλά να είμαστε, να πετάμε!

Ο όρκος των μουλωχτών

Οργίζομαι στην χρηματιστηριακή μου τιμή και την οικουμανιστική μου συνείδηση, στο όνομα της ανίας, της ανοησίας και του εξ αδιαιρέτου τριωδίου να είμαι πιστός στην παρτίδα και το emoκρατικό περίσσευμα, να υπακούω στην Πλη(ν)μοίρα, τους πόνους και τους μόνους και να ξεπληρώνω επονείδιστα τα σουρεαλιστικά καθήκοντά μου.

Anime και τω εαυτώ μου δόξα!

Με αφορμή την ΠΔΣ, κάποιες σκέψεις για την ΠΔΣ!!

Το ήξερα ότι η προκήρυξη των εκλογών θα πάγωνε τις διαδικασίες προσλήψεων και θα έμπαινε ο Οκτώβρης χωρίς να έχω προλάβει να μπω σε κάποια αίθουσα.
Η αλήθεια είναι ότι οι διαδικασίες πρόσληψης στην ΠΔΣ ήταν ανέκαθεν ρουσφετολογικές. Αρχικά έφτανε να ξέρεις κάποιον στο σχολείο, ίσως και την καθαρίστρια, για να σε προτείνει! Στη συνέχεια πέρασε η αρμοδιότητα στις διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κι εκεί άρχισε το πανηγύρι! Είχαν, πλέον, τη δυνατότητα να επέμβουν άμεσα πολιτευτές και βουλευτάδες.

Ο θεσμός της ΠΔΣ είναι τα Stage των εκπαιδευτικών. Ημιαπασχόληση, καθυστέρηση πληρωμής και κάπου εκεί στο βούρκο να επιπλέει η ελπίδα ότι μαζεύοντας μόρια/ψίχουλα, ίσως αυξηθούν οι πιθανότητες μονιμοποίησης σε λίγα έως πολλά χρόνια.
Πέρσι έτυχε να έχω κάποιες ώρες.

Αν και προβλέπω ότι εφέτος θα είμαι εκτός σχολικών αιθουσών, χαιρετίζω την απόφαση της υπουργού παιδείας να καταρτιστεί πίνακας με σειρά προτεραιότητας ώστε να διασφαλισθεί μια σχετική αξιοκρατία.

Η μόνη μου ένσταση είναι όμως πολύ σημαντική. Με βασικό κριτήριο πρόσληψης το έτος κτήσης πτυχίου επιστρέφουμε σε καταστάσεις επετηρίδας.
Είναι αυτό από μόνο του αξιοκρατικό; Εξασφαλίζει σε οποιονδήποτε βαθμό την εκπαιδευτική κατάρτιση και ικανότητα του υποψήφιου καθηγητή;
Ο γραπτός διαγωνισμός του ΑΣΕΠ δίνει τη δυνατότητα σε νέους και παλιούς απόφοιτους να διεκδικήσουν με βάση τις γνώσεις τους μια θέση. Προφανώς ίσως οι νεότεροι ωφελούνται μιας και αν ίσχυε η επετηρίδα θα έπρεπε να περιμένουν αρκετά χρόνια. Μα η επετηρίδα ήταν παράλογη από τη στιγμή που ο υποψήφιος θα έπρεπε να απασχοληθεί για χρόνια εκτός εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα πολλοί να έχουν χάσει κάθε επαφή με το αντικείμενό τους όταν έφτανε η στιγμή της πρόσληψης. Τι θέλουμε; Έναν κουρασμένο από τη ζωή εργαζόμενο του οποίου ήρθε η σειρά να μπει σε σχολική αίθουσα και να "αράξει";

Σαφώς και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις, άνθρωποι με μεράκι που, είτε συνέχισαν στην ιδιωτική/ατομική εκπαίδευση είτε απασχολήθηκαν σε άλλες θέσεις, δεν έχασαν τη διάθεση να αλληλεπιδράσουν με νέους ανθρώπους.

Πράγματι, περνάμε από συνεχείς εξεταστικές διαδικασίες. Για να μπούμε σε κάποια σχολή, για να πάρουμε το πτυχίο. Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος:"Δεν είναι αρκετές αυτές οι εξετάσεις για να φανεί ποιος είναι πιο ικανός;". Δυστυχώς όχι! Είμαστε πολλοί και ανταγωνιζόμαστε για λίγες θέσεις. Σαφώς και χρειάζεται να δημιουργηθούν νέες θέσεις στα σχολεία. Αλλά και πάλι, βγαίνουν πολλοί περισσότεροι καθηγητές από όσους μπορεί να απορροφήσει το δημόσιο σχολείο. Επομένως, κάπως θα πρέπει να ξεχωρίσουν οι ικανότεροι.

Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι ίσως δεν καταφέρω να διοριστώ ποτέ, εφόσον δεν επιτυγχάνω στους διαγωνισμούς, θεωρώ ότι θα πρέπει να υπάρχει μια αξιολόγηση. Το πτυχίο σχεδόν όλοι καταφέρνουν να το αποκτήσουν, αργά ή γρήγορα. Μα το να μπεις σε μια αίθουσα και να επηρεάσεις νεανικά μυαλά είναι μια ιδιαίτερα λεπτή και απαιτητική διαδικασία. Θα πρέπει να μπαίνουν οι πιο ικανοί! Επομένως, με κάποιον τρόπο θα πρέπει να ξεχωρίζουν.
Προς το παρόν είναι ο γραπτός διαγωνισμός εκπαιδευτικών μέσω ΑΣΕΠ. Με τις ελλείψεις και τα μειονεκτήματα που του καταλογίζουν.

Και παρά το ότι το κράτος απαιτεί από τους υποψήφιους τις ψυχοπαιδαγωγικές γνώσεις που δε φρόντισε να τους παράσχει στη σχολή αλλά τους αναγκάζει να τις αναζητήσουν σε φροντιστήρια, εργαστήρια ελεύθερων σπουδών και συναφή κέντρα πλουτισμού μέσω της εκμετάλλευσης της ελπίδας για διορισμό! Τα οποία, παρεμπιπτόντως, ασχολούνται με κάτι το οποίο απαγορεύεται με νόμο! την προετοιμασία για ΑΣΕΠ! Βεβαίως και δε σημαίνει ότι ο νόμος είναι απαραίτητα σωστός ή δε χρειάζεται βελτιώσεις για να μην χαρακτηριστεί αυταρχικός. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα...

Εν κατακλείδι, λοιπόν, αναφέρω ότι κάποια στιγμή έπρεπε να πάψει το ρουσφέτι στην ΠΔΣ. Ο μόνος αξιοκρατικός τρόπος να καλυφθούν οι θέσεις είναι να προσφερθούν στους επιτυχόντες μη διοριστέους στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Ίσως για φέτος να μην προλαβαίνουν, αλλά από την επόμενη διδακτική χρονιά θα μπορούσαν να μεριμνήσουν σχετικά.

Αλλά να μην σταματήσουν εκεί οι καινοτομίες. Για να λειτουργήσουν σωστά οι εκπαιδευτικές διαδικασίες χρειάζεται να υπάρχουν ολιγομελείς τάξεις. Αυτό σημαίνει πρόσληψη χιλιάδων εκπαιδευτικών. Πολλά λεφτά, το ξέρω! Αλλά τότε θα υπάρχει η δυνατότητα σωστής εκπαίδευσης και διαπαιδαγώγησης. Και το ζητούμενο είναι οι νέοι άνθρωποι να ωφελούνται τα μέγιστα από το σχολείο. Κάτι που τώρα δε συμβαίνει.

Ψαλιδάκι λοιπόν στους εξοπλισμούς και στη δημόσια σπατάλη...

Αυτοκρατορικό Δημαρχείο Θεσσαλονίκης

Με ένα σκάνδαλο υπεξαίρεσης εκατομμυρίων από τα ταμεία του δήμου να αιωρείται ακόμη πάνω από το κεφάλι του, με μηδαμινό - κατά την ταπεινή μου γνώμη- έργο τόσα χρόνια σ' αυτή την πόλη των αντιθέσεων, με φιέστες και πανηγυράκια σπατάλης και διαφθοράς, σήμερα το απόγευμα ο ατσαλάκωτος άρχων του δήμου έκοψε την κορδέλα στο νέο μέγαρο της αυτού δημαρχιότητος! Με θέα στη θάλασσα, με τζάμια και κλιματιστικά, δίπλα σε δύο σημαντικά μουσεία, οι διοικητικές υπηρεσίες του μητροπολιτικού δήμου της συμπρωτεύουσας της Ελλάδος και μητρόπολης των Βαλκανίων μετά από δεκάδες χρόνια στο νοίκι θα στεγαστούν σε δικό τους χώρο, αλλά θα είναι το ίδιο δυσκίνητες και άκαμπτες, ανούσιες, τυπολατρικές και επιρρεπείς στην εξυπηρέτηση ημετέρων και στην αδιαφάνεια.

Κι αναρωτιέμαι, πρέπει δηλαδή να βάλει υποψήφιος ο άρχων του νομού για να αποφασίσουν να συνεργαστούν οι πολιτικές δυνάμεις που ανήκουν στον προοδευτικό χώρο, ώστε να αποχρωματιστεί από το γαλάζιο ο δημαρχιακός θρόνος; Μόνο και μόνο για να φύγουν αυτοί που τόσα χρόνια δεν επιτελούν έργο ουσίας αλλά θεάματος.

Στον Μπαράκ Ομπάμα απονέμεται το Νόμπελ Ειρήνης 2009

Διαβάζω με έκπληξη ότι απονέμεται στον πρόεδρο των Η.Π.Α το Νόμπελ Ειρήνης 2009 "για τις εκκλήσεις του να μειωθούν τα αποθέματα πυρηνικών όπλων και για το έργο του προς την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των λαών και «για την ελπίδα σε ένα καλύτερο μέλλον»".

Ρε παιδιά, κι εγώ δεν έχω τόσο καιρό που φωνάζω για σχετικά θέματα; Εγώ, δηλαδή, γιατί δεν πήρα τίποτα; Έστω, να είμαι υποψήφιος!

Δε λέω, καλά κάνει το παιδί και προσπαθεί να κινηθεί λίγο διαφορετικά από τους προκατόχους του. Αλλά μου τα χαλάει λίγο με το Αφγανιστάν. Κρατώντας τις στρατιωτικές δυνάμεις εκεί, έχω την αίσθηση ότι μόνο επιπλέον φανατισμό μπορεί να προκαλέσει στους εχθρούς της παγκόσμια ειρήνης.
Λύση δεν είναι η καταστολή αλλά η πρόληψη.
Και πρόληψη είναι να σέβεσαι τη διαφορετικότητα του άλλου, να μην τον εκμεταλλεύεσαι και να του δίνεις την ευκαιρία να βρει το δρόμο του χωρίς να υπονομεύεις το μέλλον του.

Δεν ξέρω, θεωρώ ότι βιάστηκαν να του το δώσουν. Κι αν η πολιτική του Obama προκαλέσει χιλιάδες νεκρούς; Δε θα είναι μια ακύρωση του βραβείου; Εκτός κι αν το βραβείο από μόνο του θα μπορούσε να λειτουργεί αποτρεπτικά στις περιπτώσεις που ο πρόεδρος θα αποκλίνει από αυτά που είχε υποσχεθεί.. Δεν είναι απίθανο, παρόλα αυτά!

Αχ, με έφαγαν τα "συγκροτήματα" και τα λοιπά οικονομικά συμφέροντα! Και δεν έχω κι έναν προσωπικό στρατό να τον στείλω κάπου, έτσι για το θεαθήναι! .

Δηλαδή, τι πρέπει να κάνω; Να γράφω και στα αγγλικά και στα σουηδικά για να με διαβάσει κι ο υπόλοιπος κόσμος; Μεταφράστε με, βρε παιδιά!