Σχετικά με το πραγματικό όνομά μου

Κώστας <-> Κωνσταντίνος <-> Konstantinos <-> Constantinos <-> constant <-> σταθερά <-> σταθερός <-> ευσταθής <-> Ευστάθιος <-> Στάθης.

Θα μπορούσα να ονομάζομαι Κώστας και να χρησιμοποιούσα ως ψευδώνυμο το όνομα Στάθης, το οποίο γίνεται Stathis ή το Ευστάθιος, το οποίο γίνεται Eustace. Αλλά κανένα από τα δυο δεν νιώθω ότι μου ταιριάζει, οπότε θα κρατούσα το Konstantinos.

Στάθης <-> Ευστάθιος <-> ευσταθής <-> σταθερός <-> σταθερά <-> constant <-> Constantinos <-> Konstantinos <-> Κωνσταντίνος <-> Κώστας.

Θα μπορούσα να λέγομαι Στάθης και να επέλεγα για ψευδώνυμο το Konstantinos, ακολουθώντας τον παραπάνω συλλογισμό...

Θα μπορούσα να ονομάζομαι οπωσδήποτε! Βαγγέλης, Μπάμπης, Γιώργος, Μήτσος...

Όπως και να είναι, προτιμώ το Konstantinos!

SKG, ATH, HER, JKH

Να 'μαι κι εγώ!
Πάλι εδώ στο χαζόν άστυ, στην τσιμεντούπολη του Δημάρχου και του Νομάρχη, του μόνου "πολιτικού" που πετυχαίνω τόσο συχνά στα μεσημεριανά σκουπίδια, με τα οποία ασχολούμαι συνέχεια, καθώς προσπαθώ να τα μαζεύω από την τηλεόρασή μου, ώστε να μπορώ τα βράδια να παρακολουθώ ανενόχλητος τις επαναλήψεις του Grey's Anatomy, γιατί αν και με ξετρελαίνει η μυρωδιά της αποστείρωσης, όταν ανακατεύεται με αυτήν της σήψης ξερνώ ποτάμια tanqueray το οποίο καταλήγει στο βιολογικό καθαρισμό και αποσυντονίζει τα βακτηρίδια που μεθάνε και παίρνονται αναμεταξύτωνε αντί να διασπούν τα λύματα...
Εξάλλου, ο προορισμός του Tanqueray είναι να καταναλώνεται και να απολαμβάνεται υπεύθυνα από τον πρώτο τη τάξει διαχειριστή του πρώτου σε επισκεψιμότητα ιστολογίου της πολυκατοικίας στην οποία θα διαμένει μέχρι τα τέλη της επόμενης εβδομάδας. Και από την εκλεκτή παρέα του, βεβαίως βεβαίως!

Μια λιτή αναφορά στις μέρες που πέρασαν.

Η καλύτερη κουρού της πόλης καταναλώθηκε για άλλη μια φορά με λαιμαργία.
Κατέγραψα στο ιστορικό των πτήσεών μου δύο ακόμη εναέρια ταξίδια, μέχρι να φτάσω στην Κρήτη.
Ηρακλειά, Ρίθυμνα, Χάνι, ΤαΜαΤαΛα, κιφοινόδασος στην Βέπρελη, Σαμάρι της Φαραγγιάς, εΦαλονήσι.

Γεμάτο το νησί από κάδους ανακύκλωσης!

Μια ακόμη πτήση! Χ95 και τα μυαλά στα κάγκελα.

Καταιγίδα, χαλαζόπτωση και κεραυνοί 40 χιλιόμετρα έξω από την ζεστή Αθήνα κατέστησαν αδύνατο να τραγουδήσουν οι Killers και η Daffy για εμένα και τα αδέρφια μου. Η Κατάρα του Αννιού έπιασε με καθυστέρηση, καθώς είχε γυρίσει boomerang και έπνιξε το ρετιρέ της θρυλικής πολυκατοικίας στην οποία διαμένει ο πρώτος τη τάξει διαχειριστής του παρόντος ιστολογίου...

Αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι να έχεις προβλέψει να προστατεύσεις τη σκηνή όπου βρίσκονται τα μηχανήματα ή/και να έχεις ανοιγοκλειόμενα σκέπαστρα ώστε να μην ακυρώνονται συναυλίες και ταλαιπωρείται κόσμος, χάνονται λεφτά, ξενερώνουν οι stars και δε μας επισκέπτονται πλέον...

Α, όλα κι όλα! Τη διάθεση την είχα! Είμαι και γαμώ τους 30άρηδες! Τώρα, θα πάω να εξαργυρώσω τα εισιτήρια και να πάρω πίσω τα λεφτάκια μου, γιατί έχω και τρέχοντα έξοδα που αδυνατώ να αντιμετωπίσω χωρίς τη βοήθεια του μπαμπά...

Άμα βρέχει και στους James, δε θα ασχοληθώ άλλη φορά με συναυλία σε ανοιχτό χώρο. Θα προτιμώ μπουντρούμια, αποθήκες, γκαράζ, κελάρια, υπόγεια, χώρους γενικώς με ταβάνι από πάνω.

Μια ακόμη πτήση!

Χίος.

Μαστίχα, τσίχλες, σκευάσματα για την κακοσμία της αναπνοής.

Στο διαφημιστικό χάρτη που μου έδωσαν στο γραφείο ενοικίασης αυτοκινήτων το κεντρικό σύνθημα ήταν: "Στη Χίο δεν είσαι μόνος".
Καλά, τι άλλα; Αν πας αρχές Ιούλη και εν μέσω κρίσης, τότε "στη Χίο θα είσαι Ο μόνος!".
Άδειες οι παραλίες, άδειες οι ταβέρνες, άδειοι οι δρόμοι, φτηνά τα δωμάτια, γρήγορη η εξυπηρέτηση στο φαγητό...

Δε με χάλασε, αλλά ήταν ένα κάποιο σοκ! Κυρίως επειδή κινήθηκα εξαρχής μακριά από Χίο και τουριστικό Καρφά, στα οποία βρέθηκα Παρασκευή και έπαθα ξανά σοκ γιατί τότε είχαν κατακλυστεί από κόσμο και αυτοκίνητα έτρεχαν στους δρόμους...

(σε συνέχειες, γιατί έχω και κούτες να μαζέψω!!! ;-Ρ )

Ασύρματο ίντερνετ στο μεσαιωνικό καστροχώρι!

Είμαι σε πραγματικές διακοπές! Τις πρώτες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ εδώ και αρκετό καιρό. Πολυήμερες, με μαύρισμα από τον ήλιο, χωριάτικη σαλάτα στο καθημερινό πρόγραμμα, τουλάχιστον 2 παραλίες, μεταφερόμενη ομπρέλα θαλάσσης και το μαγιό να αντικαθιστά επάξια κάθε άλλο ρούχο.

Αυτές τις μέρες μένω στα Μεστά της Χίου, ένα μεσαιωνικό καστροχωριό. Στην πλατεία υπάρχει ασύρματο ίντερνετ και βλέπω ανθρώπους κάθε ηλικίας να κάθονται με τους φορητούς υπολογιστές τους και να σερφάρουν! Κι εγώ, λοιπόν, με το δανεικό MACί, απολαμβάνω τον espresso freddo μου και είπα να δώσω ένα σημείο ζωής και να εκφράσω live το θαυμασμό μου!

Δε θα απαντήσω στα ήδη υπάρχοντα σχόλια, γιατί η παραλία με καλεί και δεν προλαβαίνω! Σε λίγες μέρες θα επιστρέψω στη Θεσσαλονίκη και όλα θα είναι όπως πριν.

Για να μην κατηγορηθώ και για κατάχρηση λαπτοπ, σταματώ εδώ! 

Τα λέμε σε λίγες μέρες...!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΗΦΘΗ

Ο πρώτος τη τάξει διαχειριστής του πρώτου σε επισκεψιμότητα ιστολογίου της πολυκατοικίας στην οποία θα διαμένει μέχρι τα τέλη του επόμενου μήνα σε καμία περίπτωση δε φιλοδοξούσε να διεκδικήσει την αυτοδυναμία όπως το πασοκ και η νδ, μα σαν τον κακόμοιρο το Συ.Ριζ.Α. να καταγράψει ικανοποιητική επίδοση και να θέσει αξιόλογες βάσεις για την επόμενη φορά.

Μα, ακριβώς όπως και ο Συ.Ριζ.Α. διατήρησε τη δύναμή του στα γνωστά ποσοστά αλλά δεν έκανε τη μεγάλη έκπληξη την οποία οι εταιρείες δημαγώγησης προέβλεπαν πριν μερικούς μήνες, έτσι κι ο πολλά υποσχόμενος φυσικοχημικομαθηματικός δεν κατάφερε να γράψει και πολύ καλύτερα από όσο θα έγραφε κάποιος ο οποίος δε διάβασε παρά μόνο μερικές μέρες - αλλά ήλπιζε ότι θα του έφταναν για να διοριστεί!

Κούνια που τον κούναγε, σαν εκκρεμές και σαν κύκλωμα LC, god damn him!

Ακριβώς όμως όπως όλα τα κόμματα που σέβονται τον εαυτό τους, θα συγκαλέσει έκτακτο συνέδριο με τον εαυτό του, όπου ο ένας θα αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία του άλλου και ο άλλος θα υποβάλλει παραίτηση, την οποία δε θα κάνει δεκτή το Congress of the Leeches και όλοι οι ενδιαφερόμενοι θα αναλάβουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί, θα αναλογιστούν τις συνέπειες των πράξεών τους και, παραδεχόμενοι την ήττα τους, θα ανακοινώσουν ότι έλαβαν το μήνυμα και θα σχεδιάσουν εκ νέου τη ζωή τους και τον καταμερισμό του χρόνου για τους επόμενους 18 μήνες (από τα τέλη Αυγούστου και μετά).

Βέβαια, υπάρχει και η θετική πλευρά του θέματος, η οποία αφορά στο ότι όταν ο καθηγητής υπέγραφε το συμβόλαιο για το νέο διαμέρισμα, η ιδιοκτήτρια τον ρώτησε αν είναι σίγουρος ότι θα είναι στη Θεσσαλονίκη για τα επόμενα 2 χρόνια κι αυτός για να την πείσει, της υποσχέθηκε ότι σε περίπτωση που τύχαινε να διοριστεί, θα της έδινε τους 3 πρώτους μισθούς! Τρία χιλιαρικάκια λοιπόν στην άκρη!

Από τη θέση αυτή, υπόσχεται στον εαυτό του ότι θα διαβάσει σωστά, ώστε στον επόμενο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ να επιτύχει κάτι αξιόλογο...

Τώρα, θα συνεχίσει να μαζεύει κούτες.

Η πρώτη αλλαγή στο θερινό πρόγραμμα βγήκε σε καλό!

Μαζεύω κούτες.

Αλλά χτες ήπια ούζα με συναδέλφους ωρομίσθιους από το σχολείο κι ενώ ήμουν μια χαρά όλο το βράδυ, το πρωί ξύπνησα με ένα splitting headache κι όλη τη μέρα σερνόμουν. Οπότε, δεν είχα κουράγιο για Θανάση Παπακωνσταντίνου και πήγα να τσιμπήσω στο Ζύθο στο Λευκό Πύργο. Εκεί είδα σύννεφα μαύρα να μαζεύονται πάνω από την πόλη κι αστραπές και κεραυνούς να σκίζουν τον ουρανό απ' άκρη σ' άκρη κι από πάνω μέχρι κάτω και βροντές να ταράζουν τη βραδινή ραστώνη. Χοντρές σταγόνες άρχισαν να πέφτουν κι από τότε βρέχει και βροντάει κι αστράφτει...

Δεν ξέρω αν θα άλλαζε η ροή των γεγονότων αν είχα πάει στη συναυλία, αλλά χαίρομαι που δεν έφαγα όλη τη βροχή στα λινά μου ρούχα, γιατί μιλάμε για πολλή βροχή κι όταν το άσπρο μου πουκάμισο βρέχεται γίνεται διάφανο κι είμαι ντροπαλός!

Εξάλλου, με τόση ζέστη και υγρασία θα πέθαινα απο το άσθμα και θα ήταν κρίμα γιατί έχω προπληρώσει 6 πτήσεις!

Αύριο, θα μαζεύω πάλι κούτες.

Θερινό πρόγραμμα (χωρίς επαναλήψεις και ντοκιμαντέρ)

Μαζεύω κούτες.
Τα ιδιαίτερα μαθήματα συνεχίζονται με χαλαρό πλέον ρυθμό και τελειώνουν πανηγυρικά για το διδακτικό έτος 2008-2009 την Κυριακή 14 Ιουνίου.
Μαζεύω κούτες.
Ενδεχομένως στις 17 Ιούνη απολαύσω τον Θανάση Παπακωνσταντίνου στο Θέατρο Δάσους.
Μαζεύω κούτες.
Στις 21 Ιούνη πετάω για Κρήτη.
Στις 28 οι Killers θα τραγουδήσουν για μένα και μερικές χιλιάδες άλλους στο Rockwave Festival!
Στις 30 πετάω για Χίο.
Στις 8 Ιούλη επιστρέφω στη Θεσσαλονίκη.
Μαζεύω κούτες.
Στις 16 οι James θα τραγουδήσουν για μένα και μερικές χιλιάδες άλλους στο Θέατρο Γης σε μια εδώ και χρόνια αναμενόμενη συνάντηση!
Μαζεύω κούτες.

Στις 20 Ιουλίου αναμένεται να έχω μπει στο νέο μου διαμέρισμα!
Στις 3 Αυγούστου αναχωρώ για UK με άγνωστο μέχρι στιγμής μεταφορικό μέσο και διαδρομή που δεν έχει ακόμη σχεδιαστεί στο σύνολό της.
Στις 19 Αυγούστου πετάω από Λονδίνο για Αθήνα και από εκεί θα εξαρτηθεί από διάφορους παράγοντες το πώς θα φτάσω στη Θεσσαλονίκη.

Πλήρες το καλοκαίρι! Πτήσεις και συναυλίες! Μετακομίσεις κι αναχωρήσεις...
Το πρώτο σε επισκεψιμότητα ιστολόγιο της πολυκατοικίας στην οποία διέμενε εδώ και 4 χρόνια και αρθρογραφούσε εδώ και 2 χρόνια ο πρώτος τη τάξει διαχειριστής του θα υπολειτουργήσει για τους επόμενους 2 μήνες.

Εύχομαι σε όλους να είστε υγιείς, να περάσετε όμορφα όλον αυτόν τον καιρό και γενικότερα και ευελπιστώ να σας ξανασυναντήσω εδώ και στους δικούς σας χώρους!

(τώρα, αν ξαφνικά αρχίσω να ποστάρω συνεχόμενα για μερικές μέρες, δεν μπορώ να το ξέρω, αλλά η αρχική διάθεση είναι αυτή!!)

Καλή αντάμωση!

Απολογισμός 4ημέρου

Τη μέρα που πετούσα για Αθήνα μιλούσε κι ο πρωθυπουργός κι είχαν κατέβει μιλιούνια ψηφοφόροι από τις γύρω περιοχές...Όταν πρόκειται να διεκδικήσουν οι πολίτες τα δικαιώματά τους, όλοι οι νεοδημοκράτες κάθονται σπίτι. Όταν είναι να διαμαρτυρηθούν για τις ταυτότητες, τη Μακεδονία και να δοξάσουν τον ηγέτη τους, γίνονται experts στις διαδηλώσεις...Αλλά έτσι είναι οι γνήσιοι έλληνες.

Άδειοι οι δρόμοι, πουθενά τα αστικά, ψιλόβρεχε κιόλας κι εγώ διέσχισα τη μισή πόλη μέχρι να βρω ένα ταξί, μόνο και μόνο για να μου χαλάσει το budget της εκδρομής. Με 19 ευρώ πέταξα για Αθήνα και μου προσέφεραν και χυμό και σαντουιτσάκι, με 11 ευρώ έκανα 20 χιλιόμετρα με το ταξί για το αεροδρόμιο...Αλλά έτσι είναι οι γκαντέμηδες...

Το σαντουιτσάκι δεν το έφαγα και το χυμό δεν τον ήπια, γιατί είχα γευτεί την "καλύτερη κουρού της πόλης" συνοδεία cappuccino και ήμουν πλήρης, αλλά τα έβαλα στην τσάντα για παν ενδεχόμενο, μιας και η βροχή έπεφτε με ακόμη μεγαλύτερη ορμή και χαράκωνε το αεροπλάνο και οι αναταράξεις διήρκεσαν αρκετά νανοσεκόντια κι αναρωτήθηκα προς στιγμήν αν ήρθε η ώρα να πάω στο μεγάλο πουθενά ή αν θα κατέληγα στο νησί - από το οποίο δεν έπρεπε ποτέ να είχα φύγει...

Εξωτικό El. Venizelos, κοσμοπολίτικο και πολύβουο σε σχέση με το Macedonia, όπου στην αίθουσα αναμονής δεν είμασταν παραπάνω από 20 άτομα, συμπεριλαμβανομένων και των υπαλλήλων.

Αστικό λεωφορείο, διανυκτέρευση, καφές με μια ελληνίδα, έναν αυστριακό και μια φινλανδή, υπεραστικό λεωφορείο, γονείς, φαΐ, φίλοι, καφέδες, φτηνά ποτά, Λευκάδα, επιστροφή με ενεργοβόρο jeep μέσα από Ηπειρώτικα τοπία, Αχελώος ατιμασμένος και ταλαίπωρος, μια τσάντα με κολοκυθάκια και φασολάκια παραγωγής πεσκέσι από το θείο, Σαλόνικα και τα μυαλά στα κάγκελα, καρφωμένα στο 4,7% με τους φασίστες να αλωνίζουν πάνω από πτώμα της ριζοσπαστικής ουτοπικής ανθρωπιστικής και οικολογικής σκέψης.

Πώς σκέπτονται τελικά οι Έλληνες; Μελετάω τα αποτελέσματα ανά νομό, περιφέρεια και δήμο και διαπιστώνω ότι στις περιοχές όπου υπερψήφισαν τη νέα δημοκρατία ο Συ.Ριζ.Α. είχε ικανοποιητικά ποσοστά, αλλά δεν μπορώ να καταλήξω σε κάποιο συμπέρασμα.
Εκτός από το ότι, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται κυρίως για ψήφο διαμαρτυρίας προς τη νδ, χάρη στους πατριώτες του λά.ο.ς. (αρνούμαι να το προφέρω λαός) τα φασιστοειδή δυναμώνουν τη φωνή τους.
Κι αυτό είναι το πιο ανησυχητικό από όλα. Γιατί τα πάντα μπορούν να βελτιωθούν, αλλά οι πληγές που αφήνει το μίσος και ο ρατσισμός είναι βαθιές και ανεξίτηλες.

Σχετικά με την αποχή...

Άρτι αφιχθείς από το εκλογικό τμήμα, προτού ασχοληθώ με οτιδήποτε άλλο, θέλω να κάνω πολιτική τοποθέτηση:

(είναι τα μικρόφωνα έτοιμα; σε ποια οθόνη κοιτάζω και ποιο πληκτρολόγιο χρησιμοποιώ; ωραία! 3,2,1, πάμε!)

Χαλαρά αντιμετωπίζουν οι πολίτες τις ευρωεκλ0γές, μιας και δεν κρίνεται εκεί η πολιτική επιβίωση ή καθαίρεση της εθνικής κυβέρνησης και ήταν σύνηθες για μένα να ακούω ότι ορισμένοι με ευκολία κατευθύνουν την ψήφο τους σε άλλα κόμματα "γιατί θέλουν πολυφωνία στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο".
Προφανώς, στο εθνικό κοινοβούλιο προτιμούν τη δικτατορία των δυο μεγάλων κομμάτων.

Με ανησυχεί όμως το ότι η αποχή αναμένεται να κινηθεί σε επίπεδα του 40%. Γιατί, η όποια εκπροσώπηση θα αφορά μόνο στο υπόλοιπο ποσοστό των πολιτών που ψήφισαν.
Το υπολογίζω το λευκό. Για μένα σημαίνει "δεν ξέρω τι να διαλέξω από τα σκατά".
Το σέβομαι το άκυρο. Για μένα σημαίνει "δε με εκφράζεις, αλλά θέλω να το ξέρεις και να είσαι βέβαιος ότι επίτηδες ακύρωσα το ψηφοδέλτιο".

Το να επιλέξει κανείς να απέχει, σημαίνει ότι δε δίνει σημασία στην όλη διαδικασία και απαξιεί να σπαταλήσει το χρόνο του εκεί. Παρόλα αυτά, το μήνυμα που στέλνει είναι μπερδεμένο και ενδέχεται να παρερμηνευτεί. Εκτός κι αν δεν τον ενδιαφέρει να στείλει μήνυμα, η γνώμη μου είναι πως θα έπρεπε όλοι να πάνε και να ρίξουν το φάκελο στην κάλπη. Το τι θα περιέχει ο φάκελος, είναι προσωπικό θέμα του καθενός. Έγκυρο, άκυρο ψηφοδέλτιο, λευκό, παριζάκι...

Ακόμα και πολιτικοί σχηματισμοί που εναντιώνονται στην ένταξη της ελλάδας σε διάφορους οργανισμούς και θεωρούν τις εκλογές φάρσα, θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών ώστε να κατακτήσουν θέσεις στο κοινοβούλιο και να μην τις χρησιμοποιήσουν! Αυτό κι αν είναι θορυβώδες μήνυμα! Εκλέγω βουλευτή και δε συμμετέχω στην κωμωδία σας, εμφανίζω ένα μονίμως "απών" στους καταλόγους σας, σας χαλάω την ομοφωνία, σας οικτίρω και επιδιώκω να αδειάσω το κοινοβούλιο από βουλευτές, σας ακυρώνω στην πράξη!

Το να μην εμφανιστεί κάποιος στο εκλογικό τμήμα δεν είναι απαραιτήτως πολιτική πράξη.

(θα ακολουθήσει συνέντευξη σχετικά με τα ποσοστά των κομμάτων, τη διαφαινόμενη αποτυχία του Συ.Ριζ.Α. να πείσει για τις προθέσεις του, καθώς και τις επιδόσεις των οικολόγων αλλά και των πατριωτών/φοβισμένων από τους μετανάστες ελλήνων χριστιανών ορθόδοξων...)

Last call

Ο καταξιωμένος φυσικοχημικομαθηματικός αύριο θα κάνει τα μαθήματά του με ένα σακίδιο στον ώμο και θα περιφέρεται από σπίτι σε σπίτι ελπίζοντας ότι ο τελευταίος μαθητής θα φανεί αντάξιος των προσδοκιών του και θα του δώσει την ευκαιρία να αξιοποιήσει το εδώ και 2,5 μήνες με κόπους αποκτηθέν αεροπορικό εισιτήριο των 19 ευρώ με την Athens Airways για την πρωτεύουσα, στην οποία θα βρεθεί transit για μερικές ώρες, καθώς θα πηγαίνει προς το εκλογικό τμήμα...

Το πρόσφατο δυστύχημα της Air France, αν και τον σόκαρε, δεν τον πτοεί...

Για κάθε ενδεχόμενο, οι κωδικοί πρόσβασης στο blog έχουν δοθεί σε έμπιστο δικηγόρο ο οποίος θα τους διαχειριστεί κατά τις επιθυμίες του πρώτου τη τάξει διαχειριστή του πρώτου σε επισκεψιμότητα ιστολογίου στην πολυκατοικία όπου διαμένει προς το παρόν...

Καλόν αγώνα, σύντροφοι!
Άντε, και με τρεις ευρωβουλευτές ο Συ.Ριζ.Α.!!

ευρω-εκλογές;

Χαζός ο κόσμος, χαζά και τα κόμματα.
Αν ο κόσμος ήταν έξυπνος, θα αναγκάζονταν και στα κόμματα να βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει.

Υποτελείς της τηλεοπτικής δικτατορίας καθώς είναι, θεωρούν οι έλληνες ότι οι ευρωεκλογές είναι μια δημοσκόπηση σε πραγματικές συνθήκες για τις εθνικές εκλογές. Γιατί μόνο σε εκείνες τις εκλογές είναι δυνατό να υπάρξει η ανταλλαγή ψήφων και θέσεων εργασίας, οπότε μόνο τότε μπορούν να βολευτούν και να βολέψουν.

Επιδόθηκαν το πασοκ και η νδ σε επικοινωνιακές εκστρατείες το ύφος των οποίων θυμίζει βουλευτικές εκλογές, γιατί αυτό είναι το σημαντικό και για τα δύο κόμματα. Πραγματικά, διαβάζω στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο και δε βλέπω στις πολιτικές δηλώσεις και τοποθετήσεις σαφείς και συνεχείς αναφορές στα θέματα της ευρωπαϊκής ένωσης, παρά μόνο στο τι έκανε ο μεν και τι υπόσχεται ο δε.

Κι όμως, σε αυτές τις εκλογές ψηφίζουμε για τους αντιπροσώπους των θέσεων που μπορεί να έχει ο καθένας από εμάς για την ευρωπαϊκή ένωση. Μπορεί να αποτελούν μόνο το 3% των ευρωβουλευτών, αλλά υποστηρίζω την άποψη ότι αν υπάρχει μια γνώμη λογική θα πρέπει να ακουστεί εκεί μέσα, ακόμη κι αν δεν είναι δυνατό να επικρατήσει. Το να έχει αρθρωθεί μια άποψη συγκροτημένη και ενδιαφέρουσα είναι κέρδος για την ανθρώπινη διανόηση. Μόνο με το διάλογο μπορεί να επιτευχθεί κάτι ανώτερο.

Πού είναι λοιπόν οι απόψεις των κομμάτων για τα ανοιχτά ή κλειστά σύνορα στην ευρώπη, για τη στήριξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ή τη στροφή στα πυρηνικά, για τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων, για την ανάπτυξη της βιομηχανίας, για τον τομέα της υγείας, για την έρευνα, για την προαγωγή του πολιτισμού;
Και όχι ιδωμένα από την κοντόφθαλμη εθνική πλευρά του βολεύειν και βολεύεσθαι, αλλά όσον αφορά στις θέσεις που θα υποστηρίξουν στα θεσμικά όργανα της ευρωπαϊκής ένωσης στα οποία συμμετέχει η χώρα μας, αφού οι κυβερνώντες της επέλεξαν -και καλώς, κατά τη γνώμη μου- να την εντάξουν σε διεθνείς οργανισμούς, με τα όποια προνόμια και υποχρεώσεις απορρέουν!
Εννοείται, ότι αν με κάτι δε συμφωνείς, θα πρέπει να μη συμμετέχεις. Όπως, είμαι αντίθετος καταρχάς στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και στην αποστολή στρατευμάτων σε επιχειρήσεις κατοχής ξένων κρατών.

πασοκ και νδ κυβερνούν μεταπολιτευτικά εδώ και 35 χρόνια τη χώρα, γκρέμισαν τα πάντα και ύψωσαν στη θέση τους ακαλαίσθητες πολυκατοικίες χωρίς parking, χαράκωσαν το χάρτη με δρόμους και δεν έφτιαξαν μια καινούρια σιδηροδρομική γραμμή, έκαψαν τα δάση και επέτρεψαν να χτιστούν παντού ξενοδοχεία στο όνομα της ανάπτυξης, ερημώνουν την περιφέρεια αναγκάζοντας τους πάντες να μεταναστεύσουν στα αστικά κέντρα, κακοδιαχειρίστηκαν και ξεπούλησαν ρεύμα, νερό, τηλέφωνο και συνεχίζουν να απευθύνονται σε ανεγκέφαλους!

Θυμήθηκαν την πράσινη ανάπτυξη αφού πρώτα εξαφάνισαν το πράσινο. Μόνο και μόνο για να αποκτήσουν τις ψήφους που κατευθύνονται στους Οικολόγους Πράσινους και στο Συ.Ριζ.Α. - από τον οποίο ο Συνασπισμός είναι το μόνο κόμμα που είχε υπάρξει και πριν στη βουλή και είχε στο όνομά του και την ατζέντα θεμάτων του την οικολογία πολύ πριν αρχίσουν κάποιοι να βλέπουν εκεί μια δυναμική δεξαμενή ψήφων.

Τελικά, αναφέρθηκαν σε κάποιο θέμα σχετικό με την ευρώπη τα δυο μεγάλα κόμματα ή τα παπαγαλάκια έκαναν πολλή φασαρία;

Έλεος και πάλι...Ξυπνάτε κόσμε!!

Το μικροκαμωμένο στρουμφοπατριωτάκι κι ο αρχαιόπληκτος διανοούμενος ο οποίος ως εκκρεμές αρέσκεται να φιλοξενείται στα άκρα του κοινοβουλίου, κοινώς ένας πασοκονεοδημοκράτης συντηρητικός χριστιανός ορθόδοξος εθνικιστής κι ένας χριστιανός ορθόδοξος κομμουνιστής πατριώτης κατεβαίνουν στις ευρωεκλογές ζητώντας την ψήφο του πλήθους έχοντας ως κύρια μέριμνά τους το ζήτημα με τα Σκόπια (ενδεικτικό της εθνικιστικής προσέγγισης των πραγμάτων) και με όνομα που κάνει το ΚΚΕ να βγάζει αφρούς!

ΠΑνελλήνιο Μακεδονικό ΜΕτωπο...

ΠΑπάρια Μάντολες ΜΕλίγαλόγια

Το να ψηφίσω στις ευρωεκλογές τα κόμματα της αριστεράς είναι πιο σημαντικό από το να πάω για μπάνιο!

Ο πρώτος τη τάξει διαχειριστής του πρώτου σε επισκεψιμότητα ιστολογίου της πολυκατοικίας στην οποία διαμένει (ελπίζω όταν μετακομίσω, να μην πάω σε πολυκατοικία στην οποία θα υπάρχει άλλος, πιο πολυσύχναστος blogger) δυο μήνες πριν, σε μια φρενιασμένη αναζήτηση φτηνών πτήσεων έκλεισε, μεταξύ άλλων, και μια πτήση για Αθήνα λίγες μέρες πριν τις ευρωεκλογές με μόλις 19 ευρώ!

Βέβαια, δε θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να ξέρει αν θα ευκαιρούσε να φύγει εκείνη την ημέρα ή θα παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα μέχρι την τελευταία στιγμή και θα έλυνε την τελευταία άσκηση δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσει το λεωφορείο. Αλλά, διαχειρίζεται πλέον τόσα πολλά λεφτά, ώστε 19 ευρώ δε θα του έλειπαν και η πιθανότητα και μόνο μιας ακόμη πτήσης ήταν ένα καλό κίνητρο για να επιδιώξει να κατανείμει τα μαθήματά του με τέτοιον τρόπο που θα του έδινε τη δυνατότητα να αξιοποιήσει το εισιτήριο.

Κι ενώ για λίγες ημέρες φαινόταν ότι θα κατάφερνε να δημιουργήσει εκείνο το ικανό κενό, ο χτεσινός μαθητής τίναξε στον αέρα όλα του τα σχέδια με την αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζει το διάβασμα και τη φυσική! Κατά πάσα πιθανότητα, θα αναγκαζόταν να του κάνει 2 μαθήματα επιπλέον και συνεπώς αυτό θα διαρκούσε μέχρι την Παρασκευή.

Πάει το αεροπλάνο, θα πετάξει χωρίς αυτόν!
Αλλά ο τίμιος και συνειδητοποιημένος φυσικοχημικομαθηματικός είναι αποφασισμένος να φηφίσει πάση θυσία!
Γιατί μπάνιο θα μπορέσει να κάνει όποτε θελήσει, αλλά θα πρέπει να περάσουν άλλα 5 χρόνια για να επιχειρήσει κάτι να αλλάξει στο ευρωκοινοβούλιο, με τις όποιες περιορισμένες ευθύνες που έχει.
Και δε χρειάζεται καν να ζυγίσει τα πράγματα για να αποφασίσει.

Ψήφος ή ψόφος!

Ρεαλιστές Δον Κιχώτες

Ο πρώτος τη τάξει διαχειριστής του πρώτου σε επισκεψιμότητα ιστολογίου της πολυκατοικίας στην οποία διαμένει, σε καμία περίπτωση δεν αποσκοπεί να καταστήσει την ιστοσελίδα του χώρο ειδησεογραφικό και να υπερηφανεύεται ότι μεταδίδει εγκαίρως (και εγκύρως;) νέα και ειδήσεις.
Και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να αρχίσει τις νεκρολογίες.

Παρόλα αυτά, μόλις διάβασα στο tvxs.gr ότι ο συμπαθής και αξιόλογος βουλευτής του Συ.Ριζ.Α. Μιχάλης Παπαγιαννάκης πέθανε, ένιωσα την ανάγκη να γράψω δυο αράδες σ' αυτή την οθόνη που έχω μπροστά μου με την ελπίδα ότι θα τις διαβάσουν δυο τρεις άνθρωποι...

Και οι αράδες είναι οι εξής:

"Σε αυτό το σύντομο πέρασμά μας στον πλανήτη και στην κατάσταση της ζωής σημασία έχει η ποιότητα των επιλογών που θα κάνουμε. Το αν θα καταφέρουμε αυτό που επιδιώκαμε, είναι ένα άλλο θέμα που σχετίζεται με το πόσες αντίθετες απόψεις είχαμε να αντιμετωπίσουμε. Όμως, όλοι εμείς που έχουμε ως βασική αρχή το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την προστασία του περιβάλλοντος και κινούμαστε στις δράσεις μας οδηγούμενοι από αυτά τα ιδανικά, οφείλουμε να συνεχίζουμε ακόμα κι αν οι υπόλοιποι μάς θεωρούν γραφικούς και αφελείς.
Ακόμα κι αν φαίνεται ότι μένουμε ολοένα και πιο λίγοι.
Ακόμη κι αν διαφαίνεται η πανωλεθρία του ανθρώπινου είδους και κάποιοι μάς προτρέπουν να απολαύσουμε τα χρόνια μας και να μη μας αγχώνει αυτό που θα έρθει.

Φασίστες, εθνικιστές, κεφαλαιοκράτες, αδιάφοροι και παραδομένοι φραπεδάκηδες, η ζωή είναι πάνω από όλα!
Και μέχρι να πέσει νεκρός, καταπονημένος από τον αγώνα για την επικράτηση της ελπίδας, του σεβασμού και της αξιοπρέπειας κι ο τελευταίος άνθρωπος που θα ενδιαφέρεται, η μάχη δε θα έχει τελειώσει."

αντιγράφω από το tovima.gr: "Ανακαλύφθηκε στη Γερμανία χαμένος πρόγονος του ανθρώπου"... (Παππού, εσύ είσαι;! Σε έψαχνα τόσα χρόνια!)

Αυτή την εικόνα είδα όταν άνοιξα τον browser κι αναρωτήθηκα αν σήμερα είναι μια ακόμη παγκόσμια ημέρα μπουρδολογίας, αφιερωμένη ίσως στην παλαιοντολογία. Σκέφτηκα πως αν ο Ross από τα Φιλαράκια ήταν πραγματικός άνθρωπος, θα γούσταρε πολύ και θα διοργάνωνε κάποιο σχετικό theme party!

Διαβάζοντας τα νέα σε διάφορα sites εφημερίδων, έπεσε το μάτι μου στον τίτλο "Εντοπίστηκε ο χαμένος κρίκος στην αλυσίδα της εξέλιξης του ανθρώπου", όπου βρήκα και τη φωτογραφία που ενέπνευσε το λογότυπο της Google, αν και είναι προφανές πως παρά τις όποιες ομοιότητες, το απολίθωμα της φωτογραφίας φαίνεται να είναι ξαπλωμένο πλαγιαστά, ενώ στο logo φαίνεται καθαρά πως είναι όρθιο και περπατάει (χεχε, αχ αυτό το χιούμορ μου! μπα σε καλό μου! γελάσαμε και πάλι!)


Ένα ακόμη απολίθωμα, λοιπόν, το οποίο προφανώς και ΔΕΝ είναι ο μοναδικός κρίκος που λείπει για να κατανοηθεί η εξέλιξη και η καταγωγή του ανθρωπίνου είδους, αλλά αν μη τι άλλω ενισχύει την άποψη ότι δε μας κατέβασε κάποιος στη γη ετοιμοπαράδοτους!

Αν σε οποιοδήποτε σημείο της όλης διαδικασίας ενεπλάκη κάποιος κύριος, αυτό αφορούσε μόνο στη δημιουργία και τη συμπύκνωση άπειρης ύλης και ενέργειας σε μια απειροστά μικρή τελεία η οποία κάποια στιγμή θα έσκαγε για να εκτονώσει την πίεση που υφίστατο εκ των έσω.

Στη συνέχεια, τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Είδη βελτιώνονταν ή απλώς άλλαζαν και τελικά κάποιο από όλα αυτά μπόρεσε να συλλάβει την έννοια του θεού και προσπάθησε να αποδώσει νόημα σε αυτόν το χωρίς συγκεκριμένο λόγο χορό του σύμπαντος. Κατέβηκε από τα δέντρα, είχε τη διορατικότητα να αλέσει το σιτάρι, να το κάνει αλεύρι, να το ανακατέψει με νερό και να το ψήσει*(!), δημιούργησε γραπτό και προφορικό κώδικα επικοινωνίας και βάλθηκε να κυριαρχήσει επί των πάντων με κάθε κόστος, μη συνειδητοποιώντας ότι με τον τρόπο αυτό πριόνιζε το κλαδί του δέντρου πάνω στο οποίο καθόταν.

Κι αν, παρόλα αυτά, σε κάποιο σημείο της όλης διαδικασίας ενεπλάκη κάποια οντότητα ανώτερη από εμάς, τότε σίγουρα δεν έχει τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που της αποδίδουμε και δε νιώθει οίκτο, δεν ενδιαφέρεται, δεν επεμβαίνει. Μόνο παρατηρεί και καταγράφει στο DNA μας και μας κληρονομεί συλλογικές μνήμες και προκαταλήψεις...

*αν και παράξενο το πώς είχε την έμπνευση να κάνει κάτι τέτοιο, δε θα υπαινιχθώ ότι διδάχτηκε από εξωγήινη τεχνολογία, αλλά ότι ο εγκέφαλός του είχε εξελιχθεί τόσο ώστε να μπορέσει να παρασκευάσει ψωμί, χωρίς καν να γνωρίζει τι έκανε, όπως ακριβώς συνέλαβε μαθηματικές και φιλοσοφικές ιδέες...

Η αναμενόμενη ανακοίνωση της Blender Airways

Βροχερή η χτεσινή βραδιά και σήμερα το πρωί η βροχή θέλησε να επισκεφτεί και πάλι τη συμπρωτεύουσα για να τονίσει τις ομοιότητές της με το Λονδίνο.

Ετοιμασίες της τελευταίας στιγμής, στα πρόθυρα του να αρρωστήσεις, μια αγχωμένη μπουκιά από το σάντουιτς και η Blender Airways πραγματοποίησε την παρθενική της πτήση από το αεροδρόμιο SKG προς το Bangor της Ουαλίας, στο Ηνωμένο Βασίλειο!

Βέβαια, λόγω του ότι στο Bangor δεν υπάρχει ακόμη αεροδρόμιο, η διαδρομή θα γίνει με αεροπλάνο της εταιρείας μέχρι το LGW και στη συνέχεια με ναυλωμένο τρένο από το σταθμό Euston. Έχει προβλεφθεί το σχετικό κενό ώστε να προλάβουν οι επιβάτες να ψωνίσουν ο,τι χρειάζονται από το σταθμό Victoria, όπως ομπρέλες, μετασχηματιστές και παπούτσια.

Διασχίζοντας εκτάσεις με καταπράσινα λιβάδια όπου βόσκουν αμέριμνα προβατάκια και αρνάκια, οι εκλεκτοί επιβάτες της εταιρείας μας θα απολαύσουν διπλά ουράνια τόξα, ορατά απ' άκρη σ' άκρη - μια ειδική προσφορά στους επιβάτες του πρώτου επανδρωμένου ταξιδιού που έγινε από τη Θεσσαλονίκη, Ελλάδα στο Bangor, Wales, UK.

Στις δοκιμαστικές εκδοχές του ταξιδιού είχαν χρησιμοποιηθεί κούκλες προσομοίωσης ατυχημάτων, πολύχρωμοι πύθωνες, ποντίκια εργαστηρίου με σπάγκο για ουρά, καθώς και αναπτήρες διαφόρων χρωμάτων. ΟΛΑ τα άψυχα αντικείμενα είχαν χαθεί σε κάποια χωροχρονική ανωμαλία που υπάρχει σε κάποιο χωροχρονικό σημείο της διαδρομής. Τα έμψυχα αντικείμενα ποτέ δεν κατάφεραν να συνέλθουν από το σοκ και κατέληξαν να γαβγίζουν σα λυκόσκυλα παγιδευμένα στις καρέκλες τσέχικης μπυραρίας...

Ευχαριστούμε που επιλέξατε εμάς για τη μετακόμισή σας και περιμένουμε να σας ξαναδούμε σε κάποιο από τα επόμενα ταξίδια σας! Μέχρι τότε, θα φροντίσουμε να έχουμε να προτείνουμε εναλλακτικές διαδρομές προς τον ίδιο προορισμό από Manchester .

Τις άκουσε τις καταλήψεις...

Δε με νοιάζει αν είναι καταξιωμένη επιστήμονας ή οτιδήποτε άλλο.
Είναι απλώς αυτή η οποία από τη θέση της υπουργού παιδείας κατεύθυνε άδικες ρυθμίσεις προς τους φοιτητές μεγάλων ετών και έκανε στοχευμένες κινήσεις εντυπωσιασμού χωρίς να έχει σκοπό να αγγίξει την ουσία του προβλήματος: η παιδεία ξεκινά από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, κυρά μου και λοιποί συνεχιστές και προκάτοχοί της, κι όχι από το πανεπιστήμιο!

Αποτέλεσε εκφραστή των απόψεων της παράταξής της για την παιδεία και δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής στις προηγούμενες εθνικές εκλογές.
Ακόμη κι αυτοί οι νεοδημοκράτες έκριναν πως δεν την ήθελαν στη βουλή.

Κι όμως, ο πρόεδρος του κόμματός της θεωρεί ότι κάτι έχει να προσφέρει στον αγώνα για διάλυση των πάντων και παράδοσή τους στους επιχειρηματίες!

Και της χαρίζει μισθό ευρωβουλευτή!
Ένα ακόμη ηχηρό όνομα των μεγάλων κομμάτων που θα μετακομίσει στις Βρυξέλλες.

Τα μικρά βήματα προς τα πίσω έγιναν αγώνας ταχύτητας με την όπισθεν.

Αφιερωμένο ειδικά.
Γιατί θιγόμουν άμεσα.
Και δε θεωρώ ότι μου άξιζε τέτοια αντιμετώπιση.
Ευτυχώς όμως, τη γλίτωσα την αυτοπυρπόληση!

Το βράδυ του τελικού άκουγα Happy Mondays!

Υψηλής ποιότητας gin πέφτει πάνω στα χαρτιά με τα θέματα προηγούμενων εξετάσεων και τα προτεινόμενα θέματα για φέτος, ενώ οι Happy Mondays, με τους οποίους ποτέ δε φανταζόμουν ότι θα γειτνίαζα από Αύγουστο, χαρίζουν τις μεθυσμένες μουσικές που με συνόδευαν το περασμένο καλοκαίρι. Ένα καλοκαίρι που θα κρατήσει 3 χρόνια.
Το gin βρέχει το ανακυκλωμένο χαρτί των 6,5 ευρώ και παρασύρει το μελάνι των 20 ευρώ κι αυτό σχηματίζει ακατανόητες μορφές καθώς κυλά προς το λασπωμένο δέλτα του Cegin, σχέδια ψυχολογικών tests που αποκαλύπτουν την προσωπικότητά μου και με καθιστούν επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, οπότε και θα πρέπει να φυλακιστώ στο Building 26 ή να συνεργαστώ με ανθρώπους της Εταιρείας για να βρούμε το νησί...
Το δίλημμα είναι ρητορικό και αναλαμβάνω αμέσως αποστολή: να βρω φτηνά αεροπορικά εισιτήρια και όχι μόνο για το Dublin, στο οποίο μπορώ να φτάσω από το Manchester με 1 λίρα και χωρίς αποσκευές...

Έλεος!

Προχτές το βράδυ, στην Άθωνος, μετά από χιλιάδες ώρες μαθημάτων, μερικές μπύρες, μερικά μεζεδάκια, μια μπόμπα tanq tonic στην Αριστοτέλους και μια αναπάντεχη βροχή που ξέπλυνε τον αέρα από τα αιωρούμενα αλλεργιογόνα σωματίδια και τη σκόνη, μα γέμισε την ατμόσφαιρα με αποπνικτική υγρασία η οποία επιβαρύνει το άσθμα μου και με κάνει να βήχω σα Βρετανός...

Μια βδομάδα πριν, η έξαρση της αλλεργίας, σταδιακά η φωνή μου που βράχνιασε κι ακόμα δεν έγιανε και τώρα αυτό! Και με χιλιάδες ώρες μαθημάτων από το πρωί μέχρι το βράδυ!

Σκοτώστε με να ησυχάσω!

ESSD

Σερφάροντας με το γιγάντιο συρραπτικό μου στο αχανές διαδίκτυο, καθώς έψαχνα cheap tickets to anywhere, πέτυχα την online μετάδοση της Eurovision και κόλλησα με τις ρωσίδες κούκλες που βάζανε στα μαλλιά τους αντί για ζελέ διάφορα souvenirs από τη χώρα που επρόκειτο να εκπροσωπηθεί -λέμε τώρα- την αμέσως επόμενη στιγμή.

Γνωστός anti-eurovision-istas, άρχισα τα ξόρκια και τις βασκανίες ευχόμενος να χάσει ο Sakis. Πείτε με προδότη, πείτε κομμουνιστή και αντιπατριώτη, εγώ θα συνεχίσω να δίνω τόση αρνητική σημασία όση αξία δίνεται σε εθνικό επίπεδο για το συγκεκριμένο πανηγυράκι των εκατομμυρίων ευρώ.

"Ήρθε μια γριά απ' την πόλη
κι έφερε το χάσει χάσει,
αχ, ο Sakis μας να χάσει",

επαναλάμβανα με τελετουργικό ρυθμό, εκστασιασμένος, μασώντας φύλλα μαρουλιού και πίνοντας σπιτική margarita με αγνά υλικά και lime εισαγωγής, όταν άκουσα από έξω να φωνάζουν "πάτα το, το γαμημένο".

Η μάνα του Γιαννάκη από απέναντι, δεν αναφερόταν σε κάποιο σωληνάριο με επιβραδυντική lotion, αλλά στο κουμπί που θα έδειχνε τους finalists και το οποίο κουμπί οι παρουσιαστές καθυστερούσαν να πατήσουν με διάφορα χαριτωμένα, όπως παίζοντας "πέτρα-ψαλίδι-χαρτί", ενώ θα μπορούσαν να παίρνονται σε κάποιο καμαρίνι και να μη δίνουν την παραμικρή σημασία στην αγωνία των εκατομμυρίων ελλήνων εντός και εκτός γαλαξία.

Συμπτωματικά, αυτό συνέπεσε με την κίνηση που έβλεπα κι εγώ στην οθόνη του υπολογιστή. "Μια χαρά", σκέφτηκα, "θα βάλω το mute να ακούσω τα βρισίδια του κόσμου στη γειτονιά, μιας και μόνο μια χώρα είχε μείνει" και θεώρησα ότι δεν μπορούσε να είναι η ελλάδα.

Και τότε διαπίστωσα ότι το πούστικο το internet είχε καθυστέρηση σε σχέση με την τηλεόραση, γιατί καθώς ολοκλήρωνα το ξόρκι, κι ενώ ο τροχός ακόμη γυρνούσε, κι εγώ ήλπιζα ότι θα αποκλειόταν η ελληνική συμμετοχή και θα γλιτώναμε κάνα λεφτό του χρόνου, άκουσα τον κόσμο να ζητωκραυγάζει...
Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι η μοίρα έπαιζε και πάλι μαζί μου, η τηλεόραση έδειχνε αυτό που εγώ είδα μερικά δευτερόλεπτα μετά: greece...

Γαμώ τη! Να θυμηθώ το Σάββατο να παραγγείλω πίτσες από το πρωί, πριν φύγω για μάθημα, γιατί όταν τελειώσω θα έχουν ήδη μαζευτεί για τον τελικό και θα γίνεται πανικός στα delivery. Πέρσι, είχα παραγγείλει κινέζικο και μου ήρθε σεφταλιά...

6 x 40 και πολλοί αλκοολικοί βαθμοί

Μερικές ώρες πριν, le shock!.
Μετά ήρθε η νύχτα που ο Jack D. μπλέχτηκε με το Disaronno.
Είχε προηγηθεί ένα δίδυμο tanq tonic.
Ωραίος ο πεζόδρομος, ακριβά τα ποτά, ψαγμένα και καλά τα χορταράκια με τις ντομάτες, αλλά στα cashews είμαι αλλεργικός.
Φάσεις Αγγλίας και τα chips χύμα στο τραπέζι! Χωρίς αιδώ! Αφού δεν είχα φάει τίποτα όλη μέρα!

-Όλα κερασμένα από εμένα, αρκεί να μου δώσετε τα λεφτά για τα εισιτήρια!
James, baby!

Άρρωστες χήρες

Πολύ φοβάμαι τελικά ότι δεν ήσαν οι αλλεργίες που με ταλαιπώρησαν τις τελευταίες μέρες και με ταλαιπωρούν ακόμη.
Η νόσος των χήρων είναι και είμαι το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα στην ευρώπη.
Τα γουρούνια ποτέ δε θα μπορούσαν να μας κάνουν να αρρωστήσουμε, εξάλλου είναι τόσο διακριτικά που όταν φτερνίζονται στρίβουν το κεφάλι από την άλλη. Τα γουρούνια θα μπορούσαν μόνο να μας ανεβάσουν τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια.
Η χηρεία όμως μπορεί να σκοτώσει και μόνο με την παρουσία της στο χώρο. Με το που χηρεύει εκείνη, εσύ την έχεις κάνει πάραυτα.

Η δικτατορία του πρωθυπουργού και ο διακοσμητικός ρόλος του προέδρου της δημοκρατίας

Σενάριο πρώτο: συνειδητοποίησαν τη σοβαρότητα των ευρωεκλογών και αποφάσισαν να δοθούν ψυχή τε και σώματι στον αγώνα για να πείσουν τους έλληνες ψηφοφόρους να συμμετάσχουν.

Σενάριο δεύτερο: προφασιζόμενοι τις ευρωεκλογές, κλείνουν τη βουλή, διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την παραγραφή πολλών αδικημάτων και παρανομιών στις οποίες εμπλέκονται βουλευτές και πολιτευτές.

Μάλλον το δευτερο συμβαίνει.

Κι ο πρόεδρος της δημοκρατίας δέχτηκε και υπέγραψε αυτή την ανομία! Να τις βράσω τις δηλώσεις του για διάφορα θέματα, να τα χέσω και τα λεφτά που δίνει κάθε χρόνο ανταποδοτικά για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που εκλύθηκαν κατά τα ταξίδια του. Έπρεπε να αρνηθεί και αν χρειαζόταν, να παραιτηθεί!

Αν στο Πα.Σο.Κ. τον στηρίξουν σε πιθανή δεύτερη υποψηφιότητά του για την προεδρία, θα είναι και πολύ μαλάκες. Να πάρει και αυτός τον μπούλο, όταν έρθει η σειρά του.

Τον μπούλο όλοι, τον μπούλο αρμ!

Β.Α.

Η "Blender Airways" σας καλωσορίζει στα "For No Particular Reason Trips" που εγκαινιάζει από τις 18 Μαΐου.
Σύντομα θα σας πληροφορήσουμε για τους διαθέσιμους προορισμούς και θα έχετε την ευκαιρία να ταξιδέψετε με τους ειδικούς προωθητικούς ναύλους που θα ισχύσουν για τα πρώτα δρομολόγια.
Η βάση της εταιρείας είναι το SKG αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης και διαθέτουμε ανανεωμένο στόλο με διθέσια δικινητήρια ελικοφόρα ανεμόπτερα...

Αψού!

Υπάρχει ένας άνθρωπος σε κάθε πόλη ο οποίος περπατά αμέριμνος και πατά όλα τα dogshit που βρίσκονται διάσπαρτα στα πεζοδρόμια, ορατά τε και καμουφλαρισμένα.

Αν ελέγξει κανείς τα αποτυπώματα από τα παπούτσια κι έχει παρακολουθήσει μερικά επεισόδια CSI at any city θα μπορέσει να διακρίνει ότι πρόκειται για την ίδια μάρκα, το ίδιο μέγεθος ποδιού και - κρίνοντας από το πώς έχει πατηθεί το παπούτσι στο έδαφος - το ίδιο βάρος, τον ίδιο σωματότυπο και την ίδια μικρή αναπηρία στο αριστερό πόδι.

Προφανώς, σε κάθε πόλη τα επιμέρους στοιχεία αλλάζουν, αλλά το συμπέρασμα είναι παντού το ίδιο: ένας απλός πολίτης, ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, βγαίνει να κάνει τη βόλτα του, να διεκπεραιώσει τις δουλειές του και είναι τόσο άτυχος ώστε καταφέρνει να πατάει κάθε σκατό που έχει αμολήσει κάθε γλυκό και κάθε σπαστικό σκυλάκι και σκύλαρος που διαμένει σε διαμέρισμα μεγάλο ή μικρό και τον πηγαίνει ο αφεντικός του για να αφοδεύσει εκτός σπιτιού χωρίς να επιμελείται στη συνέχεια τη διαχείριση των περιττωμάτων, ως γνήσιος ελληνάρας ευρωπΕος.

Γιατί αναφέρω όλα τα παραπάνω;

Γιατί αντίστοιχα υπάρχει και ένας άλλος εξίσου άτυχος άνθρωπος σε κάθε πόλη, ο οποίος είναι αλλεργικός στα πάντα και τη στιγμή που παίρνει μια βαθιά ανάσα για να αντέξει τις δύσκολες μέρες που τον περιμένουν, εκείνη τη στιγμή όλα τα δέντρα της πόλης τινάζουν τα κλαδιά τους κι ο αέρας παίρνει τη γύρη τους, την ανακατεύει με τη σκόνη των δρόμων και τα ακάρεα που τινάζονται από τα χαλιά των νοικοκυρών στα μπαλκόνια, τα συμπυκνώνει και τα κατευθύνει όλα μέσα στο στόμα και τη μύτη του ανθρώπου αυτού και τον εκτελεί με μια ριπή...

Αλλεργία στο δρόμο με τις λεύκες

Κι ενώ οι μέρες άρχισαν και μεγαλώνουν υπέροχα, σαν καλοαναθρεμμένα σκυλάκια διασταύρωση beagle με dutch hound (μη με ρωτήσετε τι είναι η μητέρα και τι ο πατέρας), οι ώρες τους γέμισαν απελπιστικά με μαθήματα από νωρίς το πρωί μέχρι νωρίς το βράδυ. Μήνας εξετάσεων ο Μάης και πιάσανε φωτιά οι κώλοι μαθητών και γονιών, πράγμα πολύ δυσάρεστο γιατί θα πρέπει να βάζουν συνέχεια αλοιφές για τα εγκαύματα και θα δυσκολεύονται για καιρό να καθίσουν σε καρέκλα.Πάντα βέβαια υπάρχουν οι φωτεινές εξαιρέσεις των οποίων δεν τους καίγεται καρφί, αν και τα καρφιά δεν πιάνουν φωτιά, το πολύ πολύ να μαυρίσουν αν προσπαθήσεις να τα κάψεις - μεγαλύτερες θερμοκρασίες χρειάζεσαι για να τα λιώσεις, αλλά και πάλι δεν μπορείς να πεις ότι τους έβαλες φωτιά, αλλά ότι τα έλιωσες. Θα έλεγα μάλιστα ότι ο μόνος τρόπος να πιάσει φωτιά ένα καρφί είναι αν το αλείψεις με εύφλεκτη ουσία, μα είναι τόσο ανούσια αυτή η πράξη, ώστε μόνο αν στη συνέχεια σκοπεύεις να το χώσεις κάπου φλεγόμενο καθώς θα είναι αποκτά νόημα... Οπότε είναι τόσο μάταιο να προσπαθήσεις να κάψεις ένα καρφί, όσο και το να περιμένεις κάποιοι να ενδιαφερθούν για τα μαθήματα (άλλη μια επεξήγηση φράσης, προσφορά του πρώτου σε επισκεψιμότητα ιστολογίου της πολυκατοικίας μου).

Έλεγα ο καψερός μήπως κατάφερνα αύριο να δω τον Δεληβοριά με τον Μπακιρτζή στο stage του Μύλου, μα δεν ξέρω αν θα με βαστάνε τα πόδια μου. Εκτός αυτού, χτες, καθώς πήγαινα για κάποιο μάθημα πέρασα ανάμεσα από μια συστάδα με λεύκες κι ενώ απορούσα πώς στο καλό βρέθηκαν δέντρα μέσα στην πόλη, μια ριπή ανέμου τις έκανε να στείλουν πάνω μου χιλιάδες αλλεργιογόνα σωματίδια και τώρα περιφέρομαι με μάτια πρησμένα και μύτη δρομέα μεγάλων αποστάσεων, σαν κάποιος που αρρώστησε επειδή κάποιος άλλος φταρνίστηκε μέσα στο στόμα του.

Το πολλαπλό μου είδωλο πηδά στον αέρα και σκάει στο πάτωμα της Μυροβόλου. Σηκώνεται κι είναι εντάξει, στο bar πηγαίνει στις 7 και φεύγει στις 11, όταν έρχεσαι εσύ...

Mn

Ξεθυμασμένο tonic και αμφίβολης ποιότητας gin σε φτηνό ποτήρι με την παράσταση να σώζεται από γνήσια λατινομερικάνικα limes και παγάκια από φιλτραρισμένο νερό.
Στο διπλανό δωμάτιο, χειρουργεία και αίματα χωρίς υπότιτλους.
Ο τρίτος δίσκος κάποιου συγκροτήματος και οι αναθυμιάσεις βιοδιασπώμενων απορρυπαντικών επιδρούν καταλυτικά κι η φυγή ξεκινάει.
Σφηνάκια τεκίλα και ζιβανίας.
Ο Collin τηγανίζει χαλούμι κι η αδερφή μου ετοιμάζεται να πάει σε κάποια γιορτή.
Ο γνωστός και μη εξαιρετέος dj εναλλάσσει με μαεστρία τις μουσικές κι η παρέα απογειώνεται.
Η πτήση διαρκεί για όσο θέλουμε και σερβίρονται snacks και finger foods, καθώς ο οδηγός του λεωφορείου μάς καλωσορίζει στο δρομολόγιο για τα νησιά του Αργοσαρωνικού.
Καινούρια μποτίλια tonic και οι φυσαλίδες κάνουν εκκωφαντικό θόρυβο, ένα γαργαλιστικό φσσσσσσσσσσσσς κι εγώ βουτάω στην Πηγή, που είχε οραματιστεί ο Λένος πριν χρόνια και φωσφορίζω καθώς το πλαγκτόν με αγκαλιάζει και με εξαφανίζει μέσα του για να με ξεβράσει το ρεύμα του Κόλπου στην έρημη ιδιωτική παραλία του εγκατελλειμένου εξοχικού κάποιου ξεπεσμένου πολιτευτή, όπου μένω αναίσθητος για μέρες κι ο ήλιος με καίει και ξεραίνει πάνω μου τα αλάτια και σκίζεται το δέρμα μου κι από μέσα του βγαίνουν σαλιγκάρια, τα οποία είναι γνωστό ότι εμφανίζονται στους αγρούς και στα πεζοδρόμια των πόλεων μετά τη βροχή κι αυτές τις μέρες βρέχει αρκετά και κατά διαστήματα...

Να τελειώνουμε και με τα πασχαλινά ταξίδια!

Κι ενώ οι μέρες οδεύουν σταθερά προς το χαμό τους, εγώ συνεχίζω να φλυαρώ για τη ραστώνη της εβδομάδας εκείνης κατά τη διάρκεια της οποίας για πολλοστή φορά ο κόσμος βίωνε τα πάθη εκείνου που προσπάθησε να τους σώσει μα κατέληξε να δολοφονηθεί ωσάν φέρελπις πολιτικός που σάρωνε στις δημοσκοπήσεις και στην παράσταση νίκης, μα οραματιζόταν κάτι τόσο radical που δεν υπήρχε περίπτωση να τον αφήσει το κατεστημένο να αλωνίζει για πολύ και να μετράνε απώλειες στα κέρδη τους και ρίσκα στις επενδύσεις τους.

Έπνιξαν, λοιπόν, τον κόσμο ολάκερο με τοξικά ομόλογα, ομολογώντας τρόπον τινά πως σκοπός τους δεν ήταν άλλος από το να συσσωρεύουν κεφάλαια κι ας στερούνταν πλέον της δυνατότητας να θεωρηθούν άνθρωποι με Α κεφαλαίο και μεγάλοι ευεργέτες και φόρτωσαν στις πλάτες γενιών και γενιών σταυρό βαρύ και χρέος με πολλά ψηφία, που κανείς δε θα μπορούσε να αψηφίσει και να καμωθεί ότι δεν υφίσταται. Όλη η οικουμένη χρωστά τα κέρατά της στο σύμπαν, αν και ποτέ κανείς δε θα εμφανιστεί για να collect.

Τω καιρώ εκείνο, λοιπόν, ο καθηγητής ξεκουραζόταν και ετοιμαζόταν να πετάξει με αεροπλάνο Embraer ERJ 145 των 50 θέσεων με νεοσύστατη εταιρεία ελληνικών συμφερόντων, μα ιδιωτικών κερδών. Και θα το ξαναπω, γιατί δεν το χωράει ο νους μου: Χ Λ Ι Δ Α !

Στο αεροδρόμιο εκείνο που φέρει παραλλαγμένο το όνομα αλλοδαπού κρατιδίου και επακριβώς ημεδαπής περιφέρειας και αρχαίου βασιλείου το οποίο εκτεινόταν μέχρι εκεί που δε φτάνει ο νους μου, έφαγα για μια ακόμη φορά "την καλύτερη κουρού της πόλης", αν και την πλήρωσα για δύο και επιβιβάσθην εις semi private jet το οποίο καθίσταται κερδοφόρο άμα τη επιβιβάσει 27 και πλέον επιβατών και το οποίο εν τοιαύτη περιπτώσει έφερε το όνομα του υπερρεαλιστή Νίκου Εγγονόπουλου!

Και ο διαχειριστής του Blender, το οποίο αποτελεί την υπερρεαλιστική εκδοχή του No Particular Reason χαμογέλασε και απόλαυσε την απογείωση και μερικά από τα σαντουιτσάκια που προσέφεραν στην παρόλα αυτά σύντομη πτήση και προσγειώθηκε στο εξωτικό El Venizelos όπου είχε να βρεθεί από τη φορά που ο άνεμος τον πέταξε εκεί καθώς επέστρεφε ηττημένος από το Dortmund, τον καιρό που δοκίμαζε να κατακτήσει την Ευρώπη μα έχασε στα penalties 14-15.

7 ημέρες αργότερα, επέστρεφε και πάλι στη φιλόξενη αγκαλιά της Athens Airways για μια πρωινή πτήση με muffins και καφέ, έχοντας πιει μερικές μπύρες το προηγούμενο βράδυ στο ανακαινισμένο προάστιο των ψυχών και της λύπησης, έχοντας αξιοποιήσει στο έπακρο τα μέσα μαζικής μεταφοράς και έχοντας δει τα αρχαία ευρήματα στον εκθεσιακό χώρο του αεροδρομίου.

Όταν και εάν ξαναβρεί προσφορά, θα την προτιμήσει εκ νέου, γιατί πλέον άγγιξε απαγορευτικές τιμές και διάθεση καμία δεν έχει να δίνει λεφτά για κηροζίνη...

Το πιο γρήγορο, το πιο φτηνό, το ακόμη φτηνότερο αν πετύχεις προσφορά και το πιο ενεργοβόρο και ρυπαρό μέσο μεταφοράς...

Συνεχίζοντας τις σκέψεις μου για τα αεροπλάνα, αυτό που ήθελα να γράψω είναι ότι πρόκειται για ένα μεταφορικό μέσο το οποίο καταναλώνει μεγάλες ποσότητες καυσίμων και συνεπώς δεν είναι καθόλου φιλικό προς το περιβάλλον.

Δεδομένου του ότι το 1/3 των καυσίμων καταναλώνεται κατά την απογείωση, θα έλεγα ότι η χρήση του ενδείκνυται κυρίως σε ταξίδια μεγάλης διάρκειας. Επομένως, σε μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, οι πτήσεις εσωτερικού είναι ιδιαιτέρως σπάταλες! Δε θα κουράσω με στατιστικά που συγκρίνουν αεροπλάνα, αυτοκίνητα, τρένα και καράβια - ενστάσεις από τη μια και την άλλη πλευρά υπάρχουν πολλές.

Προφανώς, για ταξίδια στο εξωτερικό το αεροπλάνο μειώνει κατά πολύ το χρόνο της διαδρομής και αν κάποιος δεν έχει την άνεση ή το κουράγιο να ταξιδέψει με τρένα είναι ο μόνος τρόπος να φτάσει στον προορισμό του ξεκούραστα και σύντομα. Αν θα σου πάρει 2 μέρες να φτάσεις στο Λονδίνο με τρένο και καράβι και θα σου κοστίσει τουλάχιστον 20ο ευρώ (εδώ μπορείτε να δείτε τις προτεινόμενες επιλογές), έχει νόημα μόνο αν δε βιάζεσαι να φτάσεις εκεί και έχεις και τη δυνατότητα να πληρώσεις παραπάνω από ο,τι θα πλήρωνες αεροπορικώς.

Ή αν έχεις τη διάθεση να το κάνεις, για την εμπειρία, για τη φάση, για την παρέα, για τα τοπία που θα παρελάσουν έξω από το παράθυρό σου...

Βέβαια, στον εκτιμώμενο χρόνο θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και το ότι θα πρέπει να βρίσκεσαι νωρίτερα στο αεροδρόμιο και στο συνολικό κόστος να προσθέσουμε και τα έξοδα μετάβασης από και προς τα αεροδρόμια, καθώς συνήθως είναι αρκετά χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της πόλης, ενώ οι σιδηροδρομικοί σταθμοί είναι πιο κεντρικά.

Τώρα, για να πας γρήγορα από τη συμπρωτεύυσα στην Αθήνα με τρένο χρειάζεσαι από 4,5 ώρες με το Intercity Express μέχρι 5,5 ώρες με την Ταχεία Προτεραιτότητας η οποία μάλιστα είναι εξαιρετική και με λεωφορείο περίπου 6,5 ώρες. Το τρένο κοστίζει από 15 μέχρι 48 ευρώ και το λεωφορείο 35 η μία διαδρομή.

Είναι περίπου 12 χρόνια που κάνω αυτά τα υπεραστικά δρομολόγια και επιμένω να μη χρησιμοποιώ αυτοκίνητο (το αν θα το αποφεύγω για καιρό ίσως κριθεί το καλοκαίρι...). Με κούρασε όμως το πολύωρο ταξίδι, αυτή η ακινησία στο κάθισμα καθώς τα τοπία έρχονται και φεύγουν με ταχύτητα. Δε με πειράζει η διαδρομή με το αστικό και η αναμονή μέχρι την αναχώρηση, με σκοτώνει η προοπτική των 6,7,8,10 ωρών στο όχημα...

Βρήκα, λοιπόν, ο άνθρωπος αεροπορικά εισιτήρια σε προσφορά και τα άρπαξα! 55 ευρώ μετ΄επιστροφής Συμπρωτεύουσα - Πρωτεύουσα! Χλίδα! Το ξαναείπα!

Μάλιστα, η κάθοδος κόστιζε μόνο 20 ευρώ και θα μπορούσα να επιστρέψω στη συμπρωτεύουσα από την ιδιαίτερη πατρίδα μου και να μην ξαναπεράσω από την Αθήνα, μειώνοντας απίστευτα το συνολικό κόστος μετακίνησης και τον χρόνο ταξιδιού, αλλά ήταν τόση η χαρά μου που θα πετούσα με αεροπλάνο και θα υπήρχε για λίγη ώρα η πιθανότητα να συντριβούμε και να ξεμπερδέψω μια και καλή ή να επιστρέψω στο νησί, μιας και we weren't meant to leave the island, όπως είχε διαπιστώσει μερικές σαιζόν πριν ο Jack, ώστε δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό και τελικά τα έκλεισα και τα 2!

Κι αν κάποτε είχα εκφράσει τις αμφιβολίες μου για τα "αντισταθμιστικά τέλη για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα" που μπορούμε να πληρώνουμε για να χρηματοδοτηθούν έργα ωφέλιμα στο περιβάλλον και να απαλλαχθούμε από τις τύψεις των δεκάδων κιλών διοξειδίου του άνθρακα που εκλύθηκαν κατ' άτομο στην πτήση, διαπιστώνω ότι κάθε φορά που κάνω κράτηση πάντα καταλήγω να προσθέτω και το σχετικό ποσό στην τιμή του εισιτηρίου...

Τελικά, ακόμη και από τις ενοχές μπορούμε να απαλλαγούμε όσο, κι αν κοστίζει...

Έπεσε δουλειά...

Κι ενώ ο manager δεν απαντά στα τηλεφωνήματά μου και δεν έχει ακόμη στείλει με fax την πρόταση σωτηρίας από την πτώχευση, εγώ έχω επιστρέψει απότομα στην καθημερινότητα του φυσικομαθηματικού μετά την πασχαλιάτικη ραστώνη και το χρήμα που θα γεμίσει το καλάθι του supermarket και θα βάλει κάνα ανοιξιάτικο ρούχο στη ντουλάπα της ΙΚΕΑ ρέει άφθονο μεν, μα δεν είναι αρκετό για να καλύψει την τρύπα από τα τοξικά ομόλογα που διαχειρίστηκε η διεύθυνση του ιστολογίου το καλοκαίρι του 2008, όταν σύσσωμο το προεδρείο άνοιγε μπουκάλια tanqueray σε διάφορα bars και restaurants της συμπρωτεύουσας και διήγαγε βίον άσωτο...

Από μάθημα σε μάθημα, μαζεύοντας τα τελευταία λεφτά της σεζόν, παρακολουθώ συναυλίες μέσα στα αστικά, ταινίες και βιβλία γίνονται κτήμα μου μεταξύ στάσεων, ζέστη και βροχή εναλλάσσονται και συνδυάζονται επικίνδυνα για την υγεία μου, home made margaritas καταναλώνονται αφειδώς και συμπυκνώνονται τρεις στη συσκευασία της μιας, καθότι διατηρήθηκε μεν η αναλογία των συστατικών, η ποσότητα όμως έγινε έρμαιο του αυτοσχεδιασμού μου και φημίζομαι ότι είμαι υπερβολικός στις αντιδράσεις μου.

Ο κόσμος γύρω μου αλλάζει, αλλάζω κι εγώ μαζί του, μα δεν προλαβαίνω να το συζητήσω και προχωράω στο δρόμο μου, μηχανικά κι ακούραστα, έχοντας σχεδιάσει ήδη τις καλοκαιρινές διακοπές μου από τις 21 Ιουνίου ως τις 8 Ιουλίου με τα εισιτήρια αποθηκευμένα στην επιφάνεια εργασίας...

Βγαίνω από το σπίτι και είναι μέρα, επιστρέφω κι έχει βραδιάσει. Τρώω το πρωινό μου και πέφτω για ύπνο. Κι ακόμα δεν άρχισαν οι εντατικές επαναλήψεις για τις εξετάσεις! Αν ήμουν αστικό του ΟΑΣΘ δε θα ήμουν ένα μονάχα, θα θα ήμουν το 32, το 27, το 38, το 56, το 11, το 10 και το 58.

Περιμένω να γίνω το 78 και να πάω στο αεροδρόμιο...!

Πάσχα κι αεροπλάνα

Εδώ και χρόνια πηγαινοέρχομαι από τη Θεσσαλονίκη προς την ιδιαίτερη πατρίδα μου και αντίστροφα με υπεραστικά λεωφορεία σε μια μαραθώνια διαδρομή δεκάδων ωρών, με εκατοντάδες στάσεις και δεκάδες μετεπιβιβάσεις από όχημα σε όχημα, σε καράβι, σε κάρο, σε βάρκα. Μέχρι και μερικά χιλιόμετρα με τα πόδια διανύω σε κάτι κακοτράχαλα μονοπάτια, σέρνοντας σα γαϊδούρι τις αποσκευές μου. Το χειμώνα δε - ή όποτε έχει βρέξει - αναγκάζομαι και κολυμπάω για να περάσω από φουσκωμένους χείμαρρους, χρησιμοποιώντας όμως τις βαλίτσες ως σχεδία! Το 2001, μάλιστα, που έβρεχε καταρρακτωδώς, το ρέμα με παρέσυρε και με ξέβρασε στη θάλασσα κι από κει στις ακτές κάποιου νησιού, όπου σαν τον Οδυσσέα με φιλοξένησαν οι ιθαγενείς και με πάντρεψαν με την κόρη του αρχηγού τους (αλλά η τελετή δεν αναγνωρίζεται από το ελληνικό δημόσιο κι έτσι θεωρούμαι ακόμη ελεύθερος!) κι από τότε κάποιες φορές χρησιμοποιώ το πόδι μου σαν πηδάλιο και κατευθύνομαι συνειδητά προς το νησί για να καταχραστώ τη φιλοξενία τους για μερικές μέρες...

Αποσταμένος από αυτές τις μετακινήσεις, οι οποίες συμπίπτουν με τις μεγάλες εξόδους από τα αστικά κέντρα και συνοδεύονται από πολύωρη ταλαιπωρία σε ουρές χιλιομέτρων, όπως κάθε χρόνο μεταδίδουν πρωτότυπα οι reporters στα κανάλια, αποφάσισα να εκμεταλλευτώ μια προσφορά από τη νεοσύστατη Athens Airways που μου έδωσε την ευκαιρία να κλείσω εισιτήριο μετ' επιστροφής Θεσσαλονίκη-Αθήνα με 55 ευρώ! Χλίδα!

Τοιουτοτρόπως, συνδύασα την επίσκεψη στους γονείς με μια βόλτα στην Αθήνα και πιο συγκεκριμένα στην Πλάκα, στο Μοναστηράκι και στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου κάτω από την Ακρόπολη καθώς και μια έξοδο για φαγητό με καλούς φίλους τους οποίους είχα καιρό να συναντήσω στην πρωτεύουσα.

Φωτογραφίες δεν αξιώθηκα να βγάλω, αλλά απόλαυσα χαλαρό περπάτημα σε πολύ ιδιαίτερες γωνιές της Αθήνας, δίπλα σε αρχαία και νεοκλασικά κτίρια και χαλάσματα και διπλούς espresso κάτω από ήλιο ή βροχή, γιατί και βροχούλα έριξε και οι υπόνομοι πλημμύρισαν και ποτάμια γινήκαν οι δρόμοι κι όλα μου θύμιζαν την κάθοδο προς το νησί που σας έλεγα πιο πριν και συγκινήθηκα που φέτος δε θα πήγαινα να δω τους ιθαγενείς και την κόρη του αρχηγού...

Βέβαια, εδώ δεν είχα σκοπό να γράψω πώς πέρασα την κάθε μέρα, αλλά να εξομολογηθώ και να συγχωρεθώ για την επιλογή μου να χρησιμοποιήσω αεροπλάνο για τη μετακίνησή μου...

Κι ο λόγος είναι ότι κατά τις αεροπορικές πτήσεις εκπέμπονται πολύ μεγαλύτερες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από ο,τι στις μετακινήσεις με λεωφορεία και συμβάλλουν με πολλούς τρόπους στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Σας παραπέμπω σε αυτό το άρθρο από το Βήμα και θα συνεχίσω το κείμενο σε δόσεις, γιατί ο manager του ιστολογίου τον οποίο προσέλαβα για να με βοηθήσει να αντιμετωπίσω τη μείωση των κερδών που διαπιστώσαμε κατά τον έλεγχο για τη φορολογική δήλωση, με συμβούλευσε να γράφω μικρά κείμενα και όχι κατεβατά πολλών οθονών...